ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[manachida]

น้ำท่วมบ้านบางโฉมศรี

  พายุฝนบนฟ้าพาช้ำฟก
ปล่อยอุทกธารท่วมจนอ่วมทุ่ง
แบกโต๊ะเตียงเรียงตั้งจนหลังตุง
อาหารถุงถึงที่พี่น้องไทย

คืนส่องแสงแสงโสมบางโฉมศรี
ลอยมาลีลึกลงตรงน้ำไหล
ขอจันทร์ปกอุทกป้องทุกข์ล่องไป
ความไสววาบหวามตามน้ำวน

น้ำท่วมแล้วแล้วลดหมดหลายแหล่ง
ไม่ทันแห้งน้ำก็หวนมาอีกหน
มาเล่นล้อขอเลื่อนเขื่อนน้ำล้น
จากฟ้าฝนโปรยฝากมากฟูมฟาย

ท่วมเพียงครึ่งหนึ่งครามาสามครั้ง
ฝนฟ้าสั่งสูญสิ้นทุกถิ่นสาย
น้ำร่าเริงเจิ่งวารีชีน้ำร้าย
ต่างขนทรายคอยเสริมกันน้ำซึม

  ครูแดง  ประพันธ์
๗ พฤศจิกายน  ๒๕๖๘

[manachida]

[manachida]

กลบท กุญแจใจ
( ครูแดง มนชิดา  ผู้ประดิษฐ์ )

ธาราระทม
น้ำเต็มป่าเต็มนาปีที่หกแปด
มองแสงแดดสะท้อนเด่นลงเล่นได้
หมู่บ้านเรือนเพื่อนรักกวักรำไร
กับน้ำใสทุกข์สุขรานรุกทรวง

น้ำหลากมาพาหม่นระคนหมอง
แม่พี่น้องรับน้ำช้ำหนักหน่วง
มากเกินป้องนองไปให้ทุกข์ปวง
เกือบทั้งช่วงสายชลล้นเรือนชาน

        ครูแดง ประพันธ์
(อักษรต้นวรรคในบทที่1, 2ใช้ อักษรเหมือนกันตามลำดับวรรคของอักษรที่ขึ้นต้นวรรคของบทที่1  ....จึงเริ่มใหม่ในต้นวรรคของบทต่อไป)

[manachida]

กลอนสักวา
( ประยุกต์กับกลบทถ้อยสลับ )
............. ลงนาวา ............
สักวาสายน้ำชุ่มฉ่ำชื่น
ทิ้งความตรมขมขื่นให้ชื่นฉ่ำ
อาบวาจาน่าฟังฝังความจำ
คำตอกย้ำเยียวยาอย่าจำความ
พายเรือหวนทวนน้ำนำข้ามฝั่ง
เท่ากับเดินถอยหลังไปฝั่งข้าม
เรือจะพายท้ายส่งลงเอยตาม
สิ่งต้องห้ามเลิศล้ำทำตามเอย

                    ครูแดง

          ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๘

[manachida]

#น้ำท่วมบาง

     สายธารไหลใจน้อยลอยเคว้งคว้าง
น้ำท่วมบางหลายหนคนต่างหนี
สายธารไหลใจหวั่นขวัญไม่ดี
น้ำท่วมถี่ทุกข์ทนปนท้อแท้

ธาราท่วมอ่วมทั่วครอบครัวเศร้า
นั่งจับเจ่าดูน้ำจนย่ำแย่
ธาราท่วมหลายเดือนเหมือนลอยแพ
นั่งจับแคร่ดูน้ำใจคร่ำครวญ
     
               ครูแดง
        21  พฤศจิกายน  2568

[โซ...เซอะเซอ]

ปันคำปลอบทุกข์หม่น ผจญน้ำ เหมือนตอกย้ำปัญหา ขมปร่าหวน อาจแม้จริงธรรมชาติ เกินคาดรวน มิเคยคิดทบทวน กระบวนการ ดั่งวัวหายล้อมคอก สุดชอกช้ำ เรื่องซ้ำซ้ำปวดร้าว ทุกข์ชาวบ้าน แทนจัดสรรสมประสบ งบประมาณ กลายกระเส็นกระสายทาน หว่านการุญ โซ…เซอะเซอ 23 พฤศจิกายน 2568

[manachida]

เกิดดับและดับเกิด

ชีวิตวายว่ายเวียนหมุนเวียนว่าย
เหมือนไม้ตายต้นตกใบตกต้น
เกิดแก่ตายตนตัวหมดตัวตน
หนีไม่พ้นภพภาพในภาพภพ

เรื่องไม่หนักหน้านำรีบนำหน้า
เรื่องเก่าลาหลบลี้จงลี้หลบ
คิดครวญใคร่ครบครันให้ครันครบ
ชีวีจบจรจากต้องจากจร
        ครูแดง ประพันธ์
23 พฤศจิกายน  2568

