ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[สายลมสีขาว]

พยายามเตือนและว่ากล่าวตัวเองอยู่ตลอด
แต่ว่ามันกลับหลงรอดจนพาฉันหวั่นไหว
บอกว่าห้าม อย่าเกินเลย ...แม้หนึ่งใคร
แต่ทำไม...ไม่ได้ยินที่ฉันเตือนเลยหรอจินต์
บอกให้หยุด___ ถ้าก้าวเข้ามาแล้ว
เพื่อตัวเอง เท่านั้น...นะจำไว้
ผู้เดินทางกลางสายลมห่มด้วยใจ
อย่าริไขว่มีรัก !  สลักทรวง

[บอม ซอง ดุ๊ก]

ใจเกเร

เธอนั้นยิ้ม ให้ใคร ก็ไม่รู้
แล้วจู่ๆ ฉันนั้น ก็หวั่นไหว
ทีละน้อย ฉันรวม จนท่วมใจ
ทั้งที่ไร้ หนทาง ยังสร้างคม

เมื่อวันวาน ผ่านมา น้ำตาร่วง
ต้องติดบ่วง อีกแล้ว ไม่แคล้วขม
เพราะฉันแพ้ เหว่ว้า ฤทธิ์อารมณ์
และฉันข่ม  มันไว้  ไม่ได้เลย

เจ็บให้ตาย เท่าไร ก็ไม่เข็ด
น้ำตาเล็ด เพียงใหน ก็ยังเฉย
หรือมันเศร้า ร้าวรวด จนคุ้นเคย
ถึงต้องเอ่ย รักไป ไม่สู้ดี

O

บอม ซอง ดุ๊ก

[ไม่รู้ใจ]

จงบินให้สูงกว่าที่คิด
เพราะชีวิตสั้นกว่าที่หวัง
จงพูดให้น้อยกว่าที่ฟัง
และทำให้มากกว่าที่พูด
จงรักให้น้อยกว่าที่รัก
เพราะอาจอกหักใจสลาย
จงดีให้มากกว่าที่ร้าย
และอภัยให้มากกว่าที่ชัง
จงกลัวให้น้อยกว่าที่กล้า
และศรัทธาให้มากกว่าที่เห็น
จงปล่อยวางให้มากกว่าที่เป็น
และ...จงละเว้นในฐานที่ไม่เข้าใจ

โดย พรชัย แสนยะมูล "กุดจี่"

[ดิษฐา]

เพียงเตือนใจตัว
ไม่ให้เกรงกลัว ไม่ให้สั่นไหว
ปิดกั้นทุกความรู้สึก ใดใด
อย่าจริงจังใส่ใจ อย่ามากมายกับมัน

เพียงแค่คำคน
เตือนให้อย่าสน อย่าเก็บฝัน
คำพูดง่าย ง่าย ที่แค่พ่นไป ตามวัน
สุดท้ายคงเป็นเพียงหมอกควัน ที่ไม่นานวัน... คงเบาบาง

[แป้งน้ำ]

เหมาะสมแล้วล่ะ . .. ที่เธอนั้นคู่กับเขา
หากฉันเป็นแค่ที่พักใจชั่วคราว . .. แค่ช่วงสั้น  ~สั้น
ก็อย่าดีกับฉันให้คิดไกลไปกว่า "เพื่อนกัน"
ความรู้สึกของฉันไหวหวั่น .. . เธอจะรับผิดชอบอย่างไร





เธอไม่ใช่คนเจ็บ  ~ เธอคงไม่รู้หรอก
การทำดีกับคนสิ้นไร้จนตรอก . .. มันบีบหัวใจแค่ไหน
ในเมื่อฉันพยายามเตือนตัวเองแล้ว .. . ว่าอย่าปล่อยใจ
เธอจะช่วยฉันอีกแรงได้ไหม . .. นับแต่นี้ไป ~อย่าใส่ใจฉันอีกเลย