กราบครู
ชุมชน บ้านกลอนไทย
26 มิถุนายน 2019, 07:33:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กราบครู  (อ่าน 88 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
13 มิถุนายน 2019, 10:31:PM
พิณจันทร์
ผู้ดูแลบอร์ด
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 12
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 42



« เมื่อ: 13 มิถุนายน 2019, 10:31:PM »
ชุมชนชุมชน


@..กราบครู[email protected]
(กลอนกลบทสิงห์ข้ามห้วย(แผนผังบัญญัติโดย ธนุ เสนสิงห์))

ขอส่งเสียง เป็นตอนตอน อักษรเสียง
ทุกบทขาน สานเคียงเคียง ร้อยเรียงขาน
บทกลอนกานท์ งานหรูหรู ครูคิดกานท์
สถิตย์ไป ให้นานนาน สืบสานไป

ท่านคิดค้น ครรลองลอง ทั้งผองค้น
แผนผังให้ ไว้ปนปน มากล้นให้
ซาบซึ้งใจ คำสั่งสั่ง ยินฝังใจ
ฝากร่ำเรียน เขียนใหม่ใหม่ จึ่งใฝ่เรียน

รู้ว่าล้ำ แผนผังผัง ประดังล้ำ
กว่าจะเขียน เป็นคำคำ น้อมนำเขียน
จะพากเพียร ไปเรื่อยเรื่อย มิเหนื่อยเพียร
ทดแทนคุณ หมุนเวียนเวียน ระเบียนคุณ

หากว่าแม้น ครูมองมอง คอยส่องเห็น
บันดาลหนุน ส่งเป็นเป็น เคี่ยวเข็นหนุน
กุศลบุญ นำทางทาง สร้างผลบุญ
สรรค์เดิน เทินทุนทุน ส่งตุนเดิน

คงมิได้ กล่าวลาลา มิมาพบ
คำสรรเสริญ น้อมนบนบ สบสรรเสริญ
อยู่ดำเนิน เชิญถ้อยถ้อย ร้อยดำเนิน
ตราบนิรันดร์ ชั้นเทินเทิน เกินนิรันดร์

คำส่งท้าย หมายจุดจุด ไม่สุดท้าย
มิเปลี่ยนฝัน อันหลายหลาย มากมายฝัน
ขอประพันธ์ คงอยู่อยู่ ผู้ประพันธ์
ยินถึงฟ้า คำนั่นนั้น ดังลั่นฟ้า

พิณจันทร์
12 มิถุนายน 2562

* กลอนกลบทสิงห์ข้ามห้วย
ดัดแปลงใหม่โดย ธนุ เสนสิงห์ จากกลบทพยัคฆ์ข้ามห้วยเดิม ซึ่งให้ซ้ำคำที่ ๓ กับคำท้ายวรรค
สิงห์ข้ามห้วย เพิ่มซ้ำ แทรกกลางอีก ๑ คู่ด้วย
(รวมฉันทลักษณ์ไทย ๑๐๘ กลบท แดนคนธรรพ์ แม่ศรีวรรณทอง ภาค ๒ ธนุ เสนสิงห์)

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ระนาดเอก, เนิน จำราย, สดายุ, @free, พี.พูนสุข

ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
14 มิถุนายน 2019, 11:27:AM
สดายุ
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 15
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 124



