![](http://image.ohozaa.com/i/c3a/UbhU9f.png)
รักหลายคน หรือไร ได้ถูกสาป
เลยไม่ราบ ไม่รื่น ยื่นความขม
คร่ำครวญหา เรื่อยไป ใจระทม
รักเรือล่ม จมจาก ซากซวนเซ
หากรักมั่น แม้นเหมือน ไม่เคลื่อนคลาด
ดวงชีวาตม์ คงไม่ล่ม จมหักเห
จากวัยรุ่น วุ่นนัก รักถ่ายเท
สับรางเก๋ ก๋ากั่น ปันฤทัย
หว่านคารม พรมพร่าง บนทางฝัน
เข้าโรมรัน ฟันทิ้ง จริงใช่ไหม?
กิตติศัพย์ นั้นหนอ ไม่รอใคร
ลูกขุนไกร หรือเปล่า ข่าวเขาลือ
ไปอยู่แดน ดงลาว สาวไม่เลือก
แหวนผูกเชือก มอบให้ ใครเล่าหรือ?
เกือบวางวาย หลายครั้ง นั่งตาปรือ
ทำยึกยื้อ ซื้อเหล้า เมาตาลาย
จะเอ่ยอ้าง ไปไย ในชาติก่อน
ชาตินี้ต้อน อ้อนออด สุดยอดหลาย
นับดูซี กี่คน ค้นเรียงราย
ยังมาบ่าย เบี่ยงเบน เห็นเต็มตา
กว่ารู้ตัว ก็สาย กายแห้งเหี่ยว
หญิงคนเดียว ที่รัก มักไร้ค่า
ฝนโปรยปราย กายช้ำ จำเรื่อยมา
อนิจจา ใจเป็นแผล คนแก่ลวง
พันทอง
๒๗/๐๗/๕๖
![](http://image.ohozaa.com/i/b8e/ZSr3Q.gif)
![](http://image.ohozaa.com/i/b8e/ZSr3Q.gif)
![](https://www.klonthaiclub.com/pic/bar_030.gif)
รักคนเดียว เกี่ยวกิ่งใจ ไม่มีสอง
เฝ้าประคอง รักไว้ ใจห่วงหวง
ไม่เคยหลอก บอกจากใจ ไม่เคยลวง
เธอคือดวง ใจเดียว ไม่เกี่ยวใคร
แน่นอนนัก มั่นคง ตรงเสมอ
รักแต่เธอ เท่านั้น ไม่หวั่นไหว
มีรักเดียว เพียงเธอ เสมอใจ
ไม่เฉไฉ เป็นอื่น ให้ขื่นทรวง
ไม่เคยฟัน ใครทิ้ง จริงเสมอ
ฟันแต่เธอ คนเดียว เที่ยวแดนสรวง
เธอก็รู้ อยู่แก่ใจ ใช่หลอกลวง
ใจทั้งดวง ห่วงเธอ เสมอไป
ไปทั่วแคว้น แดนไหน ไม่เคยเลือก
ใจผูกเชือก ใจเธอ ไม่เผลอไผล
ใจสองดวง ห่วงถึง ดึงรั้งไว้
อยู่ชิดใกล้ ใจเธอ เสมอมา
เธอเอ่ยอ้าง อะไร ไปเรื่อยเฉื่อย
ฟังแล้วเหนื่อย หัวใจ กระไรหนา
ดูวกวน สับสน จนปัญญา
ฉันก็บ้า ตามกลอน อ่อนหัวใจ
กว่าจะรู้ สึกตัว มัวแต่เขียน
ใจวนเวียน เปลี่ยนแปลง ไปแห่งไหน
ฉันเลยโดน เธอหลอก ยอกทรวงใน
เธอเปลี่ยนไป ที่แท้ แก่โดนลวง
ชลนา ทิชากร
เฝ้าประคอง รักไว้ ใจห่วงหวง
ไม่เคยหลอก บอกจากใจ ไม่เคยลวง
เธอคือดวง ใจเดียว ไม่เกี่ยวใคร
แน่นอนนัก มั่นคง ตรงเสมอ
รักแต่เธอ เท่านั้น ไม่หวั่นไหว
มีรักเดียว เพียงเธอ เสมอใจ
ไม่เฉไฉ เป็นอื่น ให้ขื่นทรวง
ไม่เคยฟัน ใครทิ้ง จริงเสมอ
ฟันแต่เธอ คนเดียว เที่ยวแดนสรวง
เธอก็รู้ อยู่แก่ใจ ใช่หลอกลวง
ใจทั้งดวง ห่วงเธอ เสมอไป
ไปทั่วแคว้น แดนไหน ไม่เคยเลือก
ใจผูกเชือก ใจเธอ ไม่เผลอไผล
ใจสองดวง ห่วงถึง ดึงรั้งไว้
อยู่ชิดใกล้ ใจเธอ เสมอมา
เธอเอ่ยอ้าง อะไร ไปเรื่อยเฉื่อย
ฟังแล้วเหนื่อย หัวใจ กระไรหนา
ดูวกวน สับสน จนปัญญา
ฉันก็บ้า ตามกลอน อ่อนหัวใจ
กว่าจะรู้ สึกตัว มัวแต่เขียน
ใจวนเวียน เปลี่ยนแปลง ไปแห่งไหน
ฉันเลยโดน เธอหลอก ยอกทรวงใน
เธอเปลี่ยนไป ที่แท้ แก่โดนลวง
ชลนา ทิชากร