ขอบคุณค่ะ คุณโซ เซอะเซอ

[โซ...เซอะเซอ]

…ดั่งละครเค้าโครงเขียนโครงเค้า สู่เรื่องเล่าสอนสั่งเพื่อสั่งสอน กลบทกลอนร่ำร้อยร่ำกลอน สั่นโยกคลอนคล้อยตามเชื่อตามคล้อย เชื่อมพินิจผิดถูกความถูกผิด ทุจริตบ่อยเห็นมักเห็นบ่อย เทาดำกลบรอยร่องไร้ร่องรอย กระบถกระบวนนวลลอย…ต่างลอยนวล โซ…เซอะเซอ 24 พฤศจิกายน 2568

[manachida]

ฝนแช่ 


ฝนฟ้า แช่แล ฟากฟ้า ล้วนห่าฝน
ทุกข์ท่วม ท้นคน ท้องที่ บ้างลี้หาย
ดำดิ่ง ลึกนึก เดี๋ยวเดียว น้ำเชี่ยวกลาย
ต้นตอ น้ำทำ ตกตาย หลายชีวี

ใครใคร่รู้ดูครอบครัวทั่วไปนั้น
คงคับขันพลันขัดข้องต้องรีบหนี
คอยคนมาพาขึ้นข้ามลำน้ำชี
ว่ายวิถีที่หวาดหวั่นฝันร้ายแรง

สองสามวันพลันสุดสู้หมู่ช่วยชีพ
เรือเร่งรีบรุดรีบรับกับหลายแหล่ง
ช่วยชาวใต้ไม่ชักช้าพากันแซง
ขอเข้มแข็งแข่งขัดข้องต้องเร็วไว

ฝนฝากมากจากฟากฟ้าลงห่าหนึ่ง
ต่างตะลึงฝนตกแต่แค่หาดใหญ่
มิมีวี่แววเมฆหม่นพ้นลอยไป
หวิวหวั่นไหวให้หวุดหวิดทุกทิศทาง
   
        ครูแดง

[manachida]

[manachida]

โคลงสี่สุภาพ
ขอบุญ

     เพียงความคิดหนึ่งน้อย  นิดหนอ
ความไม่ดีเกิดกอ                 ก่อไว้
ยกมือท่วมหัวขอ                 คุณพระ
คงละบุญยากได้               ดั่งตั้งจิตหนอ

  การรอรับสิ่งได้      ดังหมาย
ทำแต่ผลทำลาย         ล่อล้อ
เกิดกรรมชั่วทั้งหลาย  ลองหยั่ง
ถึงฝั่งดีทุกข้อ              แข่งร้ายเกินหวัง

              ครูแดง

[manachida]

 กลอนสุภาพ

บ้านริมบึง

แดดส่องหล้าล้าลงหลงรูปลักษณ์
ไพรคึกคักคดโค้งคงไม้เขียว
ดวงแดดั่งดังดลด้นแดเดียว
นั่งมองดูโดดเดี่ยวเดี๋ยวบัดดล

เขียนคำไขไขคำคืนค่ำขาน
ผสมผสานทรวงใสใส่สร้อยสน
สร้อยประคำค่ำคอยค่อยระคน
พจน์ประพนธ์พิศเพ่งพิจารณา

นั่งระเบียงเบี่ยงบ่ายเบนทางทิศ
เนรมิตแมกไม้ไม่หรูหรา
มองผกาเกาะกายก่ายกายา
ใช้ชีวาวนวังหวังเติบโต

อยู่ลำคลองคล่องคลุกขลุกคลอเคล้า
มีไม้เถาท่องธารถามไถ่โอ๋
ลอยตุ๊บป่องป้องปกเป็นดอกโบว์
เป็นลูกโซ่ซ้ำซ้อนซ่อนฤดู

ท่ามกลางแสงแซงส่องสองฝั่งม่าน
ชมสายธารฐานถิ่นทิวาคู่
เปิดวันแจ้งแจงแจ่มแจมดงคู
บัวชูบัวเบ่งบานบ้านริมบึง

              ครูแดง

เป็นลีลากลบทหนึ่งที่ใช้สัมผัสอักษรคำที่3, 4, 5, 6ที่ครูคมทวน คันธนู (ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์)มักจะใช้เสมอค่ะ

[manachida]

บ้านริมทุ่ง

ข้าวคอยเคียวเขียวคอยคอก้มหล้า
ฝูงนกกาก่อกวนเกาะแกะก่าย
แก้วกาหลงลงล่อล้อลวดลาย
แล้วบินหายเหาะเหินห้วงหาว ไป

บางแห่งด้อมเดินดูแดนท้องถิ่น
ท้องที่ดินดงดาลด้านรอยไถ
ต้นกล้ากลายกลมกลืนกล่อมพื้นไพร
ข้าวคอไหววกวนวุ่นวายกาย