« ตอบ #1 เมื่อ: 14 มิถุนายน 2019, 11:27:AM »
ชุมชนชุมชน



ขอร่วมวาระด้วยบทกลอนเก่าสักบทครับ


O แด่..เธอผู้พายเรือ...O





บทนี้เขียนให้กับผู้มี"จิตวิญญาณความเป็นครู"ทุกคน


O แว่วยินคลื่นน้ำฟาดเสียงกราดเกรี้ยว
กลางค่ำคืนเปล่าเปลี่ยว..กรากเชี่ยวไหล
เห็นแผ่นผืนน้ำพลิ้วเป็นริ้วไป
ล้อลมไหววาดคลื่นอยู่ครื้นเครง
O เกลื่อนฟ้านั้น..จันทร์ดาวแสงพราวพร่าง
แสนไกลห่างมีสิทธิ์เพียงพิศเพ่ง
เสียงฟองคลื่นโถมถั่ง..ล้อวังเวง
แทนพาทย์เพลงกล่อมคืนให้ตื่นตัว
O โครมครืนเสียงคลื่นน้ำในค่ำดึก
โหมแรงฮึกเหิมบนความหม่นหลัว
เรือลำน้อยหนึ่งลำในค่ำมัว
คลื่นทิ่มแทงสั่นรัวไปทั่วลำ
O ฝ่าไปบนคลื่นน้ำ, เสียงจ้ำพาย-
พาเรือว่ายแหวกคลื่นผ่านคืนค่ำ
จึงเห็นสองมือเรียว..ถูกเคี่ยวกรำ-
กลางสายน้ำวาดพาย..อยู่ท้ายเรือ
O เห็นเธอทอดสายตา..มองหาฝั่ง
เกลียวคลื่นคลั่งโถมแทง..ก็แรงเหลือ
พาย..คัด..วาด..ค้ำ..หนุน..คอยจุนเจือ
ด้วยหยาดเหงื่อ..ใจแกร่งสู้แรงน้ำ
O วาดลำเรือลอยฝ่า..ถึงท่าเทียบ
ก้าวก็เหยียบย่างหาอยู่คลาคล่ำ
เท้าคู่น้อยหนีบนอบอยู่รอบลำ
รอพายจ้ำจ้วงอยู่เสียงกรูเกรียว
O พาเรือน้อยลอยลำ..พายจ้ำจ้วง
ผ่านทุกช่วงจังหวะ..น้ำชะเชี่ยว
เห็นเธอวาด..พายค้ำ..เรือลำเรียว
อยู่กลางสายชลเปลี่ยว..อย่างเดียวดาย
O จนเรือโยนลำยก..แล้ววกต่ำ
ก่อนวูบด่ำดิ่งไปน่าใจหาย
ฝ่าน้ำเชี่ยวคลื่นซัด..มือคัดพาย-
อยู่ที่ท้ายเรือนั้นอย่างมั่นคง
O มือน้อยน้อยเกาะเกร็ง..ตาเพ่งพิศ
มองสู่ทิศสำหรับการรับส่ง
มองมือวาดพาย..คัด..ก่อนงัดลง
แววตาบ่งบอกรู้..มือ-ผู้ใด
O โอ..แววตาวับวาว..แสน-กร้าวแกร่ง
รอจ้วงพายทิ่มแทงสู้แรงไหล-
อันกรากเชี่ยวของน้ำอยู่ร่ำไป
หวังเพียงได้พาคน..ข้ามพ้นน้ำ
O งามยิ่งงาม..ก็ระยับอยู่กับโลก
ปรุงปรนหอมบ่ายโบกโลมโลกต่ำ
เมื่อปรารมภ์งดงาม, ทุกความ..คำ-
ย่อมยกงามขึ้นย้ำเป็นธรรมดา
O มือเรียววาดพาย-วนกลางชลเปลี่ยว
ทุกส่วนเสี้ยวใจรู้..ย่อมรู้ว่า-
คลื่นสาดซัดโหมหนัก..กลางมรรคา
ต้องหัวใจแกร่งกล้าไม่ล้าโรย
O ร่างน้อยน้อยนั่งมองตาจ้อง-เพ่ง
ใจคร่ำเคร่งเรี่ยวแรง..ก็แห้งโหย
แม้นคลื่นน้ำลมโลก..คอยโบกโบย
ผ่านพ้นโดยมือเรียว..คอยเคี่ยวกรำ
O ปีแล้ว..และปีเล่า..ที่เจ้าเป็น
ฝ่าร้อยเข็ญ..พันโศกแห่งโลกต่ำ
ด้วยจิตด้วยสำนึก..งามลึกล้ำ
พาย..งัด..ค้ำ..เรือน้อยล่องลอยไป
O ละเที่ยวพาย..จ้วงจ้ำ..ฝ่าน้ำเชี่ยว
ค่อยค่อยเคี่ยวกรำสอน..อาทรให้-
ลูกศิษย์น้อยคล้อยหลัง..สู่ฝั่งไกล
ด้วยน้ำใจไหลเชี่ยว..ด้วยเรี่ยวแรง
O พายเรือน้อยลอยล่อง..ฝ่าฟองคลื่น
เสียงโครมครืนก้องรัว..อยู่ทั่วแหล่ง
ด้วยสองมือคัดท้าย-วาดพาย..ทะแยง
พาหัวเรือทิ่มแทง..ถ้วนแหล่งน้ำ
O คัดท้ายพายเรืออยู่..เพื่อผู้อื่น
ฝ่ากระแสลมตื่น..เกลียวคลื่นคร่ำ-
ครวญระงมห่มห้อม..อยู่ล้อมลำ-
เรือน้อยคอยพลิกคว่ำ..จมลำเรือ
O ภาพเด็กน้อยจำพราก..พ้นฟากฝั่ง
มือเรียววาดพายยัง..อีกฝั่งเพื่อ –
รับส่งอีกทุกรุ่น..ช่วยจุนเจือ-
ภาพงดงามให้หลงเหลือ...ในแผ่นดิน..!
.
.
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=11-2010&date=05&group=41&gblog=11

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : @free, พี.พูนสุข, เนิน จำราย, พิณจันทร์

ข้อความนี้ มี 4 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s