ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

นั่งมองดูแผ่นฟ้า..............เงียบงัน ลมเคลื่อนเลื่อนเมฆพลัน.....ขยับเขยื้อน สรรพสิ่งแบ่งปัน..............ส่งต่อ แรงขับมิเอ่ยเอื้อน............กล่าวแย้งสิ่งใด วันเดือนหมุนเชื่องช้า....เพียงใจ วันศุกร์เคลื่อนผ่านไว....เช่นนั้น สรรพสิ่งเป็นไป..........ตามบท บาทเฮย เกิดดับทั้งยาวสั้น........เคลื่อนย้ายตามแรง มีเพียงเราแหว่งเว้า.......อารมณ์ ยามตื่นฝืนจากตม........ข่มเขี้ยว ต้านจิตติดอาจม..........แม้นเหนื่อย "มนุษย์"ที่เลือกเฟี้ยว....ย่อมฟื้นคุณธรรม. ธรรมชาติจัดสรรทุกสิ่งสรรพ แม้นยามโลกลืมหลับยังขับขาน ธรรมชาติดวงจิตคิดลนลาน จักเบ่งบานเมื่อโผล่พ้นบนโคลนตม.

[PIKuL]

ความคิดยามนิ่งแท้..........ล่องลอย คิดเอื่อยเหนื่อย Enjoy...อยู่บ้าง ขี้เกียจคิดรอคอย.............จดจ่อ คิดเล่นเป็นเก้งก้าง...........หลุดพ้นคนคำ ยำโครงคิดเหลื่อมล้ำ......ความจริง คิดเว่อร์เพ้อถึงปลิง.........เกาะแข้ง เชื่อมเนื้อเรื่องลอลิง........อิงต่อ ตัวสะกดชิงแกล้ง............แย่งยื้อถือความ คิดไปไหนเล่าน้อ...........พิกุล สมองฝ่อส่อรูพรุน.........ว่างแล้ ความคิดหลบชุลมุน.....ติดหล่ม ช่างแม่งมิอยากแพ้.......หลบใต้อารมณ์. ประสมกลอนคนบ้าอย่าว่านัก อาจมีย่อยึกยักขยักแถ พิกุลแก้วกลายกร่างพิกุลแก อาจมีถ้อยร้อยแถมิแคร์ใคร.

[PIKuL]

ถึงวันจันทร์พรุ่งนี้............แล้วเนอ เหน็ดเหนื่อยเมื่อพบเจอ.....แดดกล้า ยังรถติดเกรียวเกรอ.........อีกหนึ่ง ทั้งตื่นเช้าอีกล้า.............รีบร้อนเสียจริง ไปโรงเรียนแต่เช้า..........มิพอ กลายกลับต้องรีรอ..........เร่งเร้า ลูกวัยรุ่นผ่ากอ..............ทุกอย่าง เสียงบ่นดังเร่งเข้า..........กว่าได้เดินทาง หว่างเสียงศรีพี่น้อง.........รักกัน เถียงถกสู้ทุกวัน.............ขู่ฟ้อง ส่วนอิแม่เมามัน.............หูดับ กินตับเด็กลงท้อง...........มิได้พุทโธ โมโหก็เท่านั้น.............ปล่อยวาง ทะเลาะกันตลอดทาง......เช่นนี้ เสียงอะแฮ่มแทรกกลาง...พอเถอะ ก่อนแม่จะร้องฮี้............ดีดแข้งดีดขา. คิดถึงเมื่อเวลาพาถกเถียง ทุกสร้อยเสียงขึ้นลงคงปวดหัว ท่องไว้หนาว่านี่เป็นลูกตัว ท่องพุทโธระรัว....ลูกฉันเอง.

[โซ...เซอะเซอ]

ตอนลูกยังเด็กท้อ-………….บางที เหนื่อยยากลำบากชี-………วาตม์คล้าย- งานเงินเหนื่อยแถมมี……….ภาระ ลูกเฮย ครั้นเติบโตชะม้าย………….เหม่อเฝ้าคิดถึง   โซ…เซอะเซอ 2 มีนาคม 2569

[PIKuL]

บ่นไปเพราะรักแล้......ลุงโซ จนกว่าจะเติบโต........พี่น้อง เสียงทะเลาะเยโย......ดุจดั่ง ชีวิตยังสอดคล้อง......โลกนี้มีเรา เหงาเป็นไปไม่ได้......ครอบครัว วายวุ่นจนน่ากลัว.......บ่อยครั้ง อารมณ์ขุ่นหมองมัว....แตกต่าง แต่เพราะมันดีมั้ง.......เช่นนี้สีสัน.

[PIKuL]

ดูซีรี่ส์เก่าย้อน............อีกครา แก้เบื่อพอเยียวยา........เท่านั้น รูดดูคลิปติดตา..........พักก่อน หรือจะเป็นหนังสั้น......โศกเศร้าอำลา เลือกมิถูกเล่าแว้.........เยอะเกิน จึ่งติดการ์ตูนเพลิน......ไจ่แอ้น ชิสุกะเชื้อเชิญ............โอนอ่อน โนบิตะยิ้มแป้น...........ม่อนนั้นแสนเอือม ความชอบนั้นเหลื่อมล้ำกันไปมา ทั้งหนังเศร้าโศกาพาสุขสันต์ หนังตลกโปกฮาสารพัน แล้วจบกันที่การ์ตูนหมุนตามวัย.