ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…เติ้งลี่จวิน รำลึก.. (Teresa Teng’s Tribute) เติ้ง ลี่จวิน (Teresa Teng) คือราชินีเพลงจีนชาวไต้หวัน ผู้โด่งดังไปทั่วเอเชีย เกิดปี 1953 มีเพลงฮิตอมตะอย่าง  "เถียนมี่มี่" และ "เยว่เหลี่ยงไต้เปี่ยวหว่อเตอะซิน" เธอเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงชาวจีนทั่วโลก เธอเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคหอบหืดที่เชียงใหม่ ประเทศไทย เมื่อวันที่ 8พฤษภาคม 1995 ตอนอายุ 42 ปี.  …ขอนำ บทเพลง ของเติ้งลี่จวิน และบทกลอนทั้งเก่าและใหม่ที่แต่งไว้มาลง เพื่อรำลึกถึงนักร้องเสียงอมตะในตำนานผู้นี้ครับ… Soul Searcher Inspired to write 7/1/2026

[โซ...เซอะเซอ]

...จันทร์แทนใจ... (Liang Dai Biao Wo De Xin: The Moon Represents My Heart เยวี่ย เลี่ยง ไต้ เปียว หว่อ เตอ ซิน) เคล้าคลอเคียงคืนจันทร์แจ้งแจ่มฟ้า เด่นทาบดาดาษดาวพร่างพราวใส สายลมเอื่อยเฉื่อยฉิวลิ่วลอยไป พัดหัวใจอ่อนล้าให้ช้าลง เห็นมือกวักขวักไขว่อยู่ไกลลิบ สุดเอื้อมหยิบจับมือถือแขนส่ง ได้แต่สื่อสารเหตุเจตจำนง ขอผจงฝากจันทร์นั้นแทนใจ ผินแผ่นฟ้าเงียบงามคอยถามทัก แล้วความรักหลบลี้อยู่ที่ไหน เหลียวมองจันทร์กลับมิเห็นเธอเป็นใคร เพียงภาพในมืดหมอกซอกเมฆา ตราบเพ้อพร่ำคำหวานซ่านซึ้งโสต ลหุโทษเพียงใจผู้ใฝ่หา สื่อความรักจากถวิลจินตนา เป็นภาษากลอนฝัน…สรรค์ฝากเธอ Soul Searcher Inspired to write 7/1/2026

[โซ...เซอะเซอ]

…เกือบจะเรียกว่าความรัก… (Comrades: Almost A Love Story Tian Mi Mi : 1996) นั่งกินลมชมวิว นิวเยียร์ฝัน เบิกรับวันปีใหม่ ฟ้าใสสวย ดรุณีสวมกี่เพ้าเกล้าผมมวย เยื้องย่างนวยนาดพริ้ม ยิ้มละไม เกิดมโนรี่รัด กระหวัดหวาม- กับงดงามนั้นหนา กว่าต้านไหว ตกหลุมรักเจ้าแล้ว สิแก้วใจ ทำเช่นไรให้สม อารมณ์ปอง จารสลักวรรคแรก หวังแทรกสิทธิ์ ต่อเชื่อมชิดคล้อยความ ตามวรรคสอง ผูกผสานหวานรัก ด้วยวรรครอง ก่อนวรรคทองเปิดสู่ ประตูทรวง หากแม้นเทพอุ้มสม ดั่งพรหมเสก รจเรขสื่อมาน บรรสานห้วง- หัทยา หยาดคล้อง สองแดดวง ขอพุ่มพวงอย่าพรากหวัง ตั้งตาคอย หากมิตอบคำถาม ด้วยคร้ามแปลก ประหนึ่งแรกพบเจอ ไยเผลอปล่อย- เสียงในหัวเพ้อพร่ำ ซ้ำซากปรอย ประดิษฐ์ประดอย ร้อยร่ำ คำหวานวรรค ผิว่าเจ้าพึงจิตคิดหมายอื่น อกกล้ำกลืน ขื่นขม ระทมปรัก เกือบจะให้คำนิยาม ว่า“ความรัก” คงเป็นได้ แค่ทายทัก…แอบรักเปรย Soul Searcher Inspired to write 7/1/2026

[โซ...เซอะเซอ]

…ลาก่อนสุดที่รัก… (Goodbye My Love) “…ลาก่อนสุดที่รักของฉัน    ลาก่อนสุดที่รัก…เราจำต้องแยกจากกันแล้วนับแต่วันนี้    ฉันจะเก็บความรักของคุณไว้ในหัวใจชั่วนิจนิรันดร์    และหวังว่าคุณคงจะไม่ลืมฉัน    ฉันจะระลึกถึงความรักอันอ่อนโยนของคุณเสมอ    ระลึกถึงหัวใจสีแดงที่ร้อนแรงของคุณ    ระลึกถึงจุมพิตที่แสนหวานของคุณ    ระลึกถึงบทเพลงของคุณที่ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้ม    …ฉันจะลืมความรู้สึกเหล่านี้ไปได้เช่นไร?    ลาก่อน…สุดที่รักของฉัน    ฉันไม่รู้ว่าวันใดเราจะได้พบกันอีก… …แต่ฉันเชื่อเหลือเกินว่า คงจักมีสักวันที่เราจะได้หวนคืนกลับมาพบกันอีก…” …ลาก่อนสุดที่รัก จำหาญหัก กักห้าม ความคิดถึง กอดสายลม โอบฟ้า คราคะนึง พลอดรำพึง กระหวัดพจน์ รจนา มิเคยมี ครั้งใด ไม่คืนคิด ห่างเพียงนิด ชิดชวน หวนไห้หา อยู่ท่ามกลาง ภวังคจิต แห่งนิทรา แม้ยามตื่น ขึ้นมา มิราร้าง ลมคะนึง อึงอล ท่วมท้นอก ไฟนรก เร้ารุม สุมมิสร่าง ใกล้เสมือน คว้าจับ กลับเลือนราง จึงต้องห่าง ถอยล่า อำลาเธอ มิอยากส่ง เสียงใด ไปเอื้อมอาจ เพียงบางวาท พลั้งผุด เพราะหลุดเผลอ หากชาติภพ เป็นดั่งฉัน ฝันละเมอ คงมีโอกาส ได้พบเธอ…นะที่รัก Soul Searcher Inspired to write 7/1/2026