ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[PIKuL]

ทุกถ้อยคำเมื่อได้..........กล่าวไป จงคิดทบทวนใจ..........ก่อนเอื้อน ประโยชน์ต่อผู้ใด..........หรือเปล่า หรือพูดแล้วดูเรื้อน.......เก็บไว้วาจา ดัชนีชี้วัดจัดราคา คือวาจาถ้อยทีถ้อยปราศรัย หากวาจาพาพล่อยยามปล่อยไป มิดีต่อผู้ใดแม้นตนเอง.

[โซ...เซอะเซอ]

คราโคลงสงัดพร้อง…….ประพันธ์ ดุจชักโครกอุดตัน……….ตีบตื้อ หาของขบเคี้ยวพลัน….…หวังผ่อน พักเฮย ดันหมดวิ่งหาซื้อ…………ควั่กคว้าหิวโหย หากชีพคือ กิน ครี่ แล้.…ปรี้ นอน เบื่อก็ลุกเขียนกลอน……..เวิ่นเว้อ เกิดแก่ป่วยม้วยมรณ์…….ปิดฉาก ชีวิตเยี่ยงไรเน้อ……………ช่างไร้สาระ ตอนเด็กเครียดอยากได้..คะแนนดี โตเครียดเอกโทตรี……….ปักเป้า ทำงานเครียดหวังมี……….สินทรัพย์ ตายเครียดทิ้งหมดเศร้า….เครียดคลุ้มจนตาย กระบี่คมไยตัดรัก มิยักขาด สายตาบาดระบม ขมขื่นกลั้น คำเชือดเฉือนตวัดแส้ แผลฉกรรจ์ ทอดรำพันรำพึง…อื้ออึงอล โซ…เซอะเซอ 8 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ช่างเคร่งเครียดเก่งแท้.......จนตาย รอจวบจนชีพวาย............หลุดพ้น แต่ละช่วงคลี่คลาย..........ความเครียด หมดเรื่องนี้ดั้นด้น...........สุดท้ายยังมี ปล่อยให้มันยึดเยื้อ.........ตีความ ความคิดมิอาจตาม.........ทุกก้าว สนใจจิตมูมมาม............กินจุ ลดละสนใจว้าว.............หนักได้ทุเลา. หากใจเราเล่าเอ๋ยมิเคยตัด จะขืนขัดคมไว้ย่อมไร้ผล หากมิใช่"ใจแกร่ง"แทงกมล ตกเป็นทาสสุขล้นบนแผลใจ.

[PIKuL]

ตั้งใจเก็บกับข้าว.............ใส่จาน หลังจากรับประทาน..........หนึ่งมื้อ เสียดายเพราะเหลือบาน.....เกินอิ่ม จึงใส่ตู้เย็นยื้อ................เผื่อไว้อีกวัน อันว่าของมิใช้.............แต่ดี ยังประโยชน์มากมี........เก็บไว้ เผื่อวันหนึ่งถึงที...........เป็นต่อ เก็บเผื่อจะได้ใช้..........สักเทื้อก็พอ หวังวันหนึ่งที่ต้องการจะสานต่อ คิดไว้เผื่อ เก็บไว้รอ จนเต็มบ้าน พอจะถึงหนึ่งวันนั้นที่ต้องการ หาอยู่นาน...ก็ไม่พบ..สิ่งที่มี.

[โซ...เซอะเซอ]

