ฟางเส้นสุดท้าย

สายสัมพันธ์เหมือนฟางวางใกล้เท้า
บางและเบาเดินพลาดเหยียบขาดง่าย
พึงถนอมน้ำจิตคิดแยบคาย
ใช่เพียงฝ่ายประคองต้องสองใจ
ปัญหารอบด้านที่เธอมีนั้น
เธอผูกมันจนแสนแน่นใช่ไหม
ต่อให้ฉันชี้ทางวางกรรไกร
หากเธอไม่หยิบตัดย่อมรัดตัว
เมื่อเธอใช้วาจาแรงทิ่มแทงฉัน
มองสัมพันธ์เห็นแต่แง่ความชั่ว
ซึ้งแล้วน้ำใจจิตคิดขุ่นมัว
ช่างน่ากลัวกว่าพ่ายให้คนไกล
สองตาจะไม่แลต่อแต่นี้
ฟางเส้นเดียวที่มีนี้มอดไหม้
กรรไกรที่ฉันลอบมอบเธอไป
ฉันขอใช้ตัดกัน....จนวันตาย

ลาก่อน อดีตเพื่อนรัก
ยี่สิบกว่าปีที่ฉันเป็นเพื่อนเธอมา ฉันเหนื่อยกับเธอมากแล้ว
ความรู้สึกที่เหมือนกับว่าฉันเป็นเพื่อนเธออยู่ฝ่ายเดียว
มันเหมือนน้ำเซาะทราย สุดท้ายทรายก็แหลกสลายอยู่ดี
ตั้งแต่วันที่พ่อฉันตาย แล้วเธอโทรคุยแต่เรื่องของเธอโดยที่ไม่รู้ว่าฉันกำลังสูญเสีย
ฟางเส้นสุดท้ายก็ก่อตัวในใจฉัน และวันนี้มันได้ขาดลงแล้ว






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า