ความกันดาลด่านดงดูว้าเหว่
เสียงลมเห่หวนหาเฮฮาหาย
กลางแดดร้อนรอนรอนหลอนทำลาย
ชาวนาหมายมุ่งมองเมื่อมีรวง

กลางท้องทุ่งทุ่งทองทดแทนค่า
คนทำนาเหนื่อยนักนอนหนักหน่วง
รอข้าวออกโอบอุ้มอิ่มผลพวง
น้ำตาร่วงรวงรักราคาลง

อยู่บ้านทุ่งทดท้อท้อแท้บ่อย
บ้านหลังน้อยหน่อยนิดน่าบอกบ่ง
รวงข้าวมองหมองหมางไม่มั่นคง
ปลอบใจปลงปล่อยเปล่าเปลี่ยนอาจิณ 

         ครูแดง

[manachida]

 สัญญาณ

เศรษฐกิจเกมกลเกิดกัดกร่อน
คนเดือดร้อนรุมเร้าเราทุกข์เข็ญ
ค้าขายล้มละลายหลากลำเค็ญ
แสนยากเย็นย่ำแย่ยุแหย่ใจ

จึงย้อนคิดค่อยค้นคืนรากเหง้า
ความหลังเก่าก่อนแก่เกื้อแก้ไข
เคยอยู่ดินดิ้นเดินแดนดงไพร
พึ่งตนให้ห่างหายห้วงความจน

เพราะสงครามครั่นครืนครื้นสนุก
ให้สิ้นสุขแสนเศร้าสู้กระเสือกกระสน
บนฟากฟ้าฟืนฟอนไฟลุกลน
จึงไม่พ้นพอเพียงเพื่อเลี้ยงตัว

จับจ่ายของค้าขายควรจะเขียม
ต้องตระเตรียมไตร่ตรองตระหนักทั่ว
เมื่อจะพบพิษภัยผลพันพัว
เมืองมืดมัวหม่นไหม้มาไม่ไกล

             ครูแดง มนชิดา

[manachida]

กาพย์ยานี๑๑  คำผวน
ประยุกต์ใช้กลบท สองนางรอง คำหัวท้ายวรรคสัมผัสสระ

          มานีและมีนา
          ไล่นกกาลานกไก่
          ไปอยู่ดูปู่ไย
          สันต์สุขใจใสสุขจันทร์

    ยายบ่นถึงยลบ่าย
    วันเฉิดฉายวายเฉิดฉัน
    บรรทุกสุขบุกทัน
    ใจรำพันจันทร์รำไพ

          วีราชวนวารี
          ใส่เสื้อมีสีเสื้อใหม่
          ในจิตสนิทใจ
          ลองหรือไม่ไล่หรือมอง

              ครูแดง  ประพันธ์

[โซ...เซอะเซอ]

ท้าทายแสนทายท้า น่องลองขาน่าลองของ ตรองไตร่คิดไตร่ตรอง ไขขัดจ้องข้องขัดใจ ยากแล้ทนแย้ลาก ไยเกินมากยากเกินไหม ไวว่องหวาดว่องไว ร้องวรรคไทยไร้วรรคทอง ครวญใคร่ครั้งใคร่ครวญ สองคำผวนสวนคำผอง จองลำแบบจำลอง คายผันกล้องข้องผันกลาย …เช้านี้ คุณครูแดง ทำเอาเซลล์สมองผมตายไป ร่วมสองร้อยล้านเซลล์เลยครับ…หึหึ   โซ…เซอะเซอ 3 พฤษภาคม 2569

[manachida]

 อินทรวิเชียร์ฉันท์ ๑๑
 นกผวา

     นกน้อยจะลอยฟ้า   จะถลานภาหาว

มีปีกและตัวราว       กระจิริดจะโผบิน

หมู่นกวิหคเล่น       บริเวณกระแสสินธ์ุ

เหลิงหลงจะลงดิน    และแวะถิ่นถวิลหวัง

ข้ามธารละหารใส   สิจะไปมิกลับรัง

บินเฉี่ยวมิเหลียวหลัง  เลาะเกาะฝั่งกระทั่งยล

แมกไม้และใบปก        ปะวิหคจะกี่หน

เป็นเหมือนกะเพื่อนตน    เกาะแกะต้นระคนไป

หมู่นกวิหคร้อง      รวิส่องละอองใส

ทุ่งหญ้าพนาไพร   ละเมาะไม้ไสวรอ

นกน้อยสิห้อยโหน    เกาะตะโกนมิร้องขอ

โฉบฉายระบายคอ    เหยาะพะนอพะเน้าชม

นกมองจะร้องทัก       ปรปักษ์ประจักษ์ข่ม

ชอบด่ากระทบลม     สตินกกระเจิงไป     

                    ครูแดง




ขอบคุณค่ะคุณโซ ....เซอะเซอ