กำลังใจเมื่อยามสูญเสีย
กลอน ชุมชนชาวกวี บ้านกลอนไทย
24 กรกฎาคม 2014, 05:09:am *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Like เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กำลังใจเมื่อยามสูญเสีย  (อ่าน 8118 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
19 มีนาคม 2009, 09:50:pm
bourana
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: 19 มีนาคม 2009, 09:50:pm »

ชีวิตของใครๆก็ไม่ต่างกัน
เริ่มจากการเฝ้าค้นหาสิ่งต่างๆ
แต่สุดท้ายเมื่อได้มา
ก็ไม่อาจรักษามันได้ตลอดไป

ชีวิตเราในปัจจุบันเป็นชีวิตแห่งการฉกฉวยเร่งรัดหาความสุข  จะน้อยหรือมากขอให้ได้มาก่อน

การรอคอยเป็นเรื่องไร้สาระ....
ความอดทนเป็นสิ่งไม่จำเป็น....
เวลากลายเป็นสิ่งที่ต้องใช้ให้คุ้มค่า....

ความสุขจึงขึ้นอยู่กับเวลาที่น้อยนิด  และบางครั้งความจริงก็บอกเราว่า  เราต้องรีบเร่ง  เร่งเรียนเร็ว  จบเร็ว  ทำงานเร็ว  รักเร็ว  เลิกเร็ว  และสุดท้ายก็ตายเร็ว

นี่อาจเป็นบทสรุปสำหรับเวลาที่น้อยนิดนี้ก็ได้

มีเด็กสาวตาบอดคนหนึ่ง  เธอเริ่มเกลียดตัวเอง  และเกลียดทุกคนยกเว้นชายคนหนึ่งที่ยอมทุ่มเทกายใจให้กับเธอ  คอยดูแลเธอตลอดมา  โดยไม่รังกียจแต่อย่างใด

จนถึงวันหนึ่งเธอเห็นใจและสงสารจึงบอกเขาว่า

?ถ้าฉันมองเห็นได้ในวันใดก็ตาม ฉันจะขอแต่งงานและอยู่เป็นคู่ชีวิตกับเธอตลอดไป?

แล้ววันหนึ่งปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น

เมื่อมีคนบริจาคดวงตาให้เธอ  แต่หลังจากที่มองเห็นทุกอย่างรวมทั้งแฟนของเธอ

เขาจึงถามเธอว่า

?ตอนนี้เธอมองเห็นแล้ว เธอจะแต่งงานกับฉันไหม?

เด็กสาวตกใจมากที่เขาตาบอด! เธอตอบเขาว่า

?ขอโทษนะ ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้หรอก เพราะเธอมันตาบอด?

แฟนของเธอบอกเธอว่า

?หากเธอดูแลดวงใจฉันไม่ได้ ฉันขอให้เธอดูแลดวงตาของฉันให้ดีก็แล้วกัน?

แล้วจากไปพร้อมน้ำตา

เราอาจคิดว่า  บทสรุปน่าเศร้านัก  สำหรับผู้ที่รอคอยใครสักคน  แต่กลับไม่สมหวังกับการรอคอยนั้น  แต่ใครจะรู้ว่าความสุขที่แท้อาจเป็นทุกขณะที่เราได้อยู่ และทำอะไรดีๆต่อกัน  แม้ผลที่ได้อาจไม่ได้เป็นไปอย่างที่ต้องการก็ตาม

แต่......

การเสียสละไม่ใช่เพียงเพื่อให้ได้กลับคืนมา
การรักไม่ใช่เพียงเพื่อการได้อยู่ร่วม
การเดินทางไม่ใช่เพื่อให้ถึงจุดหมาย
หากเรายอมลดเงื่อนไข....
ที่จะเป็นผู้รับหรือ.....  ผู้เฝ้าคอย
แต่ทำทุกสิ่งอย่างมีเป้าหมาย
ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
เราอาจพบว่าความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้นเสมอ
ไม่ว่าจะสุขสมหวังหรือไม่ก็ตาม

ชายคนนี้อาจคิดว่าการรอคอยนั้น  ไม่สูญเปล่าจากความรู้สึกดีๆ  ที่เธอและเขา  เคยมอบให้แก่กัน

ความรู้สึกนี้อาจเก็บไว้ได้นาน  และการให้ดวงตาแก่หญิงคนรักก็ไม่นับเป็นการสูญเสีย  หากมันคือการมอบมุมมองใหม่ให้กับผู้หญิงสักคนได้รับรู้โลกแห่งความจริงได้

แง่คิดที่คุ้มค่ายิ่ง  กับการรอคอยที่สูญเสียไป  คือ ทั้งชีวิตของใครๆ ก็อาจไม่ต่างจากเริ่มเฝ้าค้นหาสิ่งต่างๆ  แต่สุดท้ายเมื่อได้กลับมาก็ไม่อาจรักษามันไว้ได้ตลอดไป

หากชีวิตของเรามองความสูญเสีย
ผ่านการรอคอยแล้วไม่ได้รับสิ่งที่ค้นหา
เราจงทำใจให้เป็นดั่งผิวน้ำ
ที่ยามกระทบสิ่งใด.....ไม่ว่าหนักหรือเบา
...น้ำอาจขยายวงคลื่นออกไป...
แต่สักพักก็จะกลับคืนสู่สภาพดังเดิม
ผิดจากวัตถุแข็งเช่นเนื้อไม้
ลองหากใครนำสิ่งใดไปขูดขีด
รอยนั้นจะอยู่ไปตราบนานเท่านาน
.....ยากจะลบเลือน

ขอให้รับรู้ความรู้สึกนี้แล้วซึมซับไว้แต่เพียงรอยแห่งความทรงจำดีๆ  ปล่อยวางสิ่งที่หนักลงเสียบ้าง  จะรู้ว่าโลกนี้ไม่ใช่มีเพียงความเศร้าแห่งการสูญเสีย  หรือความสุขสมหวังแห่งการได้มา  ยังมีกำลังใจซ่อนไว้
   
เพียงทำใจให้รับรู้เท่านั้น
แล้วทุกความประทับใจจะอยู่กับเรานานเท่านาน....

