…รักฉันนั้นเพื่อเธอ… …ครั้งลมหนาวยาวเยือนเคลื่อนทายทัก สายลมรักก็คืนกลายฟุ้งฟายฝัน ท่ามกลางหมอกสีเทาบางเบาควัน เพลินพาฉันพบเจอ…พลั้งเผลอใจ แค่เพียงภาพรอยยิ้มพริ้มอักษร ถ่ายทอดแววอาวรณ์อันอ่อนไหว เข้าเติมเต็มโพรงว่างระหว่างใน- หฤทัยโหยนั้นจนสั่นคลอน แว่วยินเสียงครวญใครพิไลพิลาส วรรคหวามวาทรมณีย์สีตองอ่อน วะวาบหวิวปลิวลมคมคายกลอน คล้ายออดอ้อนคะนึงซ่านซึ้งทรวง ต้องลมหนาวร้าวพาอุราร้าง แม้มิสร่างเร้ารุมทุกข์สุมหน่วง พลันสดับยิหวาสุดาดวง เหมือนตกห้วงภวังค์…พลั้งอีกครา แฝงฝากรักกับชั้นบรรยากาศ ละอองสาดซัดเททั่วเวหา ยามเธอสูดลมรักอักษรา พึงรู้ว่า…”รักฉันนั้นเพื่อเธอ” “…ฉันยังซึ้งถึงวันที่เธอกับฉัน พร่ำรักรำพันเพียงเราสอง รักที่แสนหวาน รักที่แสนหวาน รักฉันนั้นเพื่อเธอ…” Soul Searcher Inspired to write 11/3/2023 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
11 มีนาคม 2026, 06:53:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ… (อ่าน 13436 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า