ถึงพ่อผู้จากไป
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
04 ธันวาคม 2022, 06:56:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ถึงพ่อผู้จากไป  (อ่าน 153509 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 4 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
01 กุมภาพันธ์ 2012, 06:10:PM
คุณไสย
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 26
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 55


งดรับคะแนนกลอน


« เมื่อ: 01 กุมภาพันธ์ 2012, 06:10:PM »
ชุมชนชุมชน

ถึงพ่อผู้จากไป

สติตั้ง  มนรั้ง  ระลึกถึง
บุคคลซึ่ง  ให้กำเนิด  จนเกิดใหญ่
แต่มิได้  เห็นแล้ว  คลาดแคล้วไป
พ่ออยู่ไหน  แล้วทำไม  จึงไม่มา

เกิดหนึ่งวัน  พ่อเรานั้น  ก็พลันจาก
ช่างลำบาก  เหลือเพียงแม่  เฝ้าแลหา
พ่อตายไป  ชีพตักษัย   อหิวาต์
โธ่พ่อจ๋า  ไม่เห็นหน้า  เล็กจนโต

ดวงวิญญาณ  ของพ่อท่าน  สถิตย์ไหน
ลูกกราบไหว้  ขอส่งใจ  เศร้าจริง...โอ้..
น้อมรำลึก  ใจเฝ้านึก  คำพุทโธ
หวังกุศล   ผลบุญโก้   ถึงบิดร

พระคุณพ่อ  มากจริงหนอ  ให้กำเนิด
ลูกได้เกิด  ลืมตาอยู่  ดูสลอน
ใจอาทร  แม้ยามนอน  เฝ้าวิงวอน
อนุสรณ์   อยู่เนืองเนือง  เปรื่องชีวี

น้อมรำลึก  พระคุณพ่อ  ผู้ก่อกาย
ตราบจนชีพ  วางวาย  ว่ายวิถี
ขอกุศล  บันดาลดล  คุณพ่อนี้
สู่สุขาวดี   นิรันดร์ เทอญ........





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : Music, อริญชย์, บูรพาท่าพระจันทร์, รัตนาวดี, panthong.kh, พี.พูนสุข, รพีกาญจน์, addy, แป้งน้ำ, ♥หทัยกาญจน์♥, D, ยามพระอาทิตย์อัสดง, Thammada, แมวเหมียว

ข้อความนี้ มี 14 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

ระลึกถึง ความตาย  สบายนัก
มันหักรัก  หักหลง  ในสงสาร
บรรเทาโง่  โมหันต์  อันธกาล
ให้อาจหาญ  หายสะดุ้ง  ไม่ยุ่งใจ
--จากหังสือเล่มใดเล่มหนึ่ง--
01 กุมภาพันธ์ 2012, 06:41:PM
Music
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 754
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,682


ขว้างไปยิ่งแรง-ยิ่งกลับมาเร็ว


« ตอบ #1 เมื่อ: 01 กุมภาพันธ์ 2012, 06:41:PM »
ชุมชนชุมชน



เคารพรัก


พระคุณพ่อ.เลิศล้ำ.ทุกสำนึก
เป็นร่มพฤกษ์.พิงแผ่.แม้ผิวเผิน
เป็นสายธาร.ลานบุญ.ให้คุณเดิน
สุขเหลือเกิน.ดูแลท่าน.ยามบั้นปลาย

 ซึ้งจัง

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : อริญชย์, บูรพาท่าพระจันทร์, รัตนาวดี, panthong.kh, พี.พูนสุข, รพีกาญจน์, addy, แป้งน้ำ, คุณไสย, ♥หทัยกาญจน์♥, D, ยามพระอาทิตย์อัสดง, Thammada, แมวเหมียว

ข้อความนี้ มี 14 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

...อย่าคิดว่ายาก.แต่ทำได้../..ควรทำให้ได้.แม้มันจะยาก...
01 กุมภาพันธ์ 2012, 07:21:PM
บูรพาท่าพระจันทร์
Special Class LV5
นักกลอนแห่งเมืองหลวง

*****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 848
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,717


ผู้นิยม..ชมรส..บทกานท์กลอน./


« ตอบ #2 เมื่อ: 01 กุมภาพันธ์ 2012, 07:21:PM »
ชุมชนชุมชน












ถึงสิ้นจาก ฝากไว้ อยู่ในจิตต์
ยังคงคิด สนิทอยู่ มิรู้หาย
แม้นลาลับ ดับแต่ เพียงแค่กาย
มิสิ้นคลาย หน่ายรัก ฟูมฟักเรา


