ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…รักเธอแต่เธอไม่รู้… …รักของฉันมิต้องการสิ่งใด ทำทุกอย่างจากใจ มิไยเก้อ- ฝันลมลมแล้งแล้ง แฝงละเมอ เพราะว่าฉัน…“รักเธอแต่เธอไม่รู้” โซ…เซอะเซอ 23 พฤศจิกายน 2567

[โซ...เซอะเซอ]

…รักเธอแต่เธอไม่รู้… …รักของฉันมิต้องการสิ่งใดใด ทุกอย่างล้วนออกจากใจ มิไยเก้อ ฝันลมลมแล้งแล้ง แฝงละเมอ เพียงตัวฉัน…“รักเธอแต่เธอไม่รู้” มิเผยบอกความในใจบาดบั่น แสนไกลห่างเส้นทางฝันนั้นสุดกู่- กว่าเผยอผยอง…เฝ้ามองดู ตราบตรึงตราอุราอยู่มิรู้คลาย “รักเธอแต่เธอไม่รู้”ฟังดูประหลาด เหลือสุดคาดเดารัก ถึงหลักหมาย เพียงพบรัก เพื่อรัก มิทักทาย ปล่อยให้มันหลอมละลาย อยู่ภายใน แม้รักปราศครอบครองมิหมองเศร้า อีกทั้งความเปลี่ยวเหงาทุเลาได้ แฝงแอบความอบอุ่นละมุนละไม ทดแทนสิ่งพร่องไปจากกายนั้น เพียงเขียนคำสื่อรักวรรควิลาส พิศวาสก็ลัดล่วงสู่ห้วงฝัน รักข้างเดียวมิหน่ายท้อแค่รอวัน- ปฏิสัมพันธ์รักมั่นนั้นสุกงอม “รักเธอแต่เธอไม่รู้”ยังกู่ก้อง ทุกหับห้องหัวใจ ฝันใฝ่ถนอม เมื่อสายตาสื่อภักดีพลียินยอม รอวันพร้อมเพรียงจัก…บอกรักเธอ “…รักเธอ เธอไม่รู้หรอก เก็บไว้ในใจก็พอ เห็นเธอ เธอไม่เห็นหรอก แอบเห็นก็เพียงข้างเดียว เก็บมาฝันใฝ่ สร้างความหวังใหญ่ ว่าเราสองดั่งเป็นคนรักเคียงกัน รักเธอแต่เธอไม่รู้…“ [รักเธอแต่เธอไม่รู้ (2531): หนุ่มเสก เสกสรร ชัยเจริญ] Soul Searcher Inspired to write 7/1/2026

[Msp.]

เธอรักใครไม่รู้ดูไม่ออก
ไยมิบอกเขาเล่าเฝ้าเพ้อเจ้อ
คนผ่านไปผ่านหน้าแค่มาเจอ
รู้ด้วยไหมเล่าเออเพ้อเรื่อยเชียว


บอกบอกไปให้แสบแบบจบจบ
เหมือนโดนตบหน้าชาดีกว่าเหี่ยว
หรือมากใจใครแน่?..แค่หนึ่งเดียว?
สุดแสนเฟี้ยวพอเกี้ยวสาว..หนาวละซี


 

msp.

[M.]

ใจมันป๊อดครับแปร์แหมคือว่า
สั่นทั่วหน้าขาแกว่งแรงก็หนี
พอเข้าใกล้แค่วาปร่าทุกที
ทำไงดีบอกป๋าด้วยช่วยเอาบุญ

แอบรักใครไม่รู้เทียวกู่ก้อง
อยู่ในห้องคนเดียวเปลี่ยวหัวหมุน
บอกมาซิผู้ใดได้ใจคุณ
เดี๋ยวช่วยลุ้นครับป๊าอย่าเกรงใจ


กวินพัฒน์


555 โหป๊ามีแอบ ๆ นะครับ  แซวครับแซว 

[โซ...เซอะเซอ]

รักซ่อนแอบแบบนี้สิตื่นเต้น เรื่องลับเร้นชวนติดตามวะหวามไหว เพิ่มรสชาติหวานมันดุจฝันไป ถึงคลาไคลยามตื่น…ยิ้มชื่นค้าง   โซ…เซอะเซอ 8 มกราคม 2569

