ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

...คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ... "... เฮ้... เมื่อเราต้องห่าง ยิ่งเนิ่นนานอาจลืมกันเลยไม่แน่ใจ... ...ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันหน่อย ว่าเธอคิดถึงกัน ไม่ต้องหวาน ต้องแหววหรอก อยากถามแค่ให้เธอ ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันก่อน ว่าเธอคิดถึงฉัน อย่างที่ฉัน มันคิดถึง คอยเธอกลับมา..." ความคิดถึง...ซึ้งค่า...กว่าความรัก ตรึงสลัก ปักใน ฤทัยโหย แม้นเอ่ยร่ำ อำลา รักราโรย ความคิดถึง ยังโปรย ปรายมิจาง คิดถึงกัน บ้างไหม ใจอยากรู้ ฉันเหม่อดู หมู่ดาว พราวฟ้ากว้าง คอยแอบอิง อุ่นรัก คัคนางค์ ส่งมิวาง ซาบซึ้ง ไปถึงเธอ คิดถึงกัน บ้างไหม ใจดวงนี้- เปล่งวจี อ่อนเสียง คล้ายเพียงเพ่อ- เอ่ยคำหวาน ขานวรรค สลักเลอ- ที่ล้นเอ่อ อาวรณ์ ซับซ่อนทรวง ความคิดถึง...ซึ้งค่า...กว่าความรัก อยากฝากคำ ทายทัก ว่าจักหวง จักคอยเฝ้า รอแข โลมแดดวง จนสุดห้วง ปลายฝัน นิรันดร์คะนึง        เพียงคิดถึง,เหว่ว้า........วางวาย        แม้เหือดร้างห่างกราย....เกี่ยวคล้อง        พันผูกมั่นมิคลาย..........สายสวาท        ขืนขัดใจเรียกร้อง.........ข่มไห้โหยหา คิดถึงคะนึงพิจยะร้อย...........รุจิคล้อยเจรียงคำ ดึกดื่นมิไยระเกะระกำ...........รติห้อมหทัยหวน รู้ไหมมิอาจพิเคราะห์พิจารณ์....ผิวซ่านระทมอวล ไหวหวั่นระบายวจะชนวน........ระบิเบี้ยวระบิลเบือน โซ...เซอะเซอ 23 มิถุนายน 2563

[โซ...เซอะเซอ]

...คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ (๒)... ความคิดถึงอึงอลท่วมท้นอก เหมือนฝนตกลงเวิ้งว่างตรงหว่างฝัน หากแม้มีเพียงสักนิดคิดถึงกัน อุทกคงชื่นฉ่ำขวัญกว่าพรรณนา แต่หากฝนร่วงหล่นฟ้าลงห่าใหญ่ กลับร้อนรุ่มดุจสุมไฟจากใต้หล้า เพราะปราศซึ่งอาลัยยามไกลตา จักสะท้อนภาพมายาเพียงพร่ามัว      หักคิดถึงหักห้าม..........ระบาย      ฟูฟ่องฟุ้งกำจาย...........จดจ้อง      ตกเป็นบ่าวของนาย-.....ความคิด      แม้จักฝืนปิดป้อง..........ไป่ร้างเลือนสลาย คิดถึงคะนึงระอุเพราะรัก......ฤ จะทักก็เกรงความ- หม่นมัวรตีมิเหมาะมิงาม......จะเซาะทรามนิยามนัย จึงเจตประจงวจะประพันธ์.....เฉพาะกรรณ ณ ทันใด ด่างพร้อยพิลาสพิเราะพิไล...มุติไซร้มิคลายจาง          "... เฮ้... เมื่อเราต้องห่าง      ยิ่งเนิ่นนานอาจลืมกันเลยไม่แน่ใจ...      ...ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันหน่อย      ว่าเธอคิดถึงกัน      ไม่ต้องหวาน ต้องแหววหรอก      อยากถามแค่ให้เธอ      ตอบหน่อยได้ไหม ตอบฉันก่อน      ว่าเธอคิดถึงฉัน      อย่างที่ฉัน มันคิดถึง      คอยเธอกลับมา..." ...เกิดอาการหวิวโหวงโคลงกลอนหด เหมือนปากกาหมึกหมดพจน์ผันผาย หากพบแรงบันดาลใจ ในบั้นปลาย จักตะกายซมซาน กลับชานเรือน... ...ช่วงนี้แรงบันดาลใจเหือดหาย ไว้หาเติมได้แล้วจะมาร่วมเพ้อเจ้อกันใหม่ นะครับ... โซ...เซอะเซอ 6 กันยายน 2569

[เปลวเทียนเปลี่ยนสี]

คิดถึงฉันไหม ให้แว่วดัง ครั้งยังเยาว์
เพลงก็เก่า คนก็แก่ ใจก็คว้าง
คิดถึงฉันไหม เวลาที่เรา ห่างไกลด้วยระยะทาง
ส่วยใจฉันไม่เคยวาง ปล่อยเธอจาง....ไปจากใจ

