เจ้าสำบัดเจ้าสำนวนกระบวนลักษณ์
ล้วนสลักร้อยสลับสละสลวย
เริ่มร้องร่ายรินรดระทดระทวย
ประกบสวยด้วยรัดสัมผัสคำ. . .
ฉันล่ะอยากร่ายร้องทำนองนัก
ให้ประจักษ์จริงแท้ได้แค่ขำ
ก็หัดร้อยเรียงกะระยะประจำ
แต่สุดช้ำอย่างที่เห็น ไม่เป็นกวี
เอาเป็นว่ากลอนเปล่านี่แหละนะ
แล้วฉันจะละไว้ในวิถี
สัมผัสนอกออกในกระไรมี
ฉันคนนี้แหละกวีที่ไร้ลักษณ์
ล้วนสลักร้อยสลับสละสลวย
เริ่มร้องร่ายรินรดระทดระทวย
ประกบสวยด้วยรัดสัมผัสคำ. . .
ฉันล่ะอยากร่ายร้องทำนองนัก
ให้ประจักษ์จริงแท้ได้แค่ขำ
ก็หัดร้อยเรียงกะระยะประจำ
แต่สุดช้ำอย่างที่เห็น ไม่เป็นกวี
เอาเป็นว่ากลอนเปล่านี่แหละนะ
แล้วฉันจะละไว้ในวิถี
สัมผัสนอกออกในกระไรมี
ฉันคนนี้แหละกวีที่ไร้ลักษณ์
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
