…ก็ยังดีมีอนุสรณ์ความทรงจำ ดีกว่าชีพหม่นมืดดำว้างเหว่ว้า แม้ต้องเผชิญความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกา ขอจดจำทุกอากัปกิริยา ดวงหน้าเธอ อานุภาพแห่งร้อยยิ้มพริ้มฉ่ำหวาน เสียงเรียกขาน “สุดที่รัก” ยามทักเผลอ กลิ่นหอมลอย จากปอยผม ชื่นฉมละเมอ ริมฝีปากบางเผยอ คราเพ้อครวญ สายตาที่ จดจ้องมองด้วยปองรัก ล้วนยากนักจักแสร้งลืม ดื่มด่ำถ้วน รสสัมผัสเร่ารัดรึง ตราตรึงรัญจวน คอยปั่นป่วนใจทุกครา เพลาเหงา จดบันทึกอดีตหวานผ่านเรียงร้อย- โคลงกลอนชื่นอ่อนช้อยแฝงรอยเศร้า ก็พอช่วยลดอาวรณ์ทอนทุเลา เหมือนมีเงาของเธออยู่คู่เคียงกาย เฝ้าคัดสรรพรรณนา ภาษาใช้ ก็เหลือสื่อถึงความนัย ดั่งใจหมาย ร่ำรำพันรังสรรค์พรรณราย อธิบายบอกรักเพียรเขียนฝากเธอ [ ไม่ลืม (2528) : เบิร์ดกะฮาร์ท คำร้อง/ทำนอง - ปิยะหทัย ลิมปะพันธุ์ ] …ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ครับ คุณน้ำแป้ง ขอให้เฮงๆ รวยๆนะครับ… ![]() โซ…เซอะเซอ 16 กุมภาพันธ์ 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
17 กุมภาพันธ์ 2026, 06:48:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ”อนุสรณ์แห่งการจากลา“ (อ่าน 226 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า