[กัลมลี*]

แอบรัก "___" อยู่เต็มใจใครก็รู้
แอบเฝ้าดูแบบห่วงหวงห่าง-ห่าง
รอวันเธอรักเขาอย่างเบาบาง
ที่ปลายทางจะมีฉันจงมั่นใจ

 
แต่งหน้ารอ 555

[โซ...เซอะเซอ]

แอบรัก คอยแอบดูอยู่ตอนเผลอ- ล้างเมคอัพ กลับต้องเหวอ…เจอหน้าใหม่ คิ้วคันศร…เฮ้ยจู่จู่ พลัดหายไป แล้ว…หน้าสดนี้คือใคร…ไหนกันนะ…555 …มันอดมิได้ จิงๆ…หึหึ   โซ…เซอะเซอ 9 มกราคม 2569

[กัลมลี*]

ตอนกันคิ้วมือสั่นมันเลยวืด
แก้มเป็นพรืดแพ้ยูวีมีตกกระ
ร่องน้ำหมากคือร่องรอยความสุขนะ
เห็นผงะมองซึ้งอึ้งละซี

 
ลุ๊ง ดีแตกกันพอดี ว่าจะทำตัวเรียบร้อยสักหน่อย 

[โซ...เซอะเซอ]

พลันล้างเมคอัพหมด หน้าสดสาว ทำพี่บ่าว ตะลึง อึ้งกิมกี่ ขนตาถอดเก็บไว้ คิ้วไม่มี แป้งสาลี ขูดออกมา กว่าครึ่งโล …ลุงใช้ AIS ครับ ดีไม่แตก มีแต่กระจกหน้าจอแตกประจำ…หึหึ วันนี้ได้เรียนรู้ศัพท์ใหม่หนึ่งคำ ไว้ขอยืม “ร่องน้ำหมาก” ของหนูกัลมะ ไปใช้หน่อยนะครับ …ฤาความสวยงามของอิสตรีคือภาพลวงตา?   โซ…เซอะเซอ 9 มกราคม 2569

[กัลมลี*]

เมื่อรู้แล้วอย่าไปจ้องร่องน้ำหมาก
เดี๋ยวโดนสากเป่าหัวรัวหลายโหล
บางสตรีเรียบร้อยปล่อยร้องโฮ
แต่บางคนโมโห...ด่าโชว์เลย 

 
ระวังนะลุง อย่าไปจ้องเชียว
ส่วนตัวกัล*มองว่าคือร่องรอยแห่งความสุข
เพราะการยิ้มก็ทำให้เกิดร่องน้ำหมากได้
ยิ้มเยอะ=มีความสุขเยอะ=ร่องน้ำหมาก 555

[โซ...เซอะเซอ]

…ร่องน้ำหมาก ตีนกามาเป็นชุด เหลือจะฉุดรั้งงามทรามวัยเผย ต่อมใต้ตาห้อยเป็นถุง กระพุ้งแก้มเอย- ย้วยหย่อนเย้ยมัจจุราช มิหวาดกลัว งามตามแบบธรรมชาติ พิลาสล้ำ ถึงยานย้อยคล้อยต่ำ ย้ำงามทั่ว งามแบบไร้ศัลยกรรม ทั้งเนื้อทั้งตัว แล้วจะมัวรออะไร…ให้แม่มาขอเร้ว… “…ชอบก็ให้แม่มาขอ อย่ารอให้มันนานแรง น้องเป็นสาวแก้มแดง พี่อย่าแกล้งให้น้องคอยนาน…“ [สาวเทคนิค (2539) : วง ฌามา] โซ…เซอะเซอ 10 มกราคม 2569

[M.]

แต่งเถอะครับโสดนานมันต้องแต่ง
ผิวผ่องแป้งแดงแก้มแต้มครีมเหลว
สาวจะสวยด้วยอะไรใช่ดีเลว
งามดั่งเปลวเทียนส่องต้องมนตรา

M.

