ต่อไป »

[พี.พูนสุข]

                              สัมผัสเลือนอีกครั้ง

                                       ค้นพบอีกหนึ่งตำรา  "ร้อยกรอง" ของ รองศาสตราจารย์ วราภรณ์  บำรุงกุล  หน้า ๑๘๐ ว่า..

                                                ในการรับสัมผัส ไม่ควรให้มีการรับสัมผัสหลายคำ ที่เรียกว่า "สัมผัสเลือน" เช่น

                                                          ๑. "ถึงเดือนยี่ปีระกามาถึงแล้ว  โอ้น้องแก้วให้แคล้วไปจากฉัน"

                                                     ** ๒. "สายน้ำนิ่งดิ่งลึกนึกหวาดเสียว  สายน้ำเชี่ยว เกลียววนล้นถล่ม"

                                        เป็นสัมผัสบังคับ คำสุดท้ายของวรรคแรก   ส่งสัมผัสไปยังคำที่ ๓, ๔ หรือ ๕ ถ้ามีเสียงสัมผัสซ้ำ
                                ในช่วง ๓ คำนี้ ถือเป็น สัมผัสเลือน  ไม่ควร

                                                                             **แต่งเองค่ะ
                                                                   
                                                                             ..Peepoonsuk..

                                                                                                   


                                                 

[บ้านริมโขง]

~"ระวัง.."คำสัมผัสเลือน" และ "คำชิงสัมผัส"นะจ๊ะ..น้องรัก?"~

๐

๐ นั่งเขียนกลอนอ่อนหวานขับขานรัก
แบบแทบควักหัวใจมาใส่เขียน
หวังอนงค์หลงคำ..พร่ำจนเนียน
เสร็จวนเวียนอ่านซ้ำขำตัวเอง

๐ เขียนถึงเธอหลักร้อยคล้อยพันบท
ระดมพจน์ปรากฎในบทเก่ง
(คำว่า"พจน์" กับ"กฎ" คือ"สัมผัสเลือน"นะครับ)
ร้อยบรรเลงเพลงฝันขั้นครื้นเครง
(คำว่า"เลง" กับ "เพลง" มาก่อนคำว่า"เครง" คือ"ชิงสัมผัส"นะครับ)
อย่างไม่เกรงคนอ่านนั้นเป็นครู

๐ เฝ้าจีบสาวอาจารย์งานอักษร
เห็นพธูชอบกลอนอ้อนจนอยู่
(คำว่า"พธู" มาก่อนคำว่า"อยู่" คือ"ชิงสัมผัส"นะครับ)
ไม่รู้ตัวมัวสานกานท์พร่างพรู
(คำว่า"รู้"มาก่อนคำว่า"พรู"คือ"ชิงสัมผัส"นะครับ)
จนโฉมตรูเห็นไส้ในงานเรา

๐ ใส่อารมณ์ลืมใส่ใจภาษา
ลืมคุณค่าฉันทลักษณ์หลักจึงเศร้า
กฎข้อห้ามละเลยเหวยใจเบา
คิดว่า เขาและเราเล่าชอบกัน
(คำว่า"เขา" กับ "เรา" คือ"สัมผัสเลือน"นะครับ)

๐ ชิงสัมผัสใส่เกลื่อนเหมือนงานเด็ก
ชินเขียนมาแต่เล็กเด็กยังขัน
สัมผัสเลือนโลเลเร่ใส่ยัน
เธอรู้ทันลดขั้นผลงานกลอน
(คำว่า"ทัน" กับ "ขั้น" คือ"สัมผัสเลือน"นะครับ)

๐ นั่งสร้างฝันสรรคำน้ำตาลอ้อย
สาวอ่านพลอยอึดอัดวัตรอักษร
เจอะหนุ่มใหม่ใส่เสน่ห์เก๋สุนทร
ใจอาจอ่อนหากป้อน..กลอนถูกใจ..
(คำว่า"อ่อน" กับ "ป้อน" คือ"สัมผัสเลือน"นะครับ)

