ดาวพราวฟ้าลมแผ่วแว่วกระซิบ
ประกายหวามระยิบกระพริบไหว
ละมุนกลิ่นหอมเนื้อเอื้อสู่ใจ
กรุ่นละไมตราตรึงถึงนวลปราง
คิดถึงเจ้าเช้าสายคล้ายเพ้อฝัน
คิดรำพันถึงเขาเฝ้าไม่ห่าง
ทุกหายใจคิดถึงซึ้งขวัญนาง
กลิ่นแป้งจางจำได้ไม่ลืมกัน
คิดถึงเนื้อนวลเอยเคยหยอกเย้า
คิดถึงเจ้าหัวใจก็ไหวหวั่น
สร้างนิยายในภาพอาบชีวัน
สร้างความฝันสองเราอยู่เฝ้าเคียง
ดาวสว่างกลางฟ้าเพลานี้
ขวัญฤดีพี่ถนอมจะกล่อมเสียง
ส่งคิดถึงแทนกอดพลอดสำเนียง
ไว้รอบเตียงของเจ้าเยาวมาลย์
หลับเถิดนะคนดีคืนนี้พัก
เรื่องใดหนักวางลงปลงให้ผ่าน
ส่งเจ้านอนฝันดีเปรมปรีดิ์นาน
ให้ชื่นบานอวยพรนอนฝันดี
กวินพัฒน์
ฝันดีครับ
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
