ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

...แสนแสบ... “...อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ เจ็บจำดั่งหนามยอกแปลบๆ แสบแสนจะทน โอ้ว่ากังหัน ทุกวันมันพัดสะบัดวน อยากจะรู้จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน ย่างเดือนสิบสอง ฟากคลองเจิ่งนองน้ำหลั่ง อยู่ไกลกันคนละฝั่งๆ ยังร้องสั่งกัน สิ้นเดือนสิบสอง น้ำนองแห้งคลองขอดพลัน สิ้นความรักต่อกัน เหมือนกังหันเปลี่ยนทางลม แสนแสบ แสบแสนเปรียบแม้นชื่อคลอง พี่หม่นพี่หมองฤทัยตาม ซ้ำแปลบแสบสัน แต่คลองยังช้ำ เหลือไว้เพียงน้ำขุ่นตม พี่จึงช้ำจึงช้ำขื่นขมๆ ตรมเสียกว่าคลอง เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่งๆ ลืมทั้งทุ่งทอง จวบจนบัดนี้ มิเห็นมีน้ำเจิ่งนอง ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน...“ ...อกพี่กลัดหนอง เพราะหมายปองรักเจ้า ฝันใฝ่เฝ้าส่งคิดถึง คะนึงเสมอ อาจมิได้พานพบประสบเจอ ตราบละเมอเพ้อพร่ำคำหวานรัก โอ้ว่าความรักเอย ผู้คุ้นเคยซาบซึ้ง พึงประจักษ์ ทุกเพลา ทุกนาที มิมีพัก เหมือนแม้นคนอกหัก พะวักพะวน ความรักคราผิดหวัง ดุจคลุ้มคลั่ง ฝืนฟันฝ่า ซัดห่าฝน แม้เย็นฉ่ำ กลับคล้าย ไฟร้อนลน- เผาแผดดวงกมล จนวายวาง พรรณนารักฝากไปในห้วงหาว เหมือนสื่อพากย์พริ้งพราวสู่เวิ้งว่าง ย่อมกลืนหาย มลายดับลับเลือนจาง เหลือเบาบาง สาบเสียงกลอน สื่อย้อนฟัง โซ...เซอะเซอ 23 กันยายน 2569