เรื่องเล่าจากพี่..ที่อยากบอกน้อง
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
20 พฤศจิกายน 2026, 05:16:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องเล่าจากพี่..ที่อยากบอกน้อง  (อ่าน 23704 ครั้ง)
Msp.
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 487
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 721


ร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะของคุณคือรางวัลอันยิ่งใหญ่


เว็บไซต์
« เมื่อ: 15 ตุลาคม 2010, 07:43:AM »



( จะขอโยนคำถ้อยลอยอากาศ      ใครหมายมาดสิ่งไหนจงไขว่คว้า
หากรำคาญผ่านไปอย่าปรายตา      หากเข้าท่าเลือกใช้ใคร่ขอบคุณ )




๑
"ครั้งหนึ่ง..จึงอยากขยาย"

จะขอโยนคำถ้อยลอยอากาศ
ใครหมายมาดสิ่งไหนจงไขว่คว้า
หากผนึกตรึกใจได้ตรึงตรา
อย่าคอยท่าเลือกเอาเข้าใจตน

“ลางเนื้อชอบลางยา” วาจาไหน
หากชอบพอถูกใจก็ใฝ่ขน
เก็บเกี่ยวถ้อยร้อยเอาเข้ากมล
อาจพอมีสิ่งดลยลเข้าตา

หากรู้สึกไม่ดีมีคำถาม
จงอย่าห้ามรู้สึกตรึกตรองหา
ด้วยเหตุใดในกาลที่ผ่านมา
ประมวลค่าดูก่อนอย่าร้อนใจ

มิพอใจในคำที่ต่ำค่า
อย่าพึ่งว่าเชือดเฉือนเหมือนเผาไหม้
เพียงอย่าซับรับเอาพี่เข้าใจ
หากมีใครใฝ่ชอบก็ขอบคุณ

มีถ้อยคำย้ำเตือนเหมือนสมบัติ
โบราณจัดคัดมาน่าอุดหนุน
พี่ได้รับสมต่อก่อเป็นทุน
จึงอยากมอบต่อรุ่นเป็นทุนรอน

ใครที่รักอยากได้..ไม่จำกัด
ตรองให้ชัดเถิดนะอย่าหน่ายถอน
เจ้าจะได้สินทรัพย์เพื่อขับกลอน
จากเรื่องเล่าเก่าก่อนย้อนเนิ่นนาน

 ยิ้มแก้มแดง




(แค่คนหนึ่งอ่อนหัดมิจัดกลอน      ได้ถูกเสี้ยมถูกสอนจนคลอนหู
ขอบพระคุณยิ่งนักรักพี่ครู         ไม่หลบหลู่วิชชาค่าคำกลอน)



๒
 "นักกลอนอ่อนหัด"

จากเด็กน้อยร่อนเร่เห่กลอนกาพย์
ย้อนก่อนภาพวันนี้ที่ผันผ่าน
ก็คือหนึ่งน้องใหม่รักในกานท์
มีพี่ครูสอนงานจึงกานท์งาม

เมื่อเวลาผันผ่านกาลผันเปลี่ยน
วัฎฎ์หมุนเวียนเปลี่ยนรอบขอบสยาม
กำเนิดคลื่นลูกใหม่ในเขตคาม
ที่เหลืออยู่คือนามนิยามตน

ก่อนเป็นน้องอ่อนวัยที่ใสซื่อ
วันนี้หรือสื่องานเพื่อสานผล
เป็นรุ่นพี่มีน้องพ้องกมล
เป็นวังวนหมุนเปลี่ยนวนเวียนกัน

จากพี่แล้วแคล้วไย..ได้เป็นป้า
ไม่ทันหมดยศฐาจะเปลี่ยนผัน
ประดับยศย่ายายไม่นานวัน
สิ่งสำคัญมั่นไว้ในจุดยืน

ได้ผ่านร้อนน้ำตาปร่าเปลี่ยวเหงา
ผ่านความเศร้าเคล้าหมองทำนองฝืน
มีทุกข์โศกโรครักหักกล้ำกลืน
พบสุขชื่นรื่นรมย์ผสมมี

เมื่อยืนสูงจูงใจได้มองเห็น
ในประเด็นของเก่าเข้าใจพี่
จึงอยากเอ่ยเผยใจในวลี
มอบสิ่งดีแก่น้องแค่มองมา

 ยิ้มแก้มแดง



ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

ไดอารี่..สีเทา

ข้อความนี้ มี 20 สมาชิก มาชื่นชม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18 ตุลาคม 2010, 04:20:PM โดย masapaer » บันทึกการเข้า


Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s