พระอันเป็นที่รักของปวงชน
                     
ชลกาย  รายหยด  หยาดตกหล้า
รองบาทา  ส้นหนากร่อน  ร่อนมองเห็น
ทุกก้าวย่าง  ยาตรยล  ชนลำเค็ญ
เปลื้องทุกข์เข็ญ  ชุ่มเย็นใจ  ไทยประชา                 
                           
คิ้วขนง  วงพักตร์  ไม่ผลัดแต่ง
ทะมัดทะแมง  แกร่งนัก  ยากจักหา
หญิงใดเปรียบ  เทียบทาบ  ราชธิดา
องค์เจ้าฟ้ามหาจักรินทร์  สิรินธร

สืบ  ธรรมไทย

กลบท ผวนลูกคลื่นกลืนสมุทร
..ประดิษฐ์โดยอาจารย์สมศักดิ์  ชำนาญกิจ..
ผังบังคับ
กขค  ขค  กขค
อยู่ สัมผัส  ปู่  .  อย่า สัมผัส ป้า
ภายในวรรคเดียวกัน
( ป่าอยู่  ผวน  ปู่อย่า )

 กลิ่นทุ่งปรุงกลิ่น

ล้อมป่าอยู่ ปู่อย่า ไล่ป้าอยู่
เลี้ยงแต่หมู     ตู่แหม   แลแต่หมา
ลองทำนี่   ที่นำ แล้วทำนา
ซื้อผักหญ้า ผ้าหยัก ซ่อมพักยี
ท้องทุ่งไย ไทยยุ่ง ทางทุ่งหญ้า
ฝนนองฝ้า หน้าฟอง ฝากหนองฝี
ถามน้าป้อง น้องป้า ทำนาปี
สุขสันต์วี สีวัน สร้างสรรค์ไว้
อยู่อย่างสุข ยุคสร่าง ยามย่างสู่
น้ำจู่ลง จงลู่ น้ำจู่ไหล
พืชดาลบอก ดอกบาน พิศด้านใบ
ทำหมื่นไร่ ไม่รื่น ทิ้งหมื่นราย
     ครูแดง   ประพันธ์

หนุนใจตน กลับเป็นคน ที่ทนทาน
หลายเหตุการณ์ งานที่ทำ ซ้ำกี่หน
เดินปะปน กับผู้คน เหตุแห่งตน
หนุนใจตน ให้วนกลับ รับกลับคืน

ให้สนับปรับสนุน อุ่นอบใจ ให้ไออุ่น
กอดให้คุ้น โอบกอดตัว แม้หัวใจยังสะอื้น
เพราะมากคน เพราะมากความ คร้านจะฝืน
ไหนใครอื่น รื้อในใจ ไร้ไม่มี

เพียงลำพัง เพียงแค่เรา เท่าที่เห็น
สัมผัสร้อน สัมผัสเย็น เฉกเช่นนี้
ใครหลายหลาก ยากจะรู้ มากวจี
หนุนใจไว้ ในเวที ทางแห่งเรา