
ไม่รู้ว่า...ความผูกพันธ์...เติบโตขึ้นมาแค่ไหน
ไม่รู้แม้กระทั่ง..."จุดเริ่มต้น"...คืออะไรด้วยซ้ำ
จนผ่านมา...กลับฝังฝากเป็นร่องรอยความจดจำ
ภาพ...ทุกการกระทำ..และถ้อยคำสนทนา
ไม่รู้ว่า...วันหนึ่ง....ฉันต้องเป็นฝ่ายนั่งคิดถึง
ยินยอมให้ความรู้สึกฉุดดึง...เพื่อกลับไปหา
คิดถึงวันนี้...คิดถึงเมื่อวาน...คิดถึงทุกเวลา
และไม่รู้ด้วยซ้ำว่า...จุดหมายปลายทาง...
...เค้าจะรับไว้...หรือไม่...อย่างไร...





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า