.jpg)
เม็ดทรายกับซีกลาส(Sea Glass)
เรา~เบ้าหลอมอันเดียวคือเกลียวคลื่น
ริมหาดชื้นเคียงกันวันว้าเหว่
ฉัน...คือหนึ่งเม็ดทรายชายทะเล
เธอ...เศษซากเสเพลซัดเซมา
คือชิ้นส่วนหักแตกแหลกสลาย
ยิ้มให้กันทักทายหายแปลกหน้า
กลางแสงแดดแสบผิวริ้วเวลา
หนาวลมแรงน้ำค้างฟ้า...สุดพาไป
แล้วก็ปล่อยคืนวันฝันลอยล่อง
คลื่นและทรายขัดผ่องจนส่องใส
ลบเหลี่ยมเศษแก้วเสียเจียระไน
เธอ...เกิดใหม่วาววับ....ประดับหาดทราย
ผันผ่านแล้วทั้งหมดกี่ทศวรรษ
เป็นความอัศจรรย์อันเรียบง่าย
ความสวยงามต้องตาจึงท้าทาย
เป็นที่หมายจองจับประทับใจ
ผ่านเสียแล้ววันวัยไร้เดียงสา
ฮัมบทเพลงเหว่ว้าอยู่หวาดไหว
ม่านอาทิตย์ฉายฉาดหาดรำไร
เม็ดทรายก็ร่ำไห้...ไร้ "ซีกลาส"
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
