ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เกิดปัญหา กับหัวใจ กับความรู้สึก
ตั้งคำถาม  ตามส่วนลึก ตรึกตรองหา
นี่ตัวฉัน?  เดินทางมาถึงจุด?  ที่หยุดเวลา?
คือความรู้สึกห่วงหา...คิดถึงทุกครา...ที่ต้องห่างไกล

[PIKuL]

ไม่รู้ว่า...ความผูกพันธ์...เติบโตขึ้นมาแค่ไหน
ไม่รู้แม้กระทั่ง..."จุดเริ่มต้น"...คืออะไรด้วยซ้ำ
จนผ่านมา...กลับฝังฝากเป็นร่องรอยความจดจำ
ภาพ...ทุกการกระทำ..และถ้อยคำสนทนา

ไม่รู้ว่า...วันหนึ่ง....ฉันต้องเป็นฝ่ายนั่งคิดถึง
ยินยอมให้ความรู้สึกฉุดดึง...เพื่อกลับไปหา
คิดถึงวันนี้...คิดถึงเมื่อวาน...คิดถึงทุกเวลา
และไม่รู้ด้วยซ้ำว่า...จุดหมายปลายทาง...
...เค้าจะรับไว้...หรือไม่...อย่างไร...

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เพิ่งรู้ว่าการคิดถึงใคร....ต้องใช้ใจไปกับความทรมาน
เพิ่งรู้ว่าวันเวลาที่ผันผ่าน...ฉันจดจำภาพเธอไว้มากแค่ไหน
เพิ่งรู้สึกจริงๆว่าที่ผ่านมา...ฉันเผลอเก็บเศษเสี้ยวทุกสิ่งไว้กับใจ
ความคิดถึงที่มากไป....ทำให้ใจฉันไม่คุ้นชิน

[PIKuL]

ปล่อยให้ความคิดถึงเดินทาง พร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจจบสิ้น ปล่อยให้หัวใจมีอิสระมากพอที่จะโบยบิน ได้ไปแตะทั้ง โขดหิน สายลม และหาดทราย จะคิดถึง.....ให้ดีที่สุด เพราะตัวเราไม่อาจเร่งรุดจนไปถึงซึ่งจุดหมาย และสำคัญมากพอที่จะ"คิดถึง"ได้เต็มหัวใจ มันไม่มีเหตุผลอะไร....ที่จะทำให้"หยุด"คิดถึงได้เลย

[โซ...เซอะเซอ]

ไม่แน่ใจว่ากระแสแห่งความคิดถึง มันจะลอยมากับกระแสลม หรือส่งมาตามกระแสไฟฟ้ากันหนอ แต่ที่แน่ๆกระแสคลื่นความคิดถึงนี้ สามารถส่งถึงกันได้ เมื่อไรที่เราจูนคลื่นตรงกับใคร มันเหมือนจะรับรู้กันได้ แต่ก็นะ…บางทีใครบางคนอาจจะอยู่คลื่น FM แต่ไอ้เรามันดันอยู่คลื่น AM ซะงั้น …มันเลยอาจจูนไม่ค่อยติด…หึหึ … อันนี้ไม่รู้เรียกกลอนเปล่า ได้ไหม หรือเป็นแค่คำบ่นเพ้อเจ้อไปกับลม… โซ…เซอะเซอ 10 มีนาคม 2569

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เพราะคิดถึงจึงครุ่นคิดสะกดจิตตน
คิดถึงใครบางคนจนแทบจะทนไม่ไหว
หนึ่งวันเหมือนหนึ่งปีนาทีนี้ที่ห่างไกล
อีกนานเลยนะใจ.....กว่าที่ใครจะกลับมา

ไม่มีเหตุผลใดให้ใจได้หยุดความคิดถึง
ตกอยู่ในห้วงคำนึง....คะนึงหา
เหมือนจะหยุดหายใจยามห่างไกลจากสายตา
รับรู้ใช่ไหมว่า....ฉันส่งความคิดถึงไปหาทุกวินาที

[ViVee]

ถ้าไม่ได้ห่างไกลกัน....ฉันคงไม่เคยรู้ ว่าการที่ไม่มีเธออยู่นั้น....มันคิดถึงขนาดนี้ จากที่คิดว่า...ไม่เป็นไร....ห่างกันบ้างก็ดี กลับกลายเป็นว่า ฉันรอ...อยู่ทุกนาที ... .....รอวันที่เธอกลับมา. ViVee

[PIKuL]

สายลมหอบความ "คิดถึง" ไปส่ง พร้อมความ"ห่วงใย"ใส่ลงในห้วงหาว เก็บ "ความหวัง" เล็กๆไว้กับแสงดาว ในวันที่เธอเหน็บหนาว...หวังว่าเราอาจจะใจตรงกัน ฝากคำถามเล็กๆ....ผ่านฟากฟ้า สายลมที่ผ่านพัดมา....ถึงใจฉัน มีความ"คิดถึง"ส่งกลับมาบ้างไหม..ในบางวัน หรือฝากสิ่งใดไว้กับพระจันทร์บ้างไหม...ยามค่ำคืน.

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

เพราะใจที่คิดถึง...จึงอยากพบเจอ
เพราะใจมีเพียงเธอ...ไม่เคยเผลอไปทางไหน
ยังคงชะเง้อคอมอง...เผื่อจะเจอเธอที่อยู่ห่างไกล
ทุกวินาทีในหัวใจ...ยังคงใช้เพื่อแค่รอ

แต่เมื่อพบเจอ...เธอที่รอ...เธอที่รัก
แววตากลับเหมือนคนไม่เคยรู้จัก...ให้ทดท้อ
เป็นความคาดเดาถึงความเป็นเรา...ในใจฉันที่ก่อ?
หรือเป็นเพียงแค่การรอ...ที่ไม่มีผลต่อหัวใจ?

[PIKuL]

"เ งี ย บ เ กิ น ไ ป".....หรือเปล่าเจ้าความคิดถึง... หรือมันยังไม่ลึกซึ้งพอ...จึงอาจจะยังหวั่นไหว "ก า ร เ ดิ น ท า ง"....ระหว่างกัน...ฉันคิดว่าไม่ไกล แต่แล้วเหตุใด...."ค ว า ม คิ ด ถึ ง"...จึงไม่เคยย้อนกลับมา "ร อ สั ญ ญ า ณ"...ความคิดถึงจากเธอคนนั้น จากการรอ...จวบจนได้พบกัน...จึงรู้ว่า "ค ว า ม คิ ด ถึ ง" กำลังหลงทาง..ติดอยู่ในห้วงมิติเวลา ยามที่เราได้พบหน้า....เธอจึงแสดงออกว่า..."ไ ม่ รู้ จั ก กั น"