ที่มา : กิตติเมธี (ผู้เขียน), หนังสือ..เมื่อจิตร่ม  ชีวิตก็รื่น
ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
นัดเจอกันที่ห้องแช๊ทเม๊ากันทุกวันพุธสองทุ่มนะจ๊ะ
บันทึกการเข้า
19 มีนาคม 2009, 09:58:pm
ท้องฟ้าสีชมพู
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 28
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 280


~สร้างแรงใจ เพื่อก้าวเดิน~


« ตอบ #1 เมื่อ: 19 มีนาคม 2009, 09:58:pm »

?หากเธอดูแลดวงใจฉันไม่ได้ ฉันขอให้เธอดูแลดวงตาของฉันให้ดีก็แล้วกัน?
อ่านประโยคนี้เสร็จแล้วแทบร้องไห้เลยอ่ะค่ะ
 ทำตา ปิ๊งๆ ร้องไห้งอแง น้ำตาไหล พรากๆ ทำตา ปิ๊งๆ ร้องไห้งอแง น้ำตาไหล พรากๆ ทำตา ปิ๊งๆ ทำตา ปิ๊งๆ

สิ่งที่ฉัน มอบให้เธอ ในวันนี้
เป็นสิ่งที่ ทำจากใจ ไม่ต้องถาม
อยากให้มัน เป็นตัวแทน คอยติดตาม
เป็นความงาม ฝังไว้ใน ความทรงจำ

 ร้องไห้งอแง ร้องไห้งอแง ร้องไห้งอแง
ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

~"ความบังเอิญ...ไม่มีจริงหรอก"~
~"ในการทำสิ่งที่พิเศษ...เพียงเชื่อว่ามันพิเศษก็เพียงพอแล้ว"~
19 มีนาคม 2009, 10:29:pm
นันท์
Special Class LV4
นักกลอนรอบรู้กวี

****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 131
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,111


กินเพื่ออยู่ แต่อยู่เพื่อน้องหมวย


« ตอบ #2 เมื่อ: 19 มีนาคม 2009, 10:29:pm »

ถ้าเป็นเราน่ะก็ให้ตาไปข้างเดียวก็พอแหละ
โธ่ๆทำไมให้ไปสองข้างล่ะ

แต่อ่านแล้วได้แง่คิดน่ะ ความรักคือการเห็นคนที่เรารักมีความสุขต่างหาก

 ตบมือให้ ตบมือให้ ตบมือให้ ตบมือให้

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
05 มิถุนายน 2009, 08:41:pm
bourana
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #3 เมื่อ: 05 มิถุนายน 2009, 08:41:pm »

เป็นเราก็จะให้ตาแค่ข้างเดียวนะ
ไม่ใช่เพราะเสียดาย
แต่เป็นเพราะ
ลองนึกดูซิ
ถ้าให้เขาไปทั้งสองข้าง
เราจะสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ยังไง
แล้วถ้าเขาเลือกเรา
เราก็จะกลายไปเป็นภาระให้กับเขาอีก
ซึ่งไม่ควรเลย
มีตากันคนละข้าง
อยู่ด้วยกันไป
ช่วยเหลือกันไปน่าจะดีกว่า
ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
06 มิถุนายน 2009, 10:43:pm
ท้องฟ้าสีชมพู
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 28
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 280


~สร้างแรงใจ เพื่อก้าวเดิน~


« ตอบ #4 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2009, 10:43:pm »

เหอๆ
วกมาตอบใหม่
ถ้าเป็นเรานะ
จะไม่ให้สักข้างเลย
55++55++
แบบว่า เสียดายอ่ะ
สู้เอาตาเราสองข้างไปดูแลเขาดีกว่า
พ่อแม่เลี้ยงเรามาแทบตาย
เราไม่อยากทำลายสิ่งที่พวกท่านให้มา
ถึงแม้คนที่เราจะให้เป็นคนที่รักสุดใจก็เถอะ

 ยิ้มหน้าแมว ยิ้มหน้าแมว ยิ้มหน้าแมว ยิ้มแก้มแดง
ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

~"ความบังเอิญ...ไม่มีจริงหรอก"~
~"ในการทำสิ่งที่พิเศษ...เพียงเชื่อว่ามันพิเศษก็เพียงพอแล้ว"~
06 มิถุนายน 2009, 11:38:pm
Kotchanan
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #5 เมื่อ: 06 มิถุนายน 2009, 11:38:pm »



น้องท้องฟ้า ตอบน่าคิด ชีวิตนี้
ไม่ได้มี สิบชีวา หาที่ไหน
เก็บดวงตา ค่ามาก จากดวงใจ
พ่อแม้ไซร้ ใครดูแล ยามแก่ลง

ตาสองคู่ ดูแลเขา เราทำได้
ชีวาวาย ตายลับ ดับเป็นผง
แล้วค่อยมอบ ตอบแทนรัก จักยืนยง
พ่อแม่คง ภูมิใจ..ได้ลูกดี.



(ร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยคนนะคะ... ขอจีบ...ได้ป่ะ)
ข้อความนี้ มี 3 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

คำคม    ทํานายฝัน    ดูดวง    กราฟชีวิต       กลอน วิธีลดน้ําหนัก ทำนายความฝัน คําคมโดนๆ

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s