 

[กวินพัฒน์]

คิดถึงมากแน่นอนตอนตังค์หมด
นั่งสลดหน้าผับกลับมิได้
ร้านเขาทวงค่าเหล้าก่อนออกไป
คิดถึงนะก็ป๊าไงช่วยจ่ายที

เอ็ม

ป๊าจ้อยหาย ไม่มีคนจ่ายค่าเหล้าเลยเนี่ย 555

[PIKuL]

ไปล้างจานเถิดเอ็ม...ป๊าไม่ว่าง
ทำทุกอย่างเพื่อมาจ่ายอย่าได้หนี
อย่าให้ถึงกับพลีกลายให้ย่ำยี
กลัวเอ็มซี้เสียก่อนป๊าจะมา

[กัลมลี*]

แวะมาผับเห็นเอ็มล้างเต็มที่
เลื่อนเก้าอี้เชิญกัล* ให้นั่งไขว้ขา
เห็นเอ็มยามทุกข์เข็ญเป็นบุญตา
หากตามมาบ้านเจ๊* เดี๋ยวเปย์เอง

โถๆๆ เด็กดี555  

[PIKuL]

พอได้ช่องเจ้าแม่ก็แหย่กลับ
หมายจ้องจับ เด็กN ไปข่มเหง
งานเช็ดถูที่บ้านไม่ทำเอง
ช่างเปย์เก่งเล็งทางนี้พิกุลรอ



อะหิๆๆ

[โซ...เซอะเซอ]

สดับถ้อยรำพึง พัลวัน เจี๊ยวจ๊าวใช่คิดถึงกัน ปั่นเหยงเหยง- รวมตัวเต้นร้องรำ เย้วฮัมเพลง จึ่งขอปล่งวาจา ด้วยอารี ...หากพ่อหนุ่มกลัดกลุ้มจินต์“วินใจบาง” เลิกครวญคราง จักเลี้ยงเหล้า“รีเจนซี่” หากคุณน้อง“เปลวเทียน”เปลี่ยนท่าที เลิกดูซีรีย์เกาหลีจนชีช้ำ จักชี้ชวนเธอดูพวกตลก เช่นดูหม่ำ จ๊กมก ให้ขันขำ หากแม่น้อง“พิกุลแก้ว” ทิ้งแนวระกำ จักชวนเต้นเริงระบำ รำบายพลิ้ว หากแม้น้อง“กัลมลี*” ปิ้ดปี้ปิ้ด เลิกหงุดหงิด เกินงาม ยามโหยหิว จักชวนแม่ปลิดร้าวรวด ปวดตะคริว นวดดึงนิ้วจนดังก็อก ปลดล็อกคลาย เรื่องคนอื่น รู้จ่างแจ้ง แถลงไข เรื่องตนไซร้ กลับตื้อตัน ฝันสลาย ไร้ซึ่งคนบีบนวด ยามปวดกาย เปล่าเปลี่ยวชายขอ “เจียะจิ้ว“ ชมวิวแทน ...แต่งเสร็จ พอจะลง  อ้าวโดนแม่พิกุล ปาดหน้าซะแล้ว ขออนุญาตไม่แก้นะครับ... โซ...เซอะเซอ 10 กันยายน 2569

[กวินพัฒน์]

หมดแรงถ้อยถอยยอมพร้อมแล้วครับ
คิดจะนวดหวดจับหิ้วพับแขน
อยากข่มเหงอะไรใช้ล้างแค้น
เอาให้แสนสาสมผมก็ยอม

เอาเลยครับคนสวยรวยเรียกเจ้
อยากจะเปย์เททรัพย์จับจนผอม
จะกรอกเหล้าอ้าปากจ่อรอให้มอม
โอเคมาเอ็มพร้อมยอมแล้วเธอ


555 เออน่ะ เอาเลยครับอยากทำอะไรก็ทำ

เอ็ม
 

[กัลมลี*]

“กัลมลี*” ปิ้ดปี้ปิ้ด(เอาวะ55)จิตผ่องแผ้ว
ช่วยล้างแก้วชามคว่ำน้ำตาเอ่อ
พอดีว่าโดนตกไปใจเบลอเบลอ
หลวมตัวเผลอหมดหน้าตักหลังทักเอ็ม 

ควงตะหลิวทำกับแกล้มแถม “เจียะจิ้ว“ (คือไรหว่า คงจะเกี่ยวกับกินแหละ)
แอบใส่ดินประสิวหลายข้อเข็ม
โรยโซเดียมบำรุงไตใส่เต็มเต็ม
ลุงจงเป็นปลาเค็ม...ช่วยเอ็มกัล*

สมบัติมีเท่าไรฮุบให้หมด
หลังจากปลดหนี้ก็หนีหนอฉัน
โยนความผิดให้เปลว-กุล ลุ้นโทษทัณฑ์
ส่วนเอ็มนั้นทิ้งไว้...รับใช้ชายชรา

 
อุ๊บส์ หาความดีไม่ได้เลย