หัวข้อ กาพย์ยานี ๑๑
ชุมชน บ้านกลอนไทย
07 กรกฎาคม 2020, 03:29:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: หัวข้อ กาพย์ยานี ๑๑  (อ่าน 52790 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
30 มิถุนายน 2010, 03:39:PM
แม่ค้าหน้าหวาน
Special Class LV5
นักกลอนแห่งเมืองหลวง

*****

คะแนนกลอนของผู้นี้ 217
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 319


~ วจีหวานเริงรสพจน์ไม่ลวง ~


เว็บไซต์
« ตอบ #20 เมื่อ: 30 มิถุนายน 2010, 03:39:PM »
ชุมชนชุมชน


อย่าเพ้อ...ถึงเขามาก
การลาจาก...พรากน้ำตา
สับสน...ปนเหว่ว้า
เศร้าไปใย...ให้พึงคิด

ใช่ว่า...อยู่โดดเดี่ยว
เหงาเปล่าเปลี่ยว...เลยสักนิด
ลองใช้...ใจเพ่งพิศ
ใช่แค่เรา...เหงาคนเดียว
ข้อความนี้ มี 8 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
30 มิถุนายน 2010, 04:21:PM
เมฆา...
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 698
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 624


..............


« ตอบ #21 เมื่อ: 30 มิถุนายน 2010, 04:21:PM »
ชุมชนชุมชน

                                                                  ๐๐ รักเจ้าแล้ว๐๐

                                                   ๐๐เหม่อมองท้องนภา   หยดน้ำตาก็หลั่งไหล
                                               ร่ำร้องจากหัวใจ     ด้วยทรามวัยไกลจากจร
                                                        รอนรอนอาทิตย์ส่อง  เรียกหาน้องร้องเว้าวอน
                                               ดั่งใจพี่ขาดตอน     ถูกความร้อนบ่อนทำลาย
       
                                                    ๐๐หากเจ้ายังสงสาร  คนบ้านบ้านอย่างพี่ชาย
                                               โปรดเผยเอ่ยความหมาย อย่าทำลายสายไมตรี
                                                        ส่งยิ้มพี่สักนิด   ชุบชีวิตให้ผ่องศรี
                                               คุณค่าราคามี      วอนคนดีจงเมตตา
       
                                                   ๐๐ดอกไม้ส่งกลิ่นหอม ยามดมดอมย่อมห่วงหา
                                                ดั่งเช่นแก้มขวัญตา ยามพี่ยาคราได้ชม
                                                        คิดถึงคำนึงฝัน  ทุกคืนวันอันสุขสม
                                                เพ้อพร่ำคำฝากลม  ถึงชวนชมสมทรวงใน
 
                                                   ๐๐รักแล้วนะนวลเจ้า หวังสองเราเคียงชิดใกล้
                                                สร้างฝันคู่กันไป     ด้วยหัวใจให้มั่นคง
                                                       ทุกก้าวที่เยื้องย่าง  บนเส้นทางอย่างบรรจง
                                                จะรักและซื่อตรง   ต่ออนงค์เพียงผู้เดียว....

                                                 แฮะๆๆลองแต่งดู ผู้รู้โปรดชี้แนะด้วยนะครับฮ่าๆๆ
 
                                                                           ***เมฆา...***
   
       
ข้อความนี้ มี 5 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

..สัมผัสทิพย์ปรารถนาอารมณ์แล้ว..
02 กรกฎาคม 2010, 11:21:AM
เมฆา...
Special Class LV6
นักกลอนเอกแห่งวังหลวง

******

คะแนนกลอนของผู้นี้ 698
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 624


..............


« ตอบ #22 เมื่อ: 02 กรกฎาคม 2010, 11:21:AM »
ชุมชนชุมชน

                                                       ๐๐ดาวลวง๐๐

                                    ๐๐ราตรีที่เนิ่นนาน           รัตติกาลที่ยาวไกล
                                    ฉุดลากกระชากใจ           ให้หวั่นไหวในเอกา
                                         น้ำตาเริ่มท่วมท้น        ความหมองหม่นยลเยือนหา
                                     อ้างว้างค้างดวงหน้า         ดั่งเมฆาพร่าดวงเดือน
     
                                     ๐๐ยามร้างห่างไกลรัก       อกกระอักจักย้ำเตือน 
                                    ตอกซ้ำความปนเปื้อน         กระจายเกลื่อนเคลื่อนในทรวง
                                          ความท้อความถดถอย  ทีละน้อยค่อยคืบล่วง
                                    ให้รักหักทั้งดวง                  เช่นสายบ่วงควงบาดคา

                                      ๐๐มองดาวเหมาทึกทัก    ว่าเราจักเอื้อมไขว่คว้า
                                     แท้จริงสิ่งลวงตา                 แค่มายาล่อลวงจินต์
                                           ทำได้เพียงแค่มอง       กับเสียงร้องก้องถวิล
                                    ยามใจใกล้ดับสิ้น                ไร้แม้กลิ่นรักอาวรณ์

                                      ๐๐สุดท้ายเหลือเพียงฝัน     เฝ้ารำพันปั้นหลอกหลอน
                                    ขาดทรวงห่วงอาทร              พาริดรอนก่อนจากจาง
                                           ฝากดาวแลเดือนจ้า       เก็บน้ำตาคราอ้างว้าง
                                    ให้คนเคยเคียงข้าง              ที่ทิ้งขว้างอย่างเย็นชา....       

                                                       
                                                            ***เมฆา...***
 
                                                  แฮะๆๆ ลองอีกครั้งครับ 555...
             
     
   
     
     
   
ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

..สัมผัสทิพย์ปรารถนาอารมณ์แล้ว..
03 พฤศจิกายน 2010, 11:38:AM
เพรางาย
ผู้ดูแลบอร์ด

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 553
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,302


ทุกคำถามจะนำมาซึ่งคำตอบ


« ตอบ #23 เมื่อ: 03 พฤศจิกายน 2010, 11:38:AM »
ชุมชนชุมชน

ดาวลวง

ฟ้าคล้ำด่ำดาวดื่น
พร่างแผ่นผืนดูดวงเด่น
ระยับขับแสงเน้น
เช่นเพชรพร้อยย้อยระย้า

ใจหมองร้องระทม
ขื่นและขมเขาบีฑา
เจอนุชสุดงามตา
ราวดาราประโลมใจ

น้ำคำหวานล้ำเลิศ
หลงเตลิดเพริดไปไกล
สุดรู้สิ่งซ่อนใน
คือพิษซ่านผลาญชีวิน

ดาวงามอร่ามแสง
เติมเรี่ยวแรงที่สูญสิ้น
ลืมตาตระหนักจินต์
มายาพราว.....แค่ “ดาวลวง”
ข้อความนี้ มี 2 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า

คนที่กำลังไล่ตามความฝัน  ท่ามกลางความผกผันของเวลา
หน้า: 1 [2]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s