ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…ไกลแค่ไหน คือ ใกล้... อยู่ไกลกัน...คิดถึงกัน พลันชิดใกล้ เสียงหัวใจสอดคล้องพร่ำพร้องหา คลื่นกระหวัดซัดซวนปั่นป่วนอุรา คล้ายนำพา...ทุกอณู สู่ความรัก แรงดึงดูด หรือไร ฉันไม่รู้ ดุจสินธูโถมสุดต้านทานแรงผลัก ครั้นหวนลมห่างหาย ย้อนทายทัก เหลือสุดที่จะหยุดพัก ชะงักงัน ลมหายใจไหลลาม ความรู้สึก มีดบาดลึก มิเทียมเทียบ ทุกข์อัดอั้น แม้เพียงบทรำพึง ส่งถึงกัน ธำรงมั่น มิจางซีดสร่างเลย น้ำเซาะหาดทรายขาว จนเว้าแหว่ง น้ำคำแต่งสรรค์เติม เพิ่มพูนเผย หากน้ำใจ ไฉนเล่า มิเท่าเปรย มิงอกเงยหยาดน้ำตา...บ่ารดริน ไกลแค่ไหน จึงจักใกล้ ในความคิด ถูกหรือผิด สุดห้ามปรามถวิล ตราบระทม ขมปร่า เป็นอาจิณ ปล่อยหัวใจรักโบยบิน...จวบสิ้นทาง …นำกลอนเก่ามาแก้ให้กระชับขึ้นครับ… Soul Searcher Inspired to write 2/1/2026

[โซ...เซอะเซอ]

…ลาก่อนสุดที่รัก… [Goodbye My Love] : by เติ้งลี่จวิน (Teresa Teng) “…ลาก่อนสุดที่รักของฉัน    ลาก่อนสุดที่รัก…เราจำต้องแยกจากกันแล้วนับแต่วันนี้    ฉันจะเก็บความรักของคุณไว้ในหัวใจชั่วนิจนิรันดร์    และหวังว่าคุณคงจะไม่ลืมฉัน    ฉันจะระลึกถึงความรักอันอ่อนโยนของคุณเสมอ    ระลึกถึงหัวใจสีแดงที่ร้อนแรงของคุณ    ระลึกถึงจุมพิตที่แสนหวานของคุณ    ระลึกถึงบทเพลงของคุณที่ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้ม    …ฉันจะลืมความรู้สึกเหล่านี้ไปได้เช่นไร?    ลาก่อน…สุดที่รักของฉัน    ฉันไม่รู้ว่าวันใดเราจะได้พบกันอีก… …แต่ฉันเชื่อเหลือเกินว่า คงจักมีสักวันที่เราจะได้หวนคืนกลับมาพบกันอีก…” …ลาก่อนสุดที่รัก จำหาญหัก กักห้าม ความคิดถึง กอดสายลม โอบฟ้า คราคะนึง พลอดรำพึง กระหวัดพจน์ รจนา มิเคยมี ครั้งใด ไม่แอบคิด ห่างเพียงนิด ชิดชวน หวนไห้หา อยู่ท่ามกลาง ภวังคจิต แห่งนิทรา แม้ยามตื่น ขึ้นมา มิราร้าง ลมคะนึง อึงอล ท่วมท้นอก ไฟนรก เร้ารุม สุมมิสร่าง ใกล้เสมือน คว้าจับ กลับเลือนราง จึงต้องห่าง ถอยล่า อำลาเธอ มิอยากส่ง เสียงใด ไปเอื้อมอาจ เพียงบางวาท พลั้งผุด เพราะหลุดเผลอ หากชาติภพ เป็นดั่งฉัน ฝันละเมอ คงได้มี โอกาสเจอ…เธอที่รัก …ขอนำเอากลอนเก่ามาปรับแก้ลงให้ เพื่อเป็นการปิดกระทู้ “…เขียนกลอนหวานข้ามปีเลยดีไหม?…“ เพราะวันนี้ก็เข้าวันที่ 2 ของปีแล้ว ขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมต่อกลอน และทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ   Soul Searcher Inspired to write 2/1/2026

[เข็ดดอย*]

เขียนกลอนหวานข้ามปีดีแค่ไหน
บอกเลยว่าหัวใจไม่รู้จัก
จะต้องทำอย่างไรให้เจอรัก
ถ้ามีทักสักวันคงฝันดี

คนเขียนกลอนมีรักกลอนจักหวาน
คุณผู้อ่านชม~รักเป็นสักขี
ขอให้รักสวยสุขทุกนาที
ถ้าสิ้นปีพบรักฉันจักมา

 

[โซ...เซอะเซอ]

เขียนกลอนหวานข้ามปี มีความสุข แม้นปลอบปลุกหวามไหว ใส่ภาษา หยาดรดริน ซึ้งซาบ ตราบตรึงตรา ชุบชีวา สืบงดงาม ความทรงจำ ไหนบอกเคยอกหัก รักรุ่นพี่ ย่อมรู้ดี ยามใจเต้น ไม่เป็นส่ำ ใกล้คนรัก มักหวั่นไหว  ไผลงึมงำ มิกล้าเอ่ยเผยคำ บอกรักเธอ ยามเขียนกลอนหวานไซร้ ไม่มีกั๊ก อยากบอกรัก กล้าตอกย้ำ นำเสนอ หวานระบายซะหมดจด มดยังเบลอ ชวนเพ้อเจ้อใหม่ปีหน้า…ถ้ายังไม่ตาย …ปีหน้าค่อยมาเติมหวานข้ามปีใหม่กันครับ (ถ้าลุงยังไม่กลับบ้านเก่าซะก่อน…หึหึ)   โซ…เซอะเซอ 3 ธันวาคม 2569