.jpg)
หน้าที่ของ คนที่แบก ทุกข์ทั้งโลก
ความเศร้าโศก ร้อยยิ้ม ความอ่อนไหว
เสียงหัวเราะ มีบ้าง หว่างทางไกล
เสียงร้องไห้ มีบ่อย รอยน้ำตา
รับภาระ หน้าที่ อย่างหนักแน่น
ท่วมสองแขน บ่าไหล่ ทั้งซ้าย-ขวา
เป็นต้นไม้ ใหญ่โต แต่โรยรา
แตกกิ่งก้าน สาขา หากไร้ใบ
ทั้งยื่นเด่น เป็นสง่า ณ ที่โล่ง
ทั้งลำต้น สูงโปร่ง อย่างยิ่งใหญ่
หากทว่า โดดเดี่ยว กว่าสิ่งใด
ตราบจนไม้ ใกล้แห้ง เพราะแรงลม
สัจธรรม นำชีวิต ถึงจุดจบ
ที่พานพบ ความรู้สึก อันขื่นขม
ความเดียวดาย อยู่เคียงข้าง ดังหมายชม
ความโสมม แห่งชีวิต ก่อนจากลา
เก็บความเหงา แบกไว้ ในดวงจิต
ความมืดมิด คือเพื่อน ยามโหยหา
แสงสว่าง...ที่ได้..เพียงดารา
อยากไขว่คว้า...ทว่าได้..เพียงสองมือ.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
