ยามเช้า (กลอน โคลง ฉันท์)

กลอนหก

@ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง
แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว
สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ
ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ

โคลงสี่สุภาพ

@ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน
ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้อง
แทนคุณ ธ อภิบาล..................ทุกเมื่อ
พลาดผิดมิทรงจ้อง.................จับใช้โทษา

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

@ ข้าฯ ตรอง ตระหนักซึ้ง
จิต(ะ)จึง มุรับใช้
ผองผู้ ระทมไห้
ภย(ะ)พาล ลุรอดเทอญ

พ่าง น. พื้น, มักใช้เข้าคู่กันเป็น พ่างพื้น เช่น พ่างพื้นพสุธา.
ว. เพียง, เช่น เหมือน, แทบ, พาง หรือ ปาง ก็ว่า.
ภย [พะยะ–] (แบบ) น. ความกลัว, ของที่น่ากลัว. (ป., ส.).

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ยามเช้า (กลอน โคลง ฉันท์) (อ่าน 150 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้