ต่อไป »

[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[hort39]

เธอตีตัวออกห่างอย่างเงียบเงียบ
ฉันถูกเหยียบจมดินสิ้นสงสัย
เธอมีเขาอยู่แล้วแล้วทำไม
มาหลอกใช้ให้ฉันฝันละเมอ

แต่ละคำออดอ้อนเหมือนซ่อนมีด
เสียงหวานกรีดแทงใจได้เสมอ
ต้องขอลาร้างไกลไม่ขอเจอ
คนอย่างเธอมันร้ายไร้ปรานี

[PIKuL]

เป็นบาดแผลเกิดเฉพาะ"คนใจอ่อน"
จึงถูกซ้อนย้อนแผนแถมกดขี่
ตกเป็นทาสปรารถนาผ่านราตรี
แต่ยังดีทันรู้....ก่อนสายไป

ลองยอกย้อนต้อนกลับ..หลอกสับขา
ทำหลับตาสักข้าง...ยามเผลอไผล
ได้เอาคืนสักดอก...ยอกหัวใจ
เล่นกับไฟอีกสักครั้ง..ก่อนถอนตัว.

อยากปลอบใจ ไหงกลอนมางี้ได้ เห้อๆๆๆ

[กวินพัฒน์]

ผมมันเจ็บเพราะตัวเองเก่งเสมอ
เข้าหาเธอเพราะหลงคงตาถั่ว
คิดว่ารักควักใจให้รัวรัว
ท้ายก็หลัวสนิทคิดแล้วปลง

เจ็บเพราะใครกันแน่แย่เสียหนัก
เจ็บเพราะรักโง่เง่าเขาไล่ส่ง
เจ็บเพราะเธออีกแล้วแก้วอนงค์
เจ็บเพราะงงหัวใจในตัวเรา


 

กวิน

[โซ...เซอะเซอ]

…”เธอตีตัวออกห่างอย่างเงียบเงียบ“ มีดเย็นเฉียบแม้นเสียบคาอุราเร่า ทิ้งแผลใหญ่ยับเยิน เกินบรรเทา กว่าทุเลา กลับฟื้นคืนดั่งเคย โซ…เซอะเซอ 23 ธันวาคม 2568

[PIKuL]

ตัดฉากมามุมห้องกล่องหนมเค้ก
เสียบตัวเลขอายุดูเปิดเผย
คว้ามีดแหลมแต้มจิ้มทิ่มครีมเนย
ก่อนลงเอยลิ้นเลียปาดแทบขาดกัน.

[โซ...เซอะเซอ]

เปลี่ยนเจ็บปวด เป็นตลกบริโภค จินตนาการแบบข้ามโลก หรือไรนั่น…หึหึ คงท้องกิ่ว หิวถี่ถี่ ตะบี้ตะบัน- กินทั้งวัน ระวังเด๋ว…เอวหายไป โซ…เซอะเซอ 23 ธันวาคม 2568