ไปต่อไม่เป็นเลย ลงซะยาก
กระผมไม่เก่งสัมผัสนะขอรับ 

[โซ...เซอะเซอ]

รุ่นนี้คงไม่ตกแต่งกันแล้ว
ใช้ตรงแน่วจ้ำอ้าว เข้าไปหา
ชวนเธอไประริกระรี้ ที่โซฟา
สั่งพิซซ่ารสปลาร้า มาโซ้ยกัน

 
…เกี่ยวกันไหมนี่…
อันนี้กลอนพาไปของแท้…หึหึ

โซ…เซอะเซอ
12 มกราคม 2569

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

รักเธออยู่...เธอไม่รู้...ไม่กล้าเอ่ย
กลัวเปิดเผย...พลันเฉยเมย...ใจหวาดหวั่น
ก็รักแหล่ะ...ก็ชอบนะ..จะบอกยังไงกัน
เลยเว้นว่าง...วันผ่านวัน...จนหวั่นใจ

[โซ...เซอะเซอ]

ก่อนต่อกลอนแม่เปลวเทียนเปลี่ยนสี ขอแม่นี้พักหดหู่ สักครู่ไหม มาเขียนกลอน อาแป๊ะอาซิ้ม ยิ้มละไม ถ้ารับได้ จงหยุดเศร้า ฟังเฒ่าชแรฯ ขอยกกลอนกล่อมรักมากักล้อม ชวนตะล่อมกล้อมแกล้มแต้มยิ้มแหย อ่านกลอนแล้วโปรดเถิดหนอ เลิกงอแง- บ่นต้อแต้…เป็นตุเป็นตะ นะตะเอง หากกลอนเลี่ยนหวานเกิน เชิญหมั่นไส้- แต่ก็อย่าผลักไส ไปตายเหง (สระเอง ดีกว่าสระโอง นิดนุง…หึหึ) ถึงข้อความมิอ่อนช้อยย้อยโตงเตง ก็ฟังเพลงแก้จิตตก นะอกอีแป้นอย่าแตกเลย เขียนกลอนหดหู่นี้………….รายวัน เขียนแบบตะบี้ตะบัน……….เหนื่อยเฮ้อ ซึมเศร้ารุกเฉียบพลัน………จิตตก สัปดนหยิบเยิ่นเย้อ….……..โศกเศร้าระบายสี [อื่นๆอีกมากมาย (เฉลียง 2529) : คำร้อง/ทำนอง - ประภาส ชลศรานนท์ ] …“สัปดนวันละนิด จิตแจ่มใส” ครับ ไม่รู้ชื่อผู้เขียนคนแรกเหมือนกัน แต่ก็เอามา Apply ใช้เวลาเครียดๆได้เน้อ   โซ…เซอะเซอ 13 มกราคม 2569

[M.]

 

ป๊าบอกไว้เอ็มผูกเป็นลูกรัก
ไหงชอบทักสาวสาวเขาจริงเอ่ย
บอกจะหาสะใภ้ให้ชิดเชย
เอาไหงเหวยเพื่อใครให้บอกมา 

นัดป๊าไว้ในป่ามาไวครับ
หรือใครจับป๊าไว้อยู่ไหนหนา
ไปตั้งหลักพากเพียรเรียนตำรา
อยู่ใกล้ตาคนอื่นตื่นเกินไป


M.


   555 ป๊าไปยุ่งกับน้องเขาทำไมเล่า มาหาลูกชายนี่มา

ปั๊ดโธ่! ไม่สนใจลูกเลย  หยอก ๆ ป๊า 555 รักป๊าขอห้าพันคร้าบบบบ

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

ให้เอ็นดู...คู่หู..คู่เอ็มป๋า
เลยมิกล้า...ดราม่า ...ว่ามากไป
แค่อารมณ์...บ่มความเศร้า...เคล้าปวดใจ
กลอนเป็นไป...ในทิศทาง...อย่างที่เคย

ขออภัย...ทุกท่าน...ในความเซียน
อารมณ์เปลี่ยน...เขียนบทใหม่...ให้เปิดเผย
ช่วงนี้ใจ...ไม่หมองไหม้...ไม่เหมือนเคย
โปรดละเลย....ความขุ่นเคือง...เปลืองนิยาม