ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

ทุกถ้อยคำเมื่อได้..........กล่าวไป จงคิดทบทวนใจ..........ก่อนเอื้อน ประโยชน์ต่อผู้ใด..........หรือเปล่า หรือพูดแล้วดูเรื้อน.......เก็บไว้วาจา ดัชนีชี้วัดจัดราคา คือวาจาถ้อยทีถ้อยปราศรัย หากวาจาพาพล่อยยามปล่อยไป มิดีต่อผู้ใดแม้นตนเอง.

[โซ...เซอะเซอ]

คราโคลงสงัดพร้อง…….ประพันธ์ ดุจชักโครกอุดตัน……….ตีบตื้อ หาของขบเคี้ยวพลัน….…หวังผ่อน พักเฮย ดันหมดวิ่งหาซื้อ…………ควั่กคว้าหิวโหย หากชีพคือ กิน ครี่ แล้.…ปรี้ นอน เบื่อก็ลุกเขียนกลอน……..เวิ่นเว้อ เกิดแก่ป่วยม้วยมรณ์…….ปิดฉาก ชีวิตเยี่ยงไรเน้อ……………ช่างไร้สาระ ตอนเด็กเครียดอยากได้..คะแนนดี โตเครียดเอกโทตรี……….ปักเป้า ทำงานเครียดหวังมี……….สินทรัพย์ ตายเครียดทิ้งหมดเศร้า….เครียดคลุ้มจนตาย กระบี่คมไยตัดรัก มิยักขาด สายตาบาดระบม ขมขื่นกลั้น คำเชือดเฉือนตวัดแส้ แผลฉกรรจ์ ทอดรำพันรำพึง…อื้ออึงอล โซ…เซอะเซอ 8 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ช่างเคร่งเครียดเก่งแท้.......จนตาย รอจวบจนชีพวาย............หลุดพ้น แต่ละช่วงคลี่คลาย..........ความเครียด หมดเรื่องนี้ดั้นด้น...........สุดท้ายยังมี ปล่อยให้มันยึดเยื้อ.........ตีความ ความคิดมิอาจตาม.........ทุกก้าว สนใจจิตมูมมาม............กินจุ ลดละสนใจว้าว.............หนักได้ทุเลา. หากใจเราเล่าเอ๋ยมิเคยตัด จะขืนขัดคมไว้ย่อมไร้ผล หากมิใช่"ใจแกร่ง"แทงกมล ตกเป็นทาสสุขล้นบนแผลใจ.

[PIKuL]

ตั้งใจเก็บกับข้าว.............ใส่จาน หลังจากรับประทาน..........หนึ่งมื้อ เสียดายเพราะเหลือบาน.....เกินอิ่ม จึงใส่ตู้เย็นยื้อ................เผื่อไว้อีกวัน อันว่าของมิใช้.............แต่ดี ยังประโยชน์มากมี........เก็บไว้ เผื่อวันหนึ่งถึงที...........เป็นต่อ เก็บเผื่อจะได้ใช้..........สักเทื้อก็พอ หวังวันหนึ่งที่ต้องการจะสานต่อ คิดไว้เผื่อ เก็บไว้รอ จนเต็มบ้าน พอจะถึงหนึ่งวันนั้นที่ต้องการ หาอยู่นาน...ก็ไม่พบ..สิ่งที่มี.

[โซ...เซอะเซอ]

