[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

…เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป… หยาดระยิบพริบพรายรายระยับ หยั่งประทับร้อนแดดเผาแผดไหม้ ระลอกริ้วทิวคลื่นลบกลืนไอ ทอดเวิ้งว้างห่างไกลในอาวรณ์ หว่างคลื่นลมล่มลาญเข้าผลาญกลบ กลับพานพบเส้นสายลายอักษร ให้หวนคืนชื่นสมคมคายกลอน เอื้ออาทรย้อนฝันของวันวาน ผูกโซ่รักถักทอมิท้อทอด แม้นเกี่ยวกอดเอื้อนอรรถบรรทัดฐาน- อยู่สูงเกินไขว่คว้าประดากานท์ หากขอจารจารึกบันทึกไว้ ค่ำคืนหนาวยาวนานครุ่นขานเอ่ย แพร่งพรายเผยคร้ามอยู่เธอรู้ไหม ออกอ้ำอึ้งคะนึงหากึ่งอาลัย เกิดบอกไปหวั่นมิควรสงวนความ แม้ก่อนเคยริเรียงคำเคียงร้อย รู้ต่ำต้อยเกินมนัสกระหวัดหวาม จึ่งพิรี้พิไรในทุกยาม เหินห่างทักหักห้ามมิตามใจ ครั้นลมหนาวหวนมาอีกครานี้ ก็เหลือที่ข้องคับระงับได้ ฝากคร่ำครวญหวนลมห่มมิไย- หวั่นว่าใครคนนั้น…อาจบั่นรอน หนาวลมพัดผ่านพลิ้ว…….พรายพรรณ กระหวัดหวามจำนรรจ์……อ่อนช้อย ร้อนเร่าฤ เท่าทัน…………..เทียมเทียบ ใจหนึ่งระรึงร้อย……………ออดเอื้อนอาจหาญ เพียงใดกานท์เก่าคล้อย…ครวญจำ ลิขิตแม้อาจนำ……………..หม่นม้าง รู้ค่ามิควรคำ………………..เคียงวาท เมินปล่อยคาคั่งค้าง…….…อาจเอื้อมอรรถถึง รำพึงคำฝากเคล้า…………..คลอเพลง พ้นผ่านเหมันต์เพรง………..ครู่ครั้ง หวนสดับบรรเลง…………….รสชื่น เหมือนก่อนเคยฉุดรั้ง……….ปรักฟื้นคืนขวัญ …ขออนุญาตร่วมต่อกลอนนะครับ Soul Searcher Inspired to write 6/1/2026