[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

ฉันอยู่ตรงนี้เสมอ หากเธอคือนักเดินทางบนความเศร้า ซุกซ่อนเงาไว้กับมุมอับแสง ฉันจักเป็นดอกไม้ไร้แมลง คอยแต้มแต่งโลกหล้าเบื้องหน้าเธอ หากเธอคือฝุ่นธุลีที่ย่อยยับ จักเป็นลมโอบซับน้ำตาเอ่อ ประคองจิตวิญญาณร้าวละเมอ จนกว่าเจอรุ่งรางน้ำค้างไพร ฉันจักเป็นดอกแก้วกำจายกลิ่น ห่มห้อมวิญญาณ์ร้าวคราวหวั่นไหว ขอร่วงเป็นดาวดินคราสิ้นใจ ทอดร่างให้เธอเหยียบย่างต่างผืนพรม เพราะว่ารักจึงร่วมรับความเจ็บปวด เปลือยเท้าย่ำบนก้อนกรวดความขื่นขม เพราะคิดถึงมากมายกว่า....ความระทม จึ่งตรอมตรมน้อยกว่าความอาทร หากเธอคืออรุณรุ่ง ~ รุ้งโชนสี ฉันจะอยู่อย่างพอดีฟ้าสีอ่อน แต่ถ้าเธอทุกข์ทนหม่นร้าวรอน ฉันจะนอนเหน็บหนาวเท่าเท่ากัน ถ้าเธอต้องทอดร่างกลางกรวดหิน ฉันจะผินหลังให้ไกลสุขสันต์ ไม่ว่าเธอมีหัวใจเพื่อใครกัน ฉันมีเหตุผลสั้นสั้น....เพราะฉันรัก