รู้ว่ารักไม่ได้ ~ ใจก็รัก
~ (๒) ~

เก็บระทมขมถ้อยมิน้อยนี้
และความที่ลุ่มหลงคอยส่งเสริม
ข่มอาวรณ์ซ่อนซึ้งซึ่งต่อเติม
มิให้เพิ่มเลิกฝันวันต่อมา
ด้วยว่าฝืนเดินต่อก็ไม่ถึง
หมายตราตรึงคือพลาดปรารถนา
ยังแต่พ่ายฤทธิ์หยาดปาดน้ำตา
ย่อมถูกคร่าทั้งเป็นมิเห็นใจ
แล้วยังเอาดวงจิตวางผิดที่
โดยราคีพูนพอกช้ำชอกไหม
จะหาความสงสารจากด้านใด
ถวายใส่พานเอาให้เขาเอง
ถ้ารักตัวอีกครั้งยังทันรัก
ฉันคงหักห้ามให้ใครข่มเหง
ที่ฉันทนขมขื่น ~ เขาครื้นเครง
เนื่องจากเพลงรักยังดังฝังใจ
เด็ดดอกรักปักใส่ในน้ำเดือด
คือแห้งเหือดศรัทธาอย่าสงสัย
หวังเห็นดอกรักบานดวงมานใคร
ก็ย่อมไร้วันหวาน ณ ลานทรวง
เฝ้าตักน้ำรดตอรอเติบต้น
ฟ้าผ่านฝนกี่รอบเยือนขอบสรวง
มิมีวันผลิในใจอีกดวง
เพียงหลอกลวงให้เฝ้าเอาใจภักดิ์
หลายครั้งหมดอาลัยในชีวิต
ใคร่ถอนพิษเงื่อนกล...คนอกหัก
กว่าถึงวันทำได้คือ "ไม่รัก"
คงกระอักทุกข์ท้นจนเกือบตาย
เชือกผูกพันล่ามอยู่มิรู้ตัด
ที่เห็นชัดแน่แน่คือแพ้พ่าย
ใช้น้ำตาล้างอาบคราบยางอาย
รอร่างกาย...แหลกเป็นผง...ก็คงลืม
ถ้าถอนใจได้ทัน ~ ฉันคงถอน
ถ้าได้ย้อนกลับไปคงไม่ปลื้ม
มิเอาลมหายใจใครมายืม-
คงด่ำดื่มเพียงฝันของฉันเอง






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า