 เคารพรัก


บูรพาท่าพระจันทร์

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : อริญชย์, รัตนาวดี, Music, panthong.kh, พี.พูนสุข, รพีกาญจน์, addy, แป้งน้ำ, คุณไสย, ♥หทัยกาญจน์♥, D, ยามพระอาทิตย์อัสดง, Thammada, แมวเหมียว

ข้อความนี้ มี 14 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

"สั้น-ตรงเป้า-เร้าใจ"
01 กุมภาพันธ์ 2012, 09:54:PM
รพีกาญจน์
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 3482
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,752


ทุกคนมีเครดิต แต่ทำลายได้ง่าย สร้างขึ้นใหม่ได้ยาก


« ตอบ #3 เมื่อ: 01 กุมภาพันธ์ 2012, 09:54:PM »
ชุมชนชุมชน



ถ้ารำลึก นึกบุญ พระคุณพ่อ
ที่เกิดก่อ เป็นตัว อย่ามัวเศร้า
สร้างกุศล ผลกรรม น้อมนำเอา
เพื่อพ่อเจ้า สุขสันต์ ภพบั้นปลาย

 เคารพรัก

รพีกาญจน์ 59

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : addy, Music, แป้งน้ำ, คุณไสย, ♥หทัยกาญจน์♥, D, บูรพาท่าพระจันทร์, ยามพระอาทิตย์อัสดง, Thammada, แมวเหมียว

ข้อความนี้ มี 10 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
02 กุมภาพันธ์ 2012, 03:06:PM
เมฆสีรุ้ง
Special Class LV3
นักกลอนผู้มากผลงาน

***

คะแนนกลอนของผู้นี้ 73
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 171


เปิดรับทุกคำติชมครับ^^


fuciation fuciation
« ตอบ #4 เมื่อ: 02 กุมภาพันธ์ 2012, 03:06:PM »
ชุมชนชุมชน

แต่ก่อนนี้มีอยู่ไม่รู้ค่า
ปล่อยเวลาผ่านไปจนเห็นผล
เมื่อวงล้อโชคชะตาที่แยบยล
พรากชีวิตหนึ่งคนตลอดกาล

มองใบหน้าที่ชรายังจำได้
ถึงเมื่อครั้งเยาว์วัยที่แสนหวาน
เหมือนได้ผ่านมาแล้วนานแสนนาน
ช่วงเวลาวันวานที่แสนดี

ป้อมปราการแสนตระหง่านที่ปกป้อง
อยู่ในอ้อมอกพ่อผู้เรืองศรี
คุ้มกบาลทารกน้อยด้วยชีวี
แต่บัดนี้มอดไหม้กลายเป็นจุณ

สองมือที่โอบอุ้มประคองข้า
สองตักที่เหนื่อยล้าได้นอนหนุน
สองเท้าที่เคยกราบแสนละมุน
สองแขนที่อบอุ่นเมื่อกอดเรา

สายตาที่อ่อนโยนเมื่อมองลูก
ยัยไม่เคยรับรู้เจ้าคนเขลา
บัดนี้มองไม่เห็นแม้เพียงเงา
สบตารูปข้างเสาน้ำตาริน

น้ำเสียงที่ห่วงใยเมื่อถามหา
ยัยลูกจึงระอาช่างเลวสิ้น
พอถึงวันที่พ่อไร้ชีวิน
กลับเดือดดิ้นถามหาน้ำตานอง

อ้อมกอดที่แสนอุ่นอยู่แค่เอื้อม
ยัยลูกน้อยจึงเอือมไม่สนอง
รอจนวันที่แข็งเย็นเป็นเนื้อทอง
กลับร่ำร้องกอดร่างไร้วิญญาณ

แม้เวลาผ่านไปหลายปีแล้ว
ที่ไขว่คว้าหาดวงแก้วไม่มีขาน
ยังเก็บซ่อนรอยร้าวไว้แสนนาน
สั่นสะท้านทุกคืนด้วยอาลัย

 ลาตายดีกว่าตู

โดย... เมฆสีรุ้ง

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : รพีกาญจน์, บูรพาท่าพระจันทร์, D

ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

..........สายลมลอยล่องคล้อย.......งามชม้อยคอยเวหา.......พรีกพริ้วกลีบเมฆา.......ลอยลับลาเลือนหายไป..........
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s