[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…ดอกฟ้า… มองดอกฟ้าพาฝันใจพลันฝ่อ เหมือนเสียงซอไปมิสุดจุดประสงค์ ครั้นจะเหนี่ยวโน้มน้าวใจอนงค์ ได้แต่คงครวญคร่ำยามค่ำคืน เด็ดดอกฟ้าฝันเฟื่องเรื่องเฟ้อฟุ้ง ต้องปรับปรุงรื้อปลดหมดทั้งปื้น แม้บรรยงเย็นย่ำย้ำหยัดยืน ครั้งคราตื่นจำกระตุกลุกจากเตียง- เพื่อยอมรับกับร้าวรวดปวดปร่ารัก มัวแต่สักร่ายอักษรต่อกลอนเสียง คิดว่าพจน์เศษกระพี้นี้พอเพียง แค่ร่วมเรียงเคียงร้องร้อยกรองริน ดอกฟ้างามเกินแหงนแค่นชะเง้อ คอยยืนเก้อเก้ๆกังๆหวังชมกลิ่น ประจบประแจง จ๊ะจ๋า เป็นอาจิณ ตราบชาชิน ชวดช้ำ ไร้คำชวน …ขอร่วมต่อกลอนนะครับ ไม่ทราบพอจะเข้ากับ Concept กระทู้ได้ไหมครับ…   โซ…เซอะเซอ 11 มกราคม 2569