[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

ทุกครั้ง


มากับคืนกราดเกรี้ยวน้ำเชี่ยวกราก
พริบก็พรากจนไม่มีที่อาศัย
มืดจนไม่กล้าฝันสิ่งอันใด
เป็นคืนซึ่งหมองใจในชีวิต

รออรุณอุ่นแสงมาส่องบ้าง
เช้าก็ช่างมืดมนจนวิกฤต
ซึมน้ำตา หดหู่ ไม่รู้ทิศ
ฟ้ายังปิด ฝนยังแช่ ก็แค่คอย

ยังอยากเชื่อคำว่าฟ้าหลังฝน
ก็โรยหล่นเคว้งคว้างอย่างท้อถอย
แต่ละวัน แต่ละค่ำ ยังซ้ำรอย
แต่ละปรอยฝนตกสะทกสะท้าน

นอนเถิดนอน...แม้หนทางยังว่างเปล่า
เดี๋ยวคงชิน กับความเฉา และร้าวฉาน
นับถอยหลังสู่ระทมจมบาดาล
ซึ่งก็ผ่านและเสี่ยงภัยไปทุกครั้ง