.jpg)
ไฟสงคราม
กลอนกลบท
กลบทกบเต้นกลางสระบัว
ค้าขุกคุกคามสงครามค้า
ลั่นฝ่าล่าฝ่ายทำลายลั่น
รันโหมโรมฮีกข้าศึกรัน
นอนหวั่นนั่นไหวไม่หลับนอน
สู้รบศพเรียงลำเลียงสู้
หย่อนขู่อยู่ฆ่าอาวุธหย่อน
รอนทุกข์รุกท่วมอ่วมร้าวรอน
จนหลอนจรลับเพราะอับจน
กลบทกบเต้นต่อยหอย
สุดจะดูสู้ใจดิ้นผืนดินแยก
หลับตื่นแทรกแลกตายสู้อยู่มืดหม่น
กล้าบุกคล้ายกลายบ้าคลั่งไม่ยั้งพล
ตายคือคนตนคับแค้นล่าแผ่นดิน
เผาเหย้าอยู่ผู้ยิ่งใหญ่ใจเหี้ยมมาก
เหลือแค่ซากลากคนสู่เพื่อนหมู่สิ้น
หลายกำสรวลล้วนกำสรดหมดชีวิน
กองแดดิ้นกินดินดานคลานคลุกทราย
กลอนสุภาพ
อาณาจักรจู่จู่จมกองพื้น
สงครามครืนครื้นเครงครอบครองหมาย
ลุละเลงลุกลามหลามทำลาย
คนล้มตายติดตมตกล้มลง
เสียงอึงอลโอดโอยอิดโรยสั่น
ให้ป่วนปั่นเป็นไปปะปนหลง
บ้านมอดหมดเมืองไหม้ไม่มั่นคง
เขาประสงค์สินทรัพย์สับสินใด
กาพย์วาสุกรี
สงครามคร่าคราที่สุข มีแต่ทุกข์ถูกถูไถ
สงครามแช่แชชิงชัย สิ้นไร้มิตรเหมือนมารมา
ชนชาติเพียงเพลี่ยงพล้ำพาล ชาติสามานย์มองมาหา
ไม่มีแม้มวลเมตตา อนาถาทุกข์ท้อทน
กาพย์ยานี ๑๑
สงครามลุกลามเกิด
ก่อกำเนิดกี่สิบหน
มีแต่ไฟร้อนลน
ทุกชาติชนจนเจ็บตัว
สงสารสุดสงสาร
ทุกข์ทุกท่านถิ่นฐานทั่ว
เมืองมองหมองมืดมัว
เศร้าโศกศัลย์สู้ซมซาน
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
