สำหรับฉันรักไม่เหมือนใครอื่น
เย็นฉ่ำชื่นเหมือนต้นไม้แห้งได้ฝน
มิต้องให้ใครนั้น ปัน-อดทน
คือสองคนชิดใกล้เมื่อใจเต็ม
มิต้องมาก-น้อยกว่าเก็บมาคิด
มิต้องติดตามห้อยเหมือนสอยเข็ม
มีที่ว่างมิใช่ใจแคบเค็ม
มิเลียบเล็มถามให้ขัดใจกัน
(ไม่น่าลงเอ็มเลยแต่งยากชะมัด)
รักของฉันโอบเอื้อเมื่อฉันพร้อม
จึงหล่อหลอมทุกสิ่งเป็นมิ่งขวัญ
เหมือนไม่รัก...แต่ยิ่งรักมากทุกวัน
เพียงแต่ฉันเอ่ยออกบอกยากเย็น

เหมือนจะมาผิดกระทู้555





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า