สัพพัญญู ฤ จักสู้……………สอพลอ เย็นฉ่ำยกเยินยอ……………ปลอกปลิ้น วันวันโก่งตัวงอ……………..กุมกระปุก เลียเสร็จเพ็ดทูลลิ้น………..ล่อล้วงทรัพย์สิน   แม้นมัวหลงปลาบปลื้ม……คำอวย เขลาโฉดเชื่อเฮงซวย……..แย่แล้ สังคมตวักตะบวย………….ลาญล่ม วิกฤตเหลือกว่าแก้………..เสื่อมสิ้นศรัทธา กระบี่คมอยู่ในฝักชักมิออก ถูกม่านหมอกหม่นคลุ้มปกคลุมทั่ว สาธุชนไหวหวาดขยาดกลัว ครั้งโฉดชั่วดำเกิงเหลิงลำพอง ในวิกฤตมีโอกาสชาตินักรบ มิสยบฝืนข่มระทมหมอง รอจังหวะจะโคนโค่นคะนอง จวบแสงทองส่องฟ้าอ่าอำไพ       [เพลงประกอบละครซีรีย์ ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม (Tai Chi Master) 2523 ]      …กิ่งหลิวพลิ้วอ่อนไหวในสายลม       ปุยหลิวปลิวว่อนไปในอากาศ       ลมพายุถาโถมโหมกระหน่ำ       แม้แต่ไม้คานแข็งแกร่งก็หักงอ       แต่ปุยหลิวกลับปลิวไปไร้แรงต้าน      ในโลกนี้…สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนผันแปร       จักหาอะไรเล่าที่เที่ยงแท้แน่นอน       ยิ้มหัวเราะกับโชคชะตาอย่างทรนง       ทุกสิ่งทุกอย่าง…ได้มาและเสียไป       ล้วนเป็นไปตามฟ้าลิขิต      ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางกระแสลมพายุฝน      เรือลำน้อยล่องลอยไปในทะเลกว้าง      มิขัดขืนต่อกระแสแห่งคลื่นลม      ใช่อ่อนแอ       แต่ใช้ความอ่อนนิ่มรับมือกับความแข็งแกร่ง      ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว       หลังฝนซา ท้องฟ้าจักแจ่มใส       แสงตะวันเฉิดฉายงดงาม…       …ชีวิต จำต้องรู้จักยืดหยุ่น รุกเป็นต้องถอยเป็น คลื่นลมแรงนักก็อย่าไปต้าน ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ใช้ความอ่อนสู้ความแข็งเคล็ดวิชา ของปรมาจารย์ จางซันเฟิง (เตียซำฮง) “เชื่อกันว่าจางซันเฟิง เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1247 ในสมัยปลายราชวงศ์ซ้อง (ค.ศ. 960-ค.ศ. 1279) ที่มณฑลเหลียวหนิง มีชื่อเดิมว่า จาง เฉวียนอีหรือ จาง จวินอี้ว์ โดยที่ชื่อ ซันเฟิง นั้นเป็นฉายาที่เป็นนักบวชในลัทธิเต๋าแล้ว มีชื่อเสียงสมัยราชวงศ์หยวน(ค.ศ. 1279-ค.ศ. 1368) เริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวบ้านสามัญชน จากการใช้กำลังภายใน การช่วยเหลือคนเจ็บไข้ แล้วมีอายุยืนยาวมาจนถึง ราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-ค.ศ. 1654) และค่อย ๆ หายหน้าไปจากหน้าประวัติศาสตร์จีนหลังปี ค.ศ. 1459 ท่านใช้ชีวิตมากว่า 200 ปี และไม่มีประวัติการเสียชีวิต หลายคนเชื่อกันว่าหลังจากนั้นเชื่อว่าสำเร็จเป็นเซียนอมตะ มีประวัติของจาง ซันเฟิงในหน้าประวัติศาสตร์มากมาย แต่ที่มีชื่อเสียงคือ การก่อตั้งสำนักอู่ตัง หรือบู๊ตึ๊ง ในสำเนียงแต้จิ๋ว และการค้นคิดวิชามวย ไท่เก๊ก“ [ข้อมูลจาก Wikipedia] โซ…เซอะเซอ 10 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ขอบคุณท่านโอบเอื้อ........ข้อมูล หลังเปลี่ยนลิ้นเพ็ดทูล......สะท้าน ปรัชญาก่อเกื้อกูล...........แสงส่อง หัวเราะจนหน้าม้าน.........เยาะเย้ยชะตา พาให้คิดข่มเค้า............คลื่นลม สติเพียงเชยชม............มิต้าน ใช้ความอ่อนสู้คม..........ความคิด ความสงบมิเกียจคร้าน.....ซ่อนชั้นปัญญา คิดถึงยุคก่อนเก่าคราวดูหนัง โฆษณาก็ขัดจังครั้งตื่นเต้น แต่ก็ยังพร้อมรอต่อประเด็น ดูจากเย็นจรดค่ำ...แบบตั้งใจ. ความรู้แบกมาเต็มเป้เลยค่ะลุงโซ  สมัยก่อนบ้าหนังจีนมาก ตอนนี้ก็ยังบ้าอยู่ 5555

[PIKuL]

แอบกินมะม่วงเปรี้ยว........ตาหยี ตาปิดมิลืมดี..................สักข้าง แต่จิตตื่นทั้งปี................ไหวบ่ แซ่บซะสองตาค้าง...........เบิ่งขึ้นเบิ่งลง มะม่วงเบาชื่อนี้............โปรดปราน ลูกเล็กแต่เปรี้ยวบาน......เบิกฟ้า น้ำจิ้มเผ็ดตระการ.........ปากเจ่อ หากแต่ยังตั้งหน้า.........เกี่ยวคว้าลงพุง.

