ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…ยากยิ่งนัก… “…ยากยิ่งนักที่จะบ่นเพ้อ อยากบอกเธอทุกคำจากใจ ไกลสุดไกลที่แห่งใดไร้ค่า เปลี่ยวเหงาใจไม่มีเธอ เอ่ยคำลาว่าจะกลับมาเร็ววัน เพื่อพบกันใจมั่นสัญญา ความจริงใจที่มี ดั่งราตรีมีเพียงแสงจันทร์ มีดังแสงตะวันมั่นขอบฟ้า มอบร่างกายจิตใจเป็นประกัน ด้วยชีวันของฉันเพื่อเธอ วันสุดท้ายที่เราได้พบ ไม่เคยลบหรือเลือนจากลา ตาสบตาบอกความหมายล้นค่า ทั้งน้ำตาของเธอที่หลั่งริน ตัวอักษรจำได้เสมอ ขอบใจเธอที่ยังห่วงใย คำว่ารักอักษราค่ายิ่งใหญ่ โปรดแน่ใจฉันเช่นกัน เอ่ยคำลาว่าจะกลับมาเร็ววัน เพื่อพบกันใจมั่นสัญญา ความจริงใจที่มี ดั่งราตรีมีเพียงแสงจันทร์ มีดั่งแสงตะวันมั่นขอบฟ้า มอบร่างกายจิตใจเป็นประกัน ด้วยชีวันของฉันเพื่อเธอ คิดถึงฉันสักวันละนิด อย่างฉันคิดถึงเธอเรื่อยมา ไม่เคยลืมสิ่งสุดท้ายให้สัญญา รีบกลับมาพบเธออย่างคำ…“ [ยากยิ่งนัก (พ.ศ.2523) : วงชาตรี คำร้อง -  วันทนา วุฑากร ทำนอง - ดัดแปลงมาจากเพลงญี่ปุ่นชื่อ "Haru no otozure"] …มีเกร็ดเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับเพลงนี้ ผู้แต่งคำร้องในเวลานั้น คือเด็กหญิง“วันทนา วุฑากร” ผู้ชื่นชอบการแต่งกลอนและบทกวี ซึ่งเป็นนักเรียนชั้น ม.1 จากโรงเรียน มาแตร์เดอี ที่มีอายุเพียง 13 ขวบเท่านั้น… …ลองเปิดเพลงฟัง แล้วค่อยๆอ่านคำร้อง ในเนื้อเพลงตามแล้ว…อืม… ไพเราะกินใจจริงๆครับ แล้วนึกถึงผู้แต่งในตอนนั้น มีอายุเพียง 13 ปี ยิ่งเพิ่มความประทับใจขึ้นอีกเป็นทวีคูณ…      ”…คิดถึงฉันสักวันละนิด      อย่างฉันคิดถึงเธอเรื่อยมา      ไม่เคยลืมสิ่งสุดท้ายให้สัญญา      รีบกลับมาพบเธออย่างคำ…“     คิดถึงกันสักน้อย…………นะเออ อย่างที่ฉันคิดถึงเธอ……..ค่ำเช้า คืนวันหม่นละเมอ…………เพ้อพร่ำ ความรักตามติดเย้า-…...หยอกแม้ในฝัน       Soul Searcher Inspired to write 23/1/2026