ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

ผ่านร้อนหนาวเกินกึ่งครึ่งชีวิต เรื่องความรักพลั้งผิดเป็นนิจสิน* ครั้นวู่วามหวามไหวไหลตามจินต์ ท้ายด่าวดิ้นศรรัก ปักค้างคา เรื่องความรักมักเป็นเช่นนี้แล เริ่มต้นแม้ต่างเป็น เห็นคุณค่า ถึงบางอย่างค้างงัดขัดหูตา ก็ยอมถอยทุกคราเพราะว่ารัก พอเนิ่นนานผ่านพ้นมนตราเสื่อม แรงกระเพื่อมทีละนิดครุ่นคิดหนัก ความคาดหวังผิดหวังประดังทะลัก จนหวามวรรคกลายหอกลิ่มเข้าทิ่มแทง ทุกครั้งแว่วเสียงเปรยเอ่ยว่ารัก แม้อยากเชื่อจำชะงัก ทึกทักแสร้ง- โปรยคำหวานสาดซึ้ง จึงระแวง- ถ้อยจำแลงชั่วเพลา คราเหงาใจ เรื่องออนนาน พาลเพี้ยนแปรเปลี่ยนหมาย- แม้นกลับกลายระบายขื่นรื้นร่ำไห้ ขอเป็นเพื่อนออนแช่ ตอแหลกันไป หลุมหลบภัย ยามล้าอ่อน พักผ่อนคลาย โซ...เซอะเซอ 20 กันยายน 2569 *คำนี้ที่ถูกต้องคือ นิจศีล : เป็นปรกติ (เขียนเพื่อความบันเทิง จึงขอใช้แบบผิดๆ...ตรรกะง่อยมาก...หึหึ เอาเป็นว่าจะใช้ละกัน)