สัพพัญญู ฤ จักสู้……………สอพลอ เย็นฉ่ำยกเยินยอ……………ปลอกปลิ้น วันวันโก่งตัวงอ……………..กุมกระปุก เลียเสร็จเพ็ดทูลลิ้น………..ล่อล้วงทรัพย์สิน   แม้นมัวหลงปลาบปลื้ม……คำอวย เขลาโฉดเชื่อเฮงซวย……..แย่แล้ สังคมตวักตะบวย………….ลาญล่ม วิกฤตเหลือกว่าแก้………..เสื่อมสิ้นศรัทธา กระบี่คมอยู่ในฝักชักมิออก ถูกม่านหมอกหม่นคลุ้มปกคลุมทั่ว สาธุชนไหวหวาดขยาดกลัว ครั้งโฉดชั่วดำเกิงเหลิงลำพอง ในวิกฤตมีโอกาสชาตินักรบ มิสยบฝืนข่มระทมหมอง รอจังหวะจะโคนโค่นคะนอง จวบแสงทองส่องฟ้าอ่าอำไพ       [เพลงประกอบละครซีรีย์ ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม (Tai Chi Master) 2523 ]      …กิ่งหลิวพลิ้วอ่อนไหวในสายลม       ปุยหลิวปลิวว่อนไปในอากาศ       ลมพายุถาโถมโหมกระหน่ำ       แม้แต่ไม้คานแข็งแกร่งก็หักงอ       แต่ปุยหลิวกลับปลิวไปไร้แรงต้าน      ในโลกนี้…สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนผันแปร       จักหาอะไรเล่าที่เที่ยงแท้แน่นอน       ยิ้มหัวเราะกับโชคชะตาอย่างทรนง       ทุกสิ่งทุกอย่าง…ได้มาและเสียไป       ล้วนเป็นไปตามฟ้าลิขิต      ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางกระแสลมพายุฝน      เรือลำน้อยล่องลอยไปในทะเลกว้าง      มิขัดขืนต่อกระแสแห่งคลื่นลม      ใช่อ่อนแอ       แต่ใช้ความอ่อนนิ่มรับมือกับความแข็งแกร่ง      ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว       หลังฝนซา ท้องฟ้าจักแจ่มใส       แสงตะวันเฉิดฉายงดงาม…       …ชีวิต จำต้องรู้จักยืดหยุ่น รุกเป็นต้องถอยเป็น คลื่นลมแรงนักก็อย่าไปต้าน ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ใช้ความอ่อนสู้ความแข็งเคล็ดวิชา ของปรมาจารย์ จางซันเฟิง (เตียซำฮง) “เชื่อกันว่าจางซันเฟิง เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1247 ในสมัยปลายราชวงศ์ซ้อง (ค.ศ. 960-ค.ศ. 1279) ที่มณฑลเหลียวหนิง มีชื่อเดิมว่า จาง เฉวียนอีหรือ จาง จวินอี้ว์ โดยที่ชื่อ ซันเฟิง นั้นเป็นฉายาที่เป็นนักบวชในลัทธิเต๋าแล้ว มีชื่อเสียงสมัยราชวงศ์หยวน(ค.ศ. 1279-ค.ศ. 1368) เริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวบ้านสามัญชน จากการใช้กำลังภายใน การช่วยเหลือคนเจ็บไข้ แล้วมีอายุยืนยาวมาจนถึง ราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-ค.ศ. 1654) และค่อย ๆ หายหน้าไปจากหน้าประวัติศาสตร์จีนหลังปี ค.ศ. 1459 ท่านใช้ชีวิตมากว่า 200 ปี และไม่มีประวัติการเสียชีวิต หลายคนเชื่อกันว่าหลังจากนั้นเชื่อว่าสำเร็จเป็นเซียนอมตะ มีประวัติของจาง ซันเฟิงในหน้าประวัติศาสตร์มากมาย แต่ที่มีชื่อเสียงคือ การก่อตั้งสำนักอู่ตัง หรือบู๊ตึ๊ง ในสำเนียงแต้จิ๋ว และการค้นคิดวิชามวย ไท่เก๊ก“ [ข้อมูลจาก Wikipedia] โซ…เซอะเซอ 10 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ขอบคุณท่านโอบเอื้อ........ข้อมูล หลังเปลี่ยนลิ้นเพ็ดทูล......สะท้าน ปรัชญาก่อเกื้อกูล...........แสงส่อง หัวเราะจนหน้าม้าน.........เยาะเย้ยชะตา พาให้คิดข่มเค้า............คลื่นลม สติเพียงเชยชม............มิต้าน ใช้ความอ่อนสู้คม..........ความคิด ความสงบมิเกียจคร้าน.....ซ่อนชั้นปัญญา คิดถึงยุคก่อนเก่าคราวดูหนัง โฆษณาก็ขัดจังครั้งตื่นเต้น แต่ก็ยังพร้อมรอต่อประเด็น ดูจากเย็นจรดค่ำ...แบบตั้งใจ. ความรู้แบกมาเต็มเป้เลยค่ะลุงโซ  สมัยก่อนบ้าหนังจีนมาก ตอนนี้ก็ยังบ้าอยู่ 5555