ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กวินพัฒน์]

ไร้สิทธิ์ฝัน



ระอุร้อนอ้าวอบกระทบหน้า
แสงแดดผ่าหน้าเนื้อเหงื่อหลั่งไหล
กลางสายลมร้อนพัดระบัดไกล
เหงื่อขี้ไคลเปื้อนเปรอะดูเกรอะกรัง

สองมือกร้านยามสายสะพายเป้
สองมือทุ่มใจเทเพื่อสิ่งหวัง
ทำเพื่อใครคำถามเมื่อลำพัง
คนข้างหลังคนไหนใคร่มองมา

คนรอบข้างมากมายไม่สนิท
มั่งมีมิตรก็คล้ายไกลหนักหนา
ยิ้มระรื่นกลบหมองของดวงตา
ซ่อนดวงหน้าปิดช่องของดวงใจ

หลากผู้คนวนว่ายในรอบข้าง
ความรู้สึกกลับอ้างว้างอย่างสงสัย
ยืนท่ามกลางเสียงคึกครื้นตื่นฤทัย
แต่ไฉนใจหล่นหายแห่งใดกัน

ทุกค่ำคืนเอนกายคลายเหนื่อยล้า
แต่ทว่าข้างในกลับไหวหวั่น
หากจะถามทำเพื่อใครในคืนวัน
ไร้สิทธิ์ฝันแม้ใครในสักคน


กวินพัฒน์

[PIKuL]

เมื่อมิได้เป็นเจ้าของ....ย่อมไร้สิทธิ์
คงไม่ผิด...หากคิดถึงในบางหน
ขออยู่แบบห่าง-ห่างอย่างกังวล
ขอห่วงจนเธอนั้น....จะมีใคร

จะไม่ขอเรียกร้อง..สิ่งใดกลับ
และไม่คิดจะบังคับ...ให้หวามไหว
แค่ขอเพียงพื้นที่ว่างระหว่างใจ
แม้จะไร้สถานะ...ระหว่างกัน

จะยินดีเมื่อถึง...วันเธอจาก
สิ่งที่อยากมอบไว้...คือใจฉัน
ไม่ขอสิทธิ์พิเศษ...ว่าสำคัญ
แต่ยืนยันหัวใจนี้...พลีเพื่อเธอ.

[กวินพัฒน์]

คนไร้สิทธิ์วังวนเป็นคนนอก
จะร้องบอกขอใครให้เผยอ
เป็นแค่คนมองดูไม่คู่เธอ
บ้าละเมอเพ้อไปให้รำคาญ

ไม่มีแม้สิทธิ์เห็นเส้นขีดกั้น
ไร้สิทธิ์ฝันบั่นหักรักไม่ผ่าน
แม้แค่คิดยังไกลไม่ทัดทาน
สุดสงสารตัวเราเศร้าสิ้นดี


กวินพัฒน์

 

[PIKuL]

แม้มิอาจร่วมฝันเพื่อปันสุข
แต่ยามทุกข์ยังแบ่งได้ ณ ที่นี่
ไม่อาจเป็นคู่หมอนร่วมชีวี
แต่ยังมีคนหนึ่งรอตลอดไป

วันใดที่เธอนั้นรู้สึกเหงา
ฉันยังคอยทอดเงาส่งไปให้
ฉันไร้สิทธิ์..แต่เธอได้..สิทธิ์ทั้งใจ
ไม่เรียกร้องสิ่งใด...ให้คร่ำครวญ

หวังว่าเธอจะอยู่ดีมีรอยยิ้ม
ทั้งกินอิ่มนอนหลับยามคิดหวน
หากวันใดเธอได้คิดและทบทวน
ทุกสิทธิ์ล้วนฉันมอบให้...ไม่ขอคืน.