กาพย์ยานี ๑๑

กลบทคะนองรำ

 กรองกานท์ลานฝันเขียน
มุ่งหมั่นเพียรเรียนถักฟ้อน
เดินด้นกลวรรคตอน
วันพักผ่อนเคียงทายทัก
     ร้องรับขับเขียนฝัน
     พากเพียรหมั่นร่ายฟ้อนถัก
     เติมแต้มแซมตอนวรรค
     ได้ผ่อนพักมาทักทาย
พอแสงส่องยลฉาบ
เพลงกลกาพย์ดึงเดี่ยวสาย
ดอกหญ้าคราเดียวดาย
พลิ้วเกี่ยวกายใบริ้วเรียว
     ลู่ลมพรมฉาบยล
     ลอยกาพย์กลตามสายเดี่ยว
     หมดสิ้นความดายเดียว
     เกาะกายเกี่ยวสุขร่าเริง
             ครูแดง ประพันธ์
(กำหนดสลับคำตรงจุดสัมผัสระหว่างบทคู่
 ยกเว้นท้ายวรรค4ในบทที่2ช่วงส่งสัมผัสไปยังบทที่3 จะสลับหรือไม่ก็ได้  )

ดอกโมกร่วงที่บ้าน..เหมือนดาวมั้ย


ถึงเป็นไก่ไก่ฟ้านะคอยเด็ด*
ท็อปซีเคร็ทงามแน่แม่เชื่อมั่น
อย่าดิ้นนักสิจ๊ะเดี๋ยวมือพัน
เดี๋ยวไก่หันกลายกร่อยง่อยไก่กิน

ได้เล็บไก่ไปนิดบิดท่าหน่อย
อย่านอนอ่อยบ่อยนักอย่าชักดิ้น
โถ่แม่คุณเล็บไก่ฟ้าพญาอินทร์
กลายเป็นลิ้นไก่น้อยห้อยรุงรัง


กลอนเปล่าส่วนใหญ่เขียนไปเรื่อย ไม่ค่อยถนัด แปร์จะไม่ต่อเท่าไหร่นะคะ
มันจะดูเหนื่อย ถ้าคนสวยไหวก็จัดตามสะดวก

 เลือกได้สิจ้ะ อย่าดิ้น หรืออย่าดิ้น