ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

หยิกหยอกกันฉันมิตรอย่าคิดเยอะ จะเลอะเทอะไปไกลใจหันเห ก่อนวิ่งพาพลัดหลงลงทะเล ขอฮาเฮแบบมิเพี้ยนเปลี่ยนสัมพันธ์ เป็นเจ้าแม่ศาลไหนเป็นไปเถิด ฤา จะเปิด “สำนักอกหักสวรรค์” ใคร่อยากมีกิ๊กกลอน ออดอ้อนจำนรรจ์ ก็มาขอเจ้าแม่กัลม์* ดลบันดาล เป็นเจ้าแม่จำต้องถือพรหมจันทร์ ห้ามยิงฟันหนุ่มโฮสต์…โปรดมองผ่าน อยู่กับเรือนกับเหย้า จวบเต้ายาน ณ หมู่บ้านคานทอง กับสองกุมาร หนึ่งตนตัวเล็กเล็กเด็กแกร็นแคระ ชอบค่อนแคะแซะซน อลหม่าน อีกหนึ่งตนเฒ่าชะแร แก่หลังอาน ชอบอัณฑะพาดตะพาน กร้านนักเลง จึงเปิดฉากเรื่องราว…ยืดยาวไหม? ต้องดูไปมีใครร่วม สวมบทเก่ง ขอเชิญครับอย่ากลัวโดนกัด…เพราะเดี๋ยวคงฟัดกันเอง ปลุกครื้นเครงฝึกวิชา…ภาษากลอน …เหตุการณ์ เกิด ณ สำนักอกหักสวรรค์ มีเจ้าแม่กัลม์* เป็นเจ้าสำนัก อยู่กับกุมารทองสองตน ตนนึงเป็นกุมารเด็กชอบซุกซน วุ่นวาย อีกตนเป็นกุมารเฒ่า ปากอสรพิษ…หึหึ เรื่องราวจะยาว จะสั้น หรืออาจจะแท้ง ตั้งแต่ในครรภ์ ก็อยู่ที่เพื่อนกลอนทั้งหลาย ขอเรียนเชิญทุกท่านมาร่วมรังสรรค์กันครับ (ไม่จำกัดเพศและวัยครับ)   โซ…เซอะเซอ 12 พฤษภาคม 2569

[โซ...เซอะเซอ]

…แสงอุษา สวยใส ในโลกศิลป์ หมอกสุบิน ริ้วบาง ลอยข้างบ้าน กุมารเฒ่าเฝ้ามอง นานสองนาน เห็นนงคราญนวยนาด พลางคาดเดา- ท่าจะมีความทุกข์ เรื่องความรัก อุปสรรคกั้นขวาง หนทางเศร้า แฟนทอดทิ้งมิสนใจ ไร้คนเอา- ใจใส่ เฝ้าเทคแคร์ ดูแลเธอ คิดแล้วรี่แปลงกายเป็นชายขรา ด้วยท่วงท่าสุขุม ข่มเพ้อเจ้อ นี่อีหนูทำไมดูเดินเบลอเบลอ หรือเจอะเจอมรสุมกลุ้มรุมชีวิต เธอแหงนมองสองเนตรฉายเมตตา มิรู้ว่าลุงคนดี นี้โรคจิต จึ่งระบายความในใจมิดชิด ไร้ปกปิดซ่อนเร้นเห็นทุกเม็ด กุมารเฒ่าตีหน้ายุ่งสะดุ้งเฮือก อีหนูเลือกเล่าตอนซุกซอนเด็ด ว่าสามีชราวัยมิใคร่เฮ็ด- งาน ไม่เคยสำเร็จสมใจนึก…   เริ่มให้แค่นี้ก่อนนะคร้าบ เชิญเพื่อนๆผู้มีจินตนาการมาสานต่อครับ โซ…เซอะเซอ 13 พฤษภาคม 2569

[PIKuL]

ไอ่เราก็แอบฟังมานานเนิ่น
เกือบจะเพลินแต่บางคำมันปักฉึก
เหมือนจะเศร้าแต่ไหงมันแอบคึก
เพราะกุมารวัยดึกมาซุกซน

ที่เห็นเจ้านงคราญอาการเหม่อ
แค่เพียงเธอติดดอยจึงส่งผล
ติดนานไปใจมันวุ่นวกวน
จิตเลยพ้นจากกายเกินใคร่ครวญ

ส่วนสามีชราวัยในตำหนัก
แม่หญิงงามยึกยักมิคิดหวน
ส่งแพมเพิร์ส รถเข็น หนึ่งจำนวน
และรีบด่วนตัดสินใจไปจากกัน

ที่มองเหม่อคือมองหาเป้าหมาย
ผู้ได๋คือผู้โชคร้ายกันล่ะนั่น
พอได้เห็นกุมารเฒ่า..ก็รู้ทัน
ใครเป็นเหยื่อใครนั้น...เฮอะๆ..ยังไม่รู้ตัว.