[PIKuL]

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อหนึ่งมื้อ.........ยามเย็น เลิศรสลูกชิ้นเอ็น.............ขบเคี้ยว แค๊บหมูกรุบกรอบเป็น.......เนื้อคู่ วันพรุ่งต่อน้ำเงี้ยว...........คิดแล้วอิ่มใจ จอดรถหน้าโฮเด้งเสียงดังเอี๊ยด ผ้าเบรคเบียดบู้บี้มีเสียงขำ "หมี่ชิ้นสด"หนึ่งชามเจ้าประจำ เร่งรีบทำมาเสริ์ฟ...I LOVE YOU!.

[โซ...เซอะเซอ]

ก่อนหนังจีนซีรี่ส์…มีญี่ปุ่น หนังพี่ยุ่นเช่น “เคนโด้” โก้เป็นบ้า พระเอกหล่อ นางเอกสวย ช่วยนำพา ให้ติดตรา ตรึงใจ ในวันวาน “เคนโด้”ซีรี่ส์นี้………………เคยดัง แต่สมัยตนยัง………………..เด็กน้อย เห็นพระเอกเท่จัง…………….ฝันใฝ่ ไม้กวาดฟาดตามคล้อย…..แทบบ้านกระจุย …ภาพยนตร์ชุด “เคนโด้” พศ 2514 พระเอกในเรื่อง โมริตะ เคนซากุ ปัจจุบันอายุ 74 ปี เคยเป็นถึงผู้ว่าการ จังหวัดชิบะ ในช่วงคศ 2009-2021 จนเกษียณ โซ…เซอะเซอ 15 มีนาคม 2569

[PIKuL]

กล่าวถึงซีรี่ส์แล้ว........คิดนาน เราเด็กอนุบาล............คุโด้ ชินอิจิเชี่ยวชาญ..........นักสืบ โมริโคโกโร้*............หลับแล้วไขคดี เติบโตจนป่านนี้.........ยังดู หลายเรื่องยังเชิดชู......เก็บไว้ ซีรี่ส์ก่อสายมู............ย้อนอดีต เริ่มเบื่อจึงคิดไซร้........กลับค้นการ์ตูน เคนโด้ เก่าจริงๆค่ะลุงโซ 5555 ::*โมริโคโกโร่

[PIKuL]

เปิดการ์ตูนนกน้อย.........ครื้นเครง ยามเอ่ยเผยเป็นเพลง......ปลุกเร้า ลูกดูเบื่อหลับเอง...........คอตก ไอ่แม่ก็คอยเฝ้า............นกน้อยต่อไป ติดเสียงพากษ์ตื่นเต้น.....เร้าใจ แอบคิดทำได้ไง...........สุดย้อด(ขออภัย55) เสียงสูงต่ำปนไป..........น่าเหนื่อย สัมผัสท่าไม่ร้อด..........จบแล้วดีกว่าเนอ (55โคลงพังหมดแล้วคร้าบพี่น้อง) ไปดีกว่าาาาาา ชะแว้บบบบบบบ!!!!

[โซ...เซอะเซอ]

