ในบางครั้ง
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
03 พฤศจิกายน 2026, 09:35:PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ในบางครั้ง  (อ่าน 6917 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
09 มีนาคม 2011, 09:20:PM
dokkrajaiw
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: 09 มีนาคม 2011, 09:20:PM »
ชุมชนชุมชน



1.หลังจอ

ยิ้มทุกคราเวลาออนทนนอนดึก
ใส่อารมณ์ความรู้สึกในอักษร
อ่านความคิดของหลายใครในบทกลอน
บางครั้งก็เหนื่อยอ่อนแต่เข้าใจ

มีบางเรื่องที่เรานั้นพอรู้
จึงรี่กดตอบกระทู้พร้อมคำไข
หวังว่าเพื่อนผู้ขุ่นข้องหม่นหมองใจ
คงสว่างทางไกลอันมืดมน

ไม่หวังตอบขอบคุณเฝ้าครุ่นคิด
หรือยึดติดสิ่งใดจะหวังผล
เราคือเพื่อนในจอรออดทน
ประจวบจนถึงเวลาก็มาออ
น




2.ในจอ

ไม่รู้ใครมาจากไหน..ผมไม่รู้
บ้างก็มาดคุณครูคอยสั่งสอน
บ้างนางเอกเล่นบทกำหนดตอน
อ้อนพระเอกอย่างละครในทีวี

บ้างเจ้านายใหญ่โตทำโก้อวด
บ้างอย่างพระนั่งสวดไปทุกที่
บ้างเหรอหราท่าทางเหมือนนางชี
บ้างผู้ดีบ้างผู้ร้ายหลากหลายกรรม

อันจะรัก..รักใครชั่งใจอยู่
เพราะมิรู้หนแห่งกลัวเพลี่ยงพล้ำ
จากคำหวานกระดานกลอนออดอ้อนนำ
จึงพอฉ่ำชื่นจิตที่คิดไป





3.นักกลอน

ประเพณีโบราณเนิ่นนานแล้ว
กวีแก้วและเสียงกรับมิหลับไหล
เคยขับขานนานเนามาเท่าใด
จะคงอยู่ต่อไปเป็นนิรันดร์

ไม่สำคัญอันผืนแผ่นดินเกิด
ชาติตระกูลจะล้ำเลิศอันใดนั้น
สำคัญอยู่ที่หัวใจเราใกล้กัน
การสื่อสารที่สัมพันธ์เป็นกวี

ความดี-ด้อย-โดดเด่นคือคุณค่า
นั้นนำมาฝากไว้ ณ แห่งนี้
สื่อความรัก ความจริงใจ และความดี
ก่อไมตรีอีกนับร้อยด้วยถ้อยคำ





4. ไม่เข้าใจ

ในบางครั้งไม่แคล้วพบมนุษย์หนึ่ง
ผู้ไม่เคยลึกซึ้งก็น่าขำ
จะให้เปิดเผยใจในสื่อนำ
ไม่อาจทำเพื่อเคล็ดลับนั้นกับใคร

ธรรมดาอารมณ์เหนือความคิด
จะเอนเอียงน้อยนิดกันแค่ไหน
หนุ่มหรือแก่การตอบรับเช่นกลไก
จนสามารถคำนวนได้ไม่ยากเลย




5. ความจริง

อ่านและเขียนเรียนไปไม่หยุดหย่อน
ในอักษรต่างใจไว้เปิดเผย
เผื่อบรรดาท่านการุณเมื่อคุ้นเคย
ถึงจะเอ่ยรักนี้ที่เก็บงำ

ใครเดียจฉัน..นั้นก็ไม่ขอรัก
ร่วมสำนักแห่งใดไม่เหยีบย่ำ
ใครมีคุณจะแทนทดเฝ้าจดจำ
ดั่งน้ำคำนี้หนอมิขอลืม


ดอกกระเจียวครับ






ข้อความนี้ มี 7 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
10 มีนาคม 2011, 01:18:AM
ปรางทิพย์
กิตติมศักดิ์
*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 355
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 429



« ตอบ #1 เมื่อ: 10 มีนาคม 2011, 01:18:AM »
ชุมชนชุมชน


อ่านบางบทพจนาช่างน่าขัน
สารพันปั้นแต่งแถลงไข
ข้างในจอขอร่ำลำนำไป
ทุกสิ่งไซร้ใคร่หวังเหมือนดั่งเงา

มิตรภาพตราบสิ้นสุดดินฟ้า
ยากเสาะหามาเปรยคนเคยเหงา
เรื่องเล็กน้อยค่อยแก้ยอมแพ้เอา
ใช่ความเขลาเฝ้าดูจึงรู้ความ

เถิดจงวางหมางใจอย่าได้ถือ
กวีคือชื่อเสียงสำเนียงถาม
ทั้งเหนือใต้ใคร่ฝากมากนิยาม
มิเหยียดหยามปรามจิตลองคิดดู

หวังอะไรในกลอนอักษรศรี
มิตรไมตรีที่ให้ไยอดสู
ณ วันนี้มีเพื่อนเกลื่อนพธู
เก็บกระทู้สู้ต่ออย่าท้อเลย

ดั่งดนตรีคีตะวาทะศิลป์
สานกวินจินตนาคราเฉลย
ย่อมกระทบพบข้อคำต่อเคย
บ้างชื่นเชยเปรยผ่านบทกานท์กลอน

สู้ ๆ ค่ะ


ข้อความนี้ มี 6 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
21 มีนาคม 2011, 07:52:PM
dokkrajaiw
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #2 เมื่อ: 21 มีนาคม 2011, 07:52:PM »
ชุมชนชุมชน




สมุดบันทึกมันว่างอยู่หลายหน้า
เพราะไม่ค่อยมีเวลามาสร้างสรร
บันทึกเรื่องนานาสารพัน
เกี่ยวกับเราทั้งนั้นที่เขียนไว้

มีบางวันฝนตกแดดไม่ออก
มีบางวันช้ำชอกน้ำตาไหล
มีบางวันที่หัวเราะสบายใจ
และบางวันเราพบไอ้อันธพาล

คิดถึงบ้านนานแล้วที่จากลา
คิดถึงป้า-น้า-อาคิดถึงหลาน
คิดถึงแม่-ญาติพี่น้องถ้วนวงศ์วาน
คิดถึงหมา"อีหน้าหวาน"เคยหยอกมัน

สระท้ายบ้านคิดถึงปลาเวลาหิว
มีปลาซิวปลาสร้อยให้เลือกสรร
มะละกอต้นข้างบ้านนานนับวัน
เคยได้ลิ้มรสมันเมื่อหิวโซ



 ฉลองกัน

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : เมฆา...

ข้อความนี้ มี 1 สมาชิก มาชื่นชม
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  ชุมชน  |  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s