[กัลมลี*]

ฝึกตนอยู่บนดอยรอคอยฤกษ์
ยินเสียงเอิกเกริกจนปวดหัว
จึงถอดจิตมาลงตรงในครัว
สอดส่องทั่วตัวอะไรวุ่นวายจริง

พบลูกกรอกสองตนซุกซนคึก
หนึ่งวัยดึกชีกออ้อร้อหญิง
คิดแปลงตนเป็นนายแบบไปแอบอิง
แต่ดันสิงร่างเข้าเฒ่าทารก (แปลงไม่เนียนไปเรียนมาใหม่นะลุง)

ด้วยสงสารจึงสงเคราะห์สะเดาะโศก
ส่งม้าโยกให้ขี่แทนวิหค
เสกตุ๊กตายางสาวสวยช่วยมายก
เชิญยกพลขึ้นบกตามสบาย 

ส่วนตนสองคือนารีที่เจื้อยแจ้ว
ว่างเป็นแซวยุแยงแช่งแล้วหาย
คงต้องเนรเทศไปให้ไกลกาย
เอาเร่ขายในตลาดมืดไปโดยพลัน

 
ทำตัวดีๆ อาจเปลี่ยนใจให้กินพิซซ่าแทนส่งไปตลาดมือนะจ๊ะ

[PIKuL]

แน่ใจหรือว่าเจ้านั้นถอดจิต
พวงลำไส้ยังห้อยติดตับม้ามนั่น
ทั้งโตงเตงเยงโยงท่ามแสงจันทร์
กุลหนีแทบไม่ทันมันหวาดกลัว

สงสารแต่เฒ่าชรามิรู้หลบ
ผู้ประสบเหตุร้ายวันฟ้าหลัว
ยังยืนยิ้มหน้าระรื่นมิรู้ตัว
คิดว่าหลอกเขาไดัชัวร์จึงย่ามใจ

ยกมือถือขึ้นมา...ขอเก็บภาพ
ทุกท่านต้องได้ทราบเป็นข่าวใหญ่
กุมารเฒ่าพลาดท่าเป็นเช่นไร
กุลจัดให้..พร้อมแสงสีเต็มกำลัง

กุลทำดีเช่นนี้...รีบปรี่กลับ
นั่งรอรับพิซซ่าอย่างมีหวัง
เรื่องของเขาเราไม่เกี่ยว..เพียงเอี่ยวฟัง
ได้หรือยังสักสองถาด....กุลยังรอ.

[กัลมลี*]

ถูกมนต์ดำย้อนกลับเป็นกระสือ
หลบสัมฯ สื่อย้ายร่างไปบางกระสอ
กลายเป็นผู้ประสบภัยยังไม่พอ
โดนลูกกรอกหัวร่อล้อชอบใจ (เดี๋ยวเถอะ) 

เปิดตำราหมายถอนมนต์ย้อนกลับ
ช่วงตกอับหาตังค์ประทังไส้
คิดสูตรลับพิซซ่าหน้าไทยไทย
อบเสร็จแล้วยกไปให้กรอกกุลชิม

เปลี่ยนจากชีสที่ชอบขอบหนานุ่ม
สีเหลืองหยุมเทราดจนถาดปริ่ม
เก็บจากปั๊มข้างทางตรงห้องริม
หม่ำให้อิ่มอร่อยหนอ...รอกุลรีวิว

 

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

ยามไกลกัน พลันย้อนกลับ จับใจความ
มาติดตาม ยามฉะนี้ มีใจหวิว
จากคิดถึง จากคะนึง ซึ้งใจปลิว
เริ่มไม่ชิว เริ่มหวั่นเกรง เริ่มเกรงใจ
 

เหตุไม่คาด เหตุพลันเกิด เตลิดก่อน
กลัวมนต์ย้อน ต้อนจนมุม เหงื่อชุ่มไหล่
ต้องไกลกัน ในทุกยาม อย่าตามไกล
ยามไกลกัน นั่นแหล่ะใช่ นั่นแหล่ะดี
 

[กัลมลี*]

ถึงไกลตัวแต่ไส้เกี่ยวไปติด
เธอจะคิดเผ่นเร็วหรือเปลวสี
กลับมาช่วยแก้คันกัลมลี*
เกาหัวทีมือทั้งสองแยกกองไว้

