ประทับจิตติดใจอยู่ในฝัน
หฤหรรย์รักหวลสุขถ้วนหน้า
กระส่ายกระสับหลับสนิทลงนิทรา
ชื่นอุราคลาไคลอยู่ใกล้เคียง
พร่ำเพ้อครวญป่วนปั่นจำนรรจ์เจื้อย
คลอเคลียเรื่อยหลงล่อสื่อส่อเสียง
ดงบุปผาราตรีกวีเวียง
ยังแต่งเกี่ยงยืนยั่งทุกครั้งเคย
มังตรา
ประทับจิตประทับใจคนในฝัน
วาจาอันอาทรออดอ้อนเอ๋ย
หอมคำหวานนั้นไซร้ดั่งใบเตย
ท่าทีเผยประหนึ่งผู้เคยรู้ใจ
ฤา เคยพบสบตากันมาก่อน
จึงอาวรณ์ร้อนจิตอยากชิดใกล้
ทั้งคุ้นหน้าตานี้นี่กระไร
เราเคยเจอกันไหม~ในความจริง
แสนรัญจวนยามจันทร์พลันลับฟ้า
คอยนิทราโอบล้อมกล่อมกายหญิง
อยากถือสิทธิ์ครอบครองรักไว้พักพิง
แม้เป็นสิ่งดีงามชั่วข้ามคืน
ทักทายคุณมังตราแค่นี้ก่อนนะคะ ฟ้าผ่าแล้ว
