ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

สวัสดีวันพฤหัส…เลิกผัดผ่อน ลุกขึ้นจากที่นอนก่อนฟ้าสาง เข้าห้องน้ำแปรงฟันบั่นขนคาง* ทั่วสรรพางค์ขัดสีฉวีวรรณ เพ่งมองภาพเงาสะท้อนฉายย้อนกลับ สื่อซึมซับเคลื่อนคลายที่ผายผัน ผ่านเส้นผมสีดอกเลาอย่างเท่าทัน เตือนนับวันเวลา พร่าผลาญไป ก่อนตะวันโผล่มา อีกครานี้ ก่อนหน้าที่การงานของวันใหม่ เจียดเวลาแจกยิ้มพริ้มละไม ฝากเช้าชื่นแจ่มใส…ใส่บทกลอน โซ…เซอะเซอ 12 มีนาคม 2569 *หาคำลงได้แบบงงๆ…หึหึ

[PIKuL]

กล่าวเหมือนกับนับวันก่อนสิ้นสุด ยามใส่ชุดเสื้อผ้าลงอักษร เพียงเสี้ยวจิตคิดครวญหวนอาวรณ์ กึ่งสะท้อนถอนใจในเวลา พฤหัสสบดี...ใช่ที่พึ่ง หากเป็นหนึ่งในวันหวั่นผวา เมื่อเป็นการเริ่มต้นกันอีกครา พร้อมสีผมดอกเลาหนาเป็นพยาน กาลเวลาหยุดเย้า.........เพียงจินต์ ลอยล่องผ่องประทิน.....กลิ่นหล้า หวนรำลึกผืนดิน..........ยืนหยัด ซื่อสัตย์แม้นอ่อนล้า.....ก่อนข้าโบยบิน.

[โซ...เซอะเซอ]

ชีวิตใดเที่ยงแท้………….…แน่นอน ดั่งเพื่อนเก่าเว้าวอน…..….ปากกล้า จู่จู่นั่งเขียนกลอน..………..ถูกจับ- หามส่งโรงบาลบ้า………..อนาถแท้เทียวหนอ (ใช่พวกที่หายหน้าไปหรือเปล่าก็ไม่รู้…หึหึ) ชีวิตคนเราหนอขอฝากเปรย ถึงอยู่อย่างสุขเสบยอาจเกยตื้น เคยสูงส่งโด่งดัง ล่มพังครืน- ชั่วข้ามคืนสะอื้นร่ำ น้ำตาเล็ด โซ…เซอะเซอ 12 มีนาคม 2569

[PIKuL]

ไม่เที่ยงแท้ไปหมดทุกรสชาติ
เดี๋ยวมีขาดมีเกินพร้อมเบ็ดเสร็จ
ไอ้ที่ว่าจริงแท้แลก็เท็จ
ยังหมกเม็ดมิให้เห็นเป็นง่ายดาย

อาจสุขดีนาทีต่อก็เหมือนบ้า
อาจอิจฉาทว่าก็ยินดีหมาย
อาจว่าอิ่ม..แต่ยังกินเพราะเสียดาย
จนบ๊ายบายร่างเก่า..ที่เฝ้ารอ.

ฉะไหงจบได้แบบนี้ก็ไม่ทราบ ข้าน้อยไปละ อิอิ