กลิ่นปาริชาต
ชุมชน บ้านกลอนไทย
23 พฤษภาคม 2019, 10:31:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กลิ่นปาริชาต  (อ่าน 10609 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
13 มิถุนายน 2013, 04:24:PM
panthong.kh
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 2982
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 8,605



« ตอบ #20 เมื่อ: 13 มิถุนายน 2013, 04:24:PM »
ชุมชนชุมชน

ลาตายดีกว่าตู ลาตายดีกว่าตู
ปาริชาต ขาดวิ้น ดังสิ้นเชื้อ
ถูกเขาเถือ ก้านใบ ให้กำสรวล
จึงโรยร่วง ลงดิน ถวิลครวญ
หมดทุกส่วน ล้วนเหี่ยว เปลี่ยวระทม

ปาริชาต พลาดเผลอ เจอภู่ผึ้ง
หลอกเคล้าคลึง จึงหน่าย ระอายขม
แดเดียวดาย ดำด่าง ต่างเศร้าตรม
เขาเด็ดดม ชมชอบ ลอบทำลาย
พันทอง
 เคารพรัก เคารพรัก



 ส่งจูบจ้ะ

ผึ้งเช่นพี่มีใจอาลัยหวง
มิเคยลวงทรวงย่ำทำเสียหาย
โฉมสะคราญผลาญพร่าช่างน่าอาย
แสนเสียดายสายสวาทต้องขาดเชย

จะโลมนิ้วผิวพรมภิรมย์ถนอม
ไม่ยินยอมหอมสิ้นกลิ่นระเหย
ทุกคืนค่ำพร่ำพลอดเฝ้ากอดเกย
ไม่ละเลยเฉยห่างเนื้อนางพะนอ... ขอจีบ...ได้ป่ะ

-บูรพาฯ-

 เคารพรัก

มาปลอบน้องสักหน่อยนะ... ปากแดงๆ จูจุ๊บ


กลัวผึ้งพี่ รี่กิน กลิ่นน้ำหวาน
รีบรนราน ปานว่า ระอาหนอ
ปล่อยดอกเฉา เน่าเหี่ยว เปลี่ยวใจรอ
ความละออ ท้อหด รันทดแด

แม้นเสียดาย สายสวาท ที่ขาดแร่ง
หากตบแต่ง แหว่งเว้า เฝ้าแยแส
อาจงอกเงย งามงด หมดจดแล
ที่ผันแปร กลับเยี่ยม เรี่ยมกว่าเดิม
พันทอง

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ดาว อาชาไนย, รัตนาวดี, รพีกาญจน์, ชลนา ทิชากร, ...สียะตรา.., Shumbala, กังวาน, ไพร พนาวัลย์

ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s