ระนาดเอก

..ปล.จำง่ายๆนะครับว่า..
๑.คำ"สัมผัสเลือน"นั้นหมายถึง ตามฉันทลักษณ์นั้น ครูบาอาจารย์ ท่านให้รับสัมผัสบังคับไว้แค่เพียง"ตำแหน่งเดียว"..
..แต่ผู้แต่ง ไปเพิ่มคำรับสัมผัสมากว่า ๑ ตำแหน่ง(ผมอยากให้เรียกว่า"โลเล"ก็ได้) ส่งผลให้กลอนในวรรคนั้นจะไม่กระชับ..
..และ..คำสัมผัสเลือน จะเกิดขึ้นในวรรค ๒ - ๔ ของบทเท่านั้นนะครับ..

๒.คำ"ชิงสัมผัส"นั้นหมายถึง คำหรือสระที่เป็นรูปเดียวกัน ที่เรานำมาใช้ ก่อนที่จะถึงเสียงที่รับสัมผัสจริงน่ะครับ..
..การใช้คำเหล่านี้..จึงควรหลีกเลี่ยง..เพราะถือว่าเป็นข้อห้าม ข้อหนึ่งของทางกลอนแปดครับ..
.
..จากใจจริง..
..พี่ระนาดเอกครับ..

 

[bom song duk]

~บอมกวี ขี่ทุย ลุยทุ่งกลอน~



สัมผัสเลือน นั้นเหมือน เคลื่อนสะดุด
คล้ายจะหยุด แต่ก็ พอไปได้
เหมือนสลวย สวยแท้ แต่ขัดใจ
คล้ายจะใช่! ไม่มั้ง!...มือยังจด

บางจังหวะ ประโยคทอง ร้องบังคับ
พร้อมโขกสับ ขับเคลื่อน ให้เลือนบท
วรรคดีเด่น เส้นสำคัญ สุดรันทด
จะกำหนด เช่นไร ให้ชัวร์ชัวร์ 
 
งั้น!!ลองเสริม เพิ่มแถว แนวกองหลัง
เผื่อเขื่อนพัง ก็ยังค้ำ คำสลัว
แปดเป็นเก้า เท่านั้น นั่นลงตัว
คิดจากหัว บ๊องบ๊อง บอมซองดุ๊ก 

ถ้าติดปม สัมผัสพจน์ บทชีช้ำ
มาหูดำ สัมผัสนาง อย่างแสนสุข
ค่อยค่อยคิด ค่อยใคร่ ไม่เป็นทุกข์
แล้วสนุก สนาน กลางบ้านกลอน 
 

  เป็นวิธีที่ผมใช้เขียนกลอน ด้วยการเพิ่มตัวรับ เพื่อขับท่อนหลัง ตั้งคำที่6 อาจจะเป็นวิธีเก่าคร่ำ ซ้ำใคร อภัยเถิด โอ้ว..ซึ้งสุดๆ (ตรงไหน??)
 

 
 
บอม ซอง ดุ๊ก


l]

[พิกุลแก้ว]

เข้ามาอ่านกฎอีกทีนึง ก็นะ  55555  บางทีรู้กฎแล้ว พอแต่งดันเพลินนนนนนน  ลืมซะได้  อิอิอิ
ดีนะเนี่ยที่เข้ามาอ่าน  ไม่งั้นยังไม่รู้ตัว  เอิ๊กๆๆ   

[Charlie]

ถึงร้านเหล้า  เห็นเขาขาย  อยู่หลายขวด
ต้องการดวด  เข้าไปนั่ง  หวังจะดื่ม
อ้าว เงินมี   ไม่ค่อยพอ  อยากขอยืม
จะไม่ลืม  พระคุณท่าน  ขอพันเดียว

หรือเซ็นชื่อ  เอาไว้ก่อน  ผ่อนทีหลัง
ถ้ามีตังค์   เมื่อไหร่นะ  จะไม่เบี้ยว
จะรีบใช้  ในทันที    ดีนักเชียว
ขอขวดเขียว  ก็แล้วกัน   ฉันอยากเมา