นามป. อินทรปาลิตนี้……..ตำนาน นักประพันธ์ผู้บันดาล……..สุขพร้อย เคียงอยู่คู่เรือนชาน………..นานเนิ่น คราอ่านยิ้มน้อยน้อย………ผุดขึ้นเสมอ ผู้มิรู้จักมักจี่ใคร่ชี้ชวน- อ่าน“พล นิกร กิมหงวน“ เสสรวลลิขิต สื่อสร้างสรรค์จินตนาการและความคิด แล้วจะติดใจนักเกินพักวาง …ป. อิทรปาลิต (ปรีชา อินทรปาลิต) (พ.ศ. 2453 - พ.ศ. 2511) นักเขียนผู้ที่ได้รับการยกย่อง น้อยกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งที่เป็นผู้ที่ ถ่ายทอดมุมมองต่อสังคมอย่างแยบคาย สอดแทรกผ่านมุกตลก ความสนุกสนานที่ไม่มีใครเหมือน และไม่เหมือนใคร สมัยเด็กโตมากับ หนังสือ “พล นิกร กิมหงวน” อ่านแล้ววางไม่ลง ทั้งมุกตลก ที่แฝงไปด้วยความรู้ บรรยายถึงเหตุการณ์ร่วมสมัยได้เป็นอย่างดี เคยเอามาทำเป็นละคร แต่ยังไงก็ไม่เหมือน กับการอ่าน พอมานึกๆดู  คิดว่าได้รับอิทธิพล แนวความคิด ความเพี้ยน มาจากการอ่านงานเขียน ของ ป. อินทรปาลิต อย่างไม่รู้ตัว มาไม่มากก็น้อย สำหรับคนที่ไม่รู้จัก ป. อินทรปาลิต หรือไม่เคยอ่าน พล นิกร กิมหงวน ขอแนะนำเป็นอย่างยิ่ง ให้ลองอ่านดูครับ วางลิ้งค์ ให้ข้างล่างนี้สำหรับผู้ที่สนใจครับ http://www.samgler.org/home.shtml โซ…เซอะเซอ 16 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ตำนานขำรุ่นนี้.............ยาวนาน อมตะนิรันดร์กาล..........ว่าได้ สามเกลอสุดสำราญ.......มุกตลก หยิบยกขึ้นหิ้งไว้...........สะท้อนสังคม. สมัยนี้กลายเป็นนิยายชุดที่ควรสะสมไปแล้วด้วยนะคะ

[โซ...เซอะเซอ]

ตำนานตำแหลกแล้ว…….พอแล ปากเก่งเรียกตำแย………อาจได้ ปรามตอหลดตอแหล……ต้องใส่- พริกสักห้ากำมั้ย………….แซ่บส้มตำสยอง …เห็นพูดเรื่อง “ตำนาน” เลยมาช่วยต่อโคลง ตำนาน แบบงงๆ 555 โซ…เซอะเซอ 19 มีนาคม 2569

[PIKuL]

โคลงตำใจใช่บ้อ.............แหลกเนียน ใส่พริกกระเทียมเชียน.......คลุกเคล้า ปลาร้ากลิ่นวนเวียน..........ความแซ่บ ใจเผ็ดถึงตรูดเร้า.............นั่งหน้าเขียวแดง. มาค่ะลุงโซ พิกุลช่วยตำอีกแรง 55555

[PIKuL]

ไอศครีมรสกล้วย..........หอมเนอ ดมกลิ่นร้องออเออ........ว่าคล้าย กินจนอิ่มเสียงเรอ.........อ่อเอื่อก หวานเลี่ยนพอละม้าย....แปลกลิ้นอออืม

[PIKuL]

ไงเจ้ากระรอกน้อย......ปราดเปรียว ดูอิ่มอร่อยเชียว...........นะเจ้า กระโดดกิ่งบางเรียว....พลัดตก เสียงตุ่บหัวเราะเย้า.....อ่าวเห้ยฮาฮา

[โซ...เซอะเซอ]

ชวนหูตาเร่าร้อน……………เสียจริง นั่น“สลอธ”หรือปลิง….……สโลว์ไล้ฟ์ ชมกระรอกโดดเป็นลิง……คนอ่าน- พาลเกิดการหมั่นไส้……….อิจช้าอิจฉา โซ…เซอะเซอ 20 มีนาคม 2569

[PIKuL]

กระรอกวิ่งอยู่หน้า......เรือนชาน ปลายกิ่งเกาะมินาน....โดดข้าม มะปรางสุกรุกราน.......เอร็ดอร่อย คายเม็ดหลังอ้าอ้าม....หล่นพื้นเรียงราย ในจำนวนสี่ห้า............หกตัว ผลัดเปลี่ยนกันมารัว......แทะเนื้อ พุงอ้วนตุ่มยังกลัว........ท้องแตก กินอิ่มนอนหลับเทื้อ.....จึ่งได้หุ่นกลม.

[โซ...เซอะเซอ]

ชิวชิวชีวิตนี้…………………..กินนอน ดูกระรอก, แต่งกลอน……..พร่ำเพ้อ ดุจนางเอกละคร……………..ง่อยหงิก (หึหึ) จวบงั่กหง่อมชะเง้อ………….ค่ำเช้าคอยรัก โซ…เซอะเซอ 21 มีนาคม 2569