มีเพียงความโดดเดี่ยวที่เปลี่ยวร้าง
อยู่ท่ามกลางความเหงาใต้เงาฝัน
อยู่กับใจชาด้านด้วยนานวัน
มิลดหลั่นบรรเทาความเหงาลง
จุดที่ใจบางเปราะกระเทาะแตก
เกินรับแบกหัวใจตายผ่อนส่ง
ความเดียวดายเท่านั้นเพียงบรรจง
ขยับเร้าเข้าตรงลงกลางใจ
M.
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
28 มกราคม 2026, 06:49:PM
|
|||
|
|||
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน > บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ > หมวดบทกวี บทกลอนเศร้า > กลอนเหงา > หัวข้อ: เดียวดาย (ผู้ดูแล: ดิษฐา, แป้งน้ำ) > List คำชม สำหรับข้อความนี้
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: เดียวดาย (อ่าน 1267 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
