ต่อไป »

[ไผ่เดียวดาย]

ยังไม่รู้ว่านานสักแค่ไหน
ที่หัวใจจะได้หยุดค้นหา
วันที่ฟ้ามองเห็นและเมตตา
เล็งเห็นค่าคนนี้ที่เฝ้ารอ

เธอไม่เคยหันมองเลยใช่ไหม
แม้ฉันใช้สายตาเฝ้าร้องขอ
เหมือนรักนี้ยังมีไม่มากพอ
ที่จะขอให้เธอสนใจกัน

ฉันเข้าใจฐานะคืออะไร
ใช่ผู้ชายที่เธอวาดและฝัน
และก็รู้ว่าคงไม่มีวัน
เธอจะฝันถึงฉันคนใกล้ตัว

เป็นแค่คนนอกใจอยู่ตรงนี้
บนพื้นที่หัวใจมืดสลัว
ทนเหน็บหนาวปวดร้าวอย่างมืดมัว
ยังนึกกลัวต้องรอสักเท่าไร

คงต้องรอวันนั้นให้มาถึง
เป็นที่หนึ่งที่เธอไม่ผลักไส
รอวันนั้นที่เธอเผลอหัวใจ
รับฉันไว้ข้างในหัวใจเธอ

[ชมพูไพร]

รู้ว่าฉันเป็นใครในใจเธอ
ก็ยังเพ้อเฝ้ารอไร้จุดหมาย
ในวันนี้ยังคงอยู่อย่างเดียวดาย
มิคาดหมายให้เธอหันมามอง
ได้แต่ทอดถอนใจในความเหงา
เปล่าเปลี่ยวภายในบางครั้งเศร้าหมอง
ใจดวงน้อยไร้ซึ่งคนหมายปอง
เป็นคนนอกห้องใจของใครใคร
 

[ไผ่เดียวดาย]

คนนอกใจ มีสิทธิ์ แค่คิดถึง
คงไม่ซึ้ง เท่าใคร ในใจเขา
รักเรานี้ กลับกลาย คล้ายเป็นเงา
แฟนคือเขา ส่วนเรา แค่คนรอ

ไม่เป็นไร แม้ไม่ เป็นอย่างหวัง
หัวใจยัง ตั้งใจ ไม่ร้องขอ
จะขออยู่ ตรงนี้ เพื่อเฝ้ารอ
คนบ้าบอ ขอพิสูจน์ ความจริงใจ

อยู่นอกใจ ไม่เคย เฉยเมยรัก
ใจจะภักดิ์ มั่นคง ไม่ไปไหน
ถึงแม้ฉัน มันเป็น คนนอกใจ
แต่หัวใจ ไม่เคย  นอกใจเธอ

ไม่เคยมี วันไหน ที่ไม่รัก
ใจขอปัก ความรัก รอเสนอ
หากวันใด เขาไม่จริง แล้วทิ้งเธอ
ข้อเสนอ ของฉัน นั้นยังรอ