.jpg)
กาพย์ยานี๑๑
วันวันพอผ่านพ้น
วกเวียนวนมืดหม่นหมาง
ขบคิดจิตเจือจาง
ละลายลงคืนคงคา
เพรียกพรุ่งรุ่งเรืองเร้า
ชิดเชยเช้าไห้หวนหา
สุขส่งมอบมีมา
ข้ามฟากฟ้าฝ่าฟัน่ไป
กลอนสุภาพ
ตะวันตื่นตกแต่งแต่งเติมสร้าง
ยามรุ่งสางสีแสงส่องสดใส
ตะวันทอทุ่งทองท้องถิ่นไทย
ทั่วผืนไพรพรั่งพรูแพร่แพรพันธุ์
สุริยายิ้มเยือนเย้าเพื่อนพ้อง
ฟ้านวลผ่องผุดผาดพาดเสกสรร
ธรรมชาติชวนชี้ชูชีวัน
เพิ่มความฝันฟ้าฟากใฝ่ฝากดิน
โคลงจิตลีลา
สินทรัพย์นี้ นำหนุน
ต่างการุณ ร่างไว้
แสงเปลี่ยนหมุน มืดค่ำ
เช้าตื่นได้ ดื่มสินดินแสง
แปลงเปลี่ยนให้ หกเหิน
ต่างกันเดิน ต่างดิ้น
แนวโขดเขิน ขันแข่ง
สู้ไม่สิ้น ส่ายมองสองหมาย
โคลงสี่สุภาพ
กายดีสุขอยู่ใช้ ชีวา
พอรุ่งคืนเวลา หลุดพ้น
กายหลับตื่นถลา ลุล่อง
แสงส่องเกษมล้น หล่นแล้แลสาว
แสงพราวราวสว่างแล้ว เราเห็น
แสงค่ำคลำลำเค็ญ ค่อยค้น
แสงใสผ่านขุกเข็ญ คอยรับ
แสงดับหมดทางพ้น ผ่านด้านดวงผล
โคลงหกดั้นศรีอินทรายุทธ
รนรานเร่าร้อน รอนแรง
เอวอ่อนของแพง พุ่งค้า
ไข่ผักตามแผง พริกป่น
ทุกข์ทนท้องท้า ท่องหาร
กินนอนผ่อนพ้น พาสรรค์
รีบเร่งทำการณ์ ก่อนนี้
นับปีผกผัน พัดผ่าน
ศึกโลกล้วนชี้ ชักพลชนผลาญ
ยอดยรรยง เยี่ยมเยือน
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
