.jpg)
✷✷ ป่าชีวิต ✷✷
โคลงห้า( จิตร ภูมิศักดิ์ )
เดือนเด่นด้าว ดาวโสม
สาดแสงโคม ขอบฟ้า
จันทร์เฉิดโฉม ชมชื่น
แลพื้นหล้า ลาดสูง
ฝูงสัตว์น้อย เนินเขา
ตามลำเนา นั่งสู้
คืนเงียบเหงา หงอยง่วง
มีฟ้ารู้ เรื่องราว
(กาพย์โกสุม ๒๔)
โสมส่องแล แผ่แสงล้อม
ประคองห้อม ลงจากหาว
สีเหลืองแดง แสงเดือนดาว
เยือกเย็นหนาว คราวหลับนอน
ชีวิตต่าง ต้องสร้างตน
ทุกแห่งหน อุทาหรณ์
เอนกายพอ ขอพักผ่อน
กลางลุ่มดอน แนวดงดอย
( กาพย์วาสุกรี ๑๒ )
สัตว์ป่าใหญ่ไร้ที่อยู่ ทั้งนกหนูเอ็นดูหน่อย
ฝนตกหนักน้ำมากน้อย
เป็นผลพลอยหนีฉับพลัน
ภูผาป่านำพาป้อง มาเกี่ยวข้องครองเขตขันธ์
สร้างต้นค้ำกั้นคูคัน ให้ทุกวันแปรผันเวียน
( กาพย์ยานี ๑๑ )
ป่าไม้เป็นดั่งเหมือง
ไม่สิ้นเปลืองขออย่าเปลี่ยน
แอบบังหวังเบียดเบียน
ป่าไม้เตียนสัตว์ล้มตาย
ปกปักและรักษ์ป่า
รีบรักษากว่าจะสาย
ไม่สิ้นดินหินทราย
ความสูญหายห่างเหหัน
( กลอนสุภาพ )
ป่าล้อมอยู่คู่เหย้าลำเนาใหญ่
น้ำป่าไหลลงล่าช้าช้าหลั่น
ความกระทบไม่ท้อยังพอทัน
ความลำบากทุกข์บั่นพลันบางเบา
หยุดทำลายหลายหลากฝากหลีกเลี่ยง
หยุดพักเพียงสิ่งผิดใจคิดเผา
แต่ละต้นต้องตายคล้ายลงเตา
เป็นขี้เถ้าถูกไถ่ทำไถทาง
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน
.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