 
กลับมาเกาหัวให้ก่อนน พลีสสสส

[PIKuL]

ส่งพิซซ่าฝ่าเปลวเทียนให้เปลี่ยนสี
กัลมลีส่งมา...กุลแบ่งให้
มันทะแม่งแสงเหลืองทองผ่องอำไพ
แต่หน้าตาดูใช้ได้..อ่ะ ให้ลอง

แต่ดูเหมือนน้องเปลวจะทันข่าว
รีบจ้ำอ้าวเผ่นหนีอย่างแคล่วคล่อง
เหลือพิซซ่าเต็มถาดขอบสีทอง
เก็บใส่กล่องเขียนแปะไว้ "ของลุงโซ"

เดินผิวปากผ่านพุ่มสุมทุมไม้
เห็นหน้ากัลบู้ใบ้คล้ายโมโห
อ่อ ได้ข่าวว่าคันไส้ไร้มือโปร
กุลร้องโอ้...หยิบยาหม่องปาดไส้กัล.


หายคันย้างงงงงงง

[โซ...เซอะเซอ]

ข้างกุมารเด็กน้อยคอยซุ่มโป่ง แอบโก้งโค้งยุแยงตะแคงปั่น ห่วงผู้เฒ่าเสียทีหมู- ป่าเขี้ยวตัน- ช้างตกมันตัวแม่ ตายแหงแซะ เจ้าตำหนัก อกหักสวรรค์ รังสรรค์ร่าง อล่างฉ่างล่อลวงชาย หมายชำแหละ พวกหุ่นหมี ตี่ตา ทรงอาแป๊ะ หวังเกี่ยวดองข้องแวะ กระแซะกระซิก แต่กลางคืนเธอมีหัวกับไส้ เอ๊ะทำไมมีสายห้อยปลัดขิก จึงช่วยเธอจับมันปั่นยุกยิก จนร้องลั่นกระดุ๊กกระดิ๊ก…หายคันแล้ว จากกระสือถึงพิซซ่านะหน้าทอง บทร้อยกรองสามแม่ครัว มั่วมิแผ่ว เห็นน้องเปลวพลัดหลงมา พวกขาแซว- ขอเปลี่ยนแนว กลับเข้าเค้าโครงเดิม “เฮ้ย…มีลูกค้ามาแล้วรีบต้อนรับ” กุมารน้อยคำนับสำทับเสริม “เอามุกเก่าไหมลูกพี่ ทำพิธีเจิม” “เออ…แต่เอิ่ม เจ้าแม่อยู่ไหน รี่ไปตาม” ปากเจ้าแม่คาบพิซซ่าหน้าเหลืองอ๋อย จึงรีบปล่อยทิ้งลง ทรงรุ่มร่าม- หอบไส้อย่างลุกลี้ลุกลนชนโครมคราม กลับคืนร่างงดงาม โดยทันใด ครั้นสบหน้าสาวเปลวสี จึงปรี่วาท “ที่นลาฏเจ้าหมองคล้ำ ดำหม่นไหม้ ปกติใช้ครีมยี่ห้อ อะไร มาอย่างไว ครีมเจ้าแม่ แค่ห้าพัน” “ครีมอื่นเน้นแต่ทาให้หน้าขาว ครีมนี้สาวกลายผิวผ่อง ทองทานั่น หน้าจักเหลืองอร่ามสุก ในทุกวัน เหลืองยันฟัน แน่แท้แม่รับรอง” “ไหนเล่ามามีอะไรทำให้ทุกข์” “เอ่อ…แฟนหนูเป็นกุ๊ก อยู่สะพานสอง พออยู่ไป อยู่มาน้ำตานอง กลายเป็นคนติงต๊องเตลิดหายไป” “อ้อ…ไอ้มุกเก่าซ้ำแสร้งทำบ้า แค่หลบลี้หนีหน้า หาคนใหม่ มาเดี๋ยวเจิม นะหน้าทองผ่องอำไพ เห็นปั๊บคนจังไร ใคร่หวนคืน“ …555 สนุกมาก หนูๆ ลุงมาช่วย ตบให้เข้าพล็อตเรื่อง ก่อนเตลิดไปไกล ขอบคุณน้องเปลวสี ที่มาช่วยร่วมสร้างสีสัน ถ้าปล่อยสองสาวนี้ จิกกัดกันเอง ก็จะวก เข้าเรื่องแถวห้องส้วมตลอด (ไม่รู้มีปมอะไร หรือเปล่า 555 สงสัยจะท้องผูก เป็นอาจิณแน่แท้…หึหึ) โซ…เซอะเซอ 14 พฤษภาคม 2569