[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…คนเรากลัวอะไร… คนเรากลัวอะไรกันล่ะหรือ กลัวเสียชื่อ กลัวเสียหน้า กลัวผิดหวัง กลัวอกหัก รักคุด กุดเซซัง กลัวเกลียดชัง กลัวติฉิน คนนินทา กลัวความจน กลัวตาย กลัวโดดเดี่ยว กลัวไร้คนแลเหลียว กลัวถูกด่า กลัวตกงาน คิดฟุ้งซ่าน ไปนานา กลัวไปก่อนที่จะเผชิญหน้า ปัญหานั้น ทุกปัญหามีทางออก ใช่หลอกเล่น อย่าปล่อยความคิดกระซ่านกระเซ็น ในหวาดหวั่น สู้เว้ยเฮ้ย…Weigh Potato “ชั่ง(ช่าง)หัวมัน” สติมั่นคงไว้…แล้วค่อยคิดอ่าน แก้ไขไปตามสถานการณ์ …คนเราทุกข์เพราะความคิด ยิ่งฉลาด ยิ่งคิดเก่ง จินตนาการเก่ง (เช่นพวกนักกลอน 555) ก็จะฟุ้งซ่านไปล่วงหน้า เดี๋ยวมันเกิดนี่ มันต้องเกิดโน่น กระทบนั่น เลยต้องไปถึงโน้น เครียดกังวล กลัว ทุกข์ใจไปล่วงหน้าตั้งแต่วันนี้ ที่จริงธรรมชาติมนุษย์ ที่รู้จักคิด วิเคราะห์ วางแผน หาทางออกล่วงหน้า นี้เป็น Survival instinct แต่ขณะเดียวกันมันกลับสร้างความวิตกกังวล ล่วงหน้า เครียด panic ทำให้เวลาเจอสถานการณ์ จริง ยิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่รู้จักปล่อยวาง แยกแยะว่า ทุกสิ่งล้วนเกิดจากเหตุ ถ้าผลนี้จะตก แก่เราก็เพราะเราเคยไปสร้างเหตุเอาไว้ ถ้าชั่ง(ช่าง)หัวมันได้ ใจเราก็จะนิ่งไม่แกว่ง หวั่นไหวก็จะมีสติ พอสติมา…ปัญญาเกิด พอเผชิญหน้ากับปัญหา ก็อาจจะคิดหาทางออกได้ หรือหนักก็จะเป็นเบา ไม่เลวร้ายอย่างที่เราคิด ยิ่งพวกนักกลอน มีปากเป็นเอก คงจะมีวิธี พูดให้ ตัวเองออกจากสถานการณ์คับขันได้เองแหละ [Everybody Wants To Rule The World (1985): Tears For Fears] …สู้เว้ยเฮ้ย… (เพลงนี้เกี่ยวอะไร…ก็ไม่รู้เหมือนกัน เปิดฟังแล้วมันติดอยู่ในหัว เลยเอามาลง…555)   โซ…เซอะเซอ 2